Itigilov stierf in 1927 in een Siberisch klooster. Om zijn dood voor te bereiden gaf hij dat jaar aan de andere lama's de opdracht om te beginnen met een meditatie-ceremonie. De opperlama mediteerde zelf ook mee. Volgens de overlevering stierf hij mediterend. In zijn testament stond te lezen dat Itigilov wou begraven worden in de lotushouding en dat zijn lichaam later tentoon moest worden gesteld aan zijn collega-lama's. Vanwege deze specifieke wensen wordt gespeculeerd dat Itigilov wist dat zijn lichaam bewaard zou blijven. Of dat zo was is niet geweten, maar feit blijft dat zijn lichaam zonder enige vorm van balseming of mummificatie geconserveerd bleef tot de dag van vandaag.

Onderzoeken door de lokale monniken, in 1955 en 1973, toonden aan dat zijn lichaam geen uiterlijke symptomen van aftakeling vertoonde. Het duurde echter tot 2002 dat deze bevindingen de buitenwereld bereikten. In dat jaar werd zijn lichaam opnieuw geopenbaard en dit keer toonden ze de Siberische mummie ook aan wetenschappers. De vorsers bogen zich over de zaak en kwamen tot de conclusie dat het lichaam van Itigilov de kenmerken vertoonde van een lichaam dat pas 36 uur dood was. Het viel niet snel te verklaren hoe dit zonder balseming noch mummificatie mogelijk was.


(Tempel waar Itigilov meestal te zien is)

Bij een spiritueel man wordt de oorzaak meteen in de spirituele wereld gezocht. Boeddhisten geloven dat Itigilov het nirwana had bereikt. Hij zou nog in leven zijn, nog steeds aan het mediteren, en dat terwijl zijn lichaam in een soort winterslaap verkeert. Wetenschappers zitten op een andere, meer verklarende denkpiste. Zijn schijnbare preservering zou door een hoge concentratie van bromide komen. Dat trof men aan in zowel zijn kleren als zijn lichaam. Als kenner van de farmacie is het niet gek om te denken dat Itigilov wist dat bromide zorgde voor dit effect. Of bromide uitsluitend verantwoordelijk is voor zijn staat van zijn is nog een raadsel.