We beginnen met een afbeelding van Google Earth waarop het verloop van de Noordpool van 1831 tot 2005 is te zien. (De gegevens van 2006 zijn nog niet bekend.) De afstand die in deze 174 jaar is overbrugd bedraagt 1.427 kilometer. Waar gaat het naartoe?

Opmerkelijk is dat er in de eerste 73 jaar slechts 112 kilometer is afgelegd, en er om een of andere reden een versnelling is opgetreden. De afstand die toen in een eeuw werd afgelegd gebeurt nu in ongeveer 5 jaar tijd.

Wanneer de officiele meetgegevens worden bekeken dan zien we dat de magnetische Noordpool in de 19e eeuw een rustig gangetje had. Met 1,5 km/jaar kabbelde het door richting de echte Noordpool. Sinds toen is het eigenlijk alleen maar sneller gegaan. De versnelling van de poolverschuiving nam, met uitzondering van een vreemde periode begin jaren 80, drastisch toe. Neemt u een kijkje naar de volgende tabel. In de laatste kolom ziet u de gemiddelde snelheid per jaar:

Er hoeven weinig woorden aan vuilgemaakt: de versnelling van de verschuiving van de magnetische Noordpool is overduidelijk. Hieronder ziet u het nog eens uitgedrukt in een grafiek. Op de verticale Y-as staat de snelheid vermeld; op de X-as het jaar:

( Klik op de grafiek voor een meer duidelijke versie )

Er zit een vreemde krak in tussen 1972 en 1984. Dat kan komen door foute meetgegevens of door onze manier van grafieken opstellen, we moesten een overlay gebruiken om de vroegste coordinaten te vinden.

Heeft u meer aan de afgelegde afstand ten opzichte van de tijd? Dan ziet u dat op onderstaande grafiek waar de tijd op de X-as ligt en de afgelegde afstand op de verticale Y-as:

Bovenstaande versnelling die op beide grafieken te zien is, is een keihard gegeven. Er is iets met het aards magnetisme aan de hand. Curieus dat dit versnellend proces niet breder bekend is, zelfs voor ons (geinteresseerd in het onderwerp) was het even zoeken om een en ander helder te krijgen. Doordat de site van het Canadese instituut sinds een tijd alleen de meetresultaten van de laatste jaren laat zien wordt het voor de thuissurfer niet makkelijker om het versnellend verloop op te merken.

( Een behoorlijke afstand afgelegd in een korte tijd )

pool verschuift in de richting van de geografische Via de Google Earth-snapshot kan u zien dat de magnetische Noordpool, waar hij waarschijnlijk nét langs zal lopen.
Momenteel bevindt het magnetische noorden zich slechts 800 kilometer van het geografische. Aan de huidige snelheid zijn de twee over ongeveer 16 jaar vlakbij elkaar. Als we echter incalculeren dat de versnelling blijft toenemen, dan gaat het sneller en is het over een jaar of 5-6 raak:

Aan bovenstaande tabel kunt u zien dat de geografische Noordpool bereikt wordt rond 2011-2012. Hoewel de tabel daarna de versnelling nog opvoert is een vertraging waarschijnlijker. Vermoedelijk is het bereiken van de twee polen de climax van dit proces.

Wat er gebeurt wanneer die twee elkaar praktisch ontmoeten, de bedoeling van deze versnelling, is onduidelijk. Zoekt de Aarde naar een bepaald evenwicht?

Poolkanteling op komst?

Eenmaal op dit punt aangekomen zult u mogelijk reeds gedacht hebben aan een poolkanteling waarbij de magnetische Noordpool de Zuidpool wordt en omgekeerd. Volgens interpretators van Egyptische teksten, zoals Patrick Geryl en Gino Ratinx in hun boek De Orion Profetie, staat iets dergelijks binnenkort te gebeuren. Volgens hun theorie zal de Aarde drie dagen tollen als gek en zal zowat alles en iedereen daarbij het loodje leggen. De vreemde activiteit die de zon de laatste jaren vertoont past daarbij goed in het plaatje. We weten immers dat het magnetische veld van de zon ook afneemt omdat er de laatste jaren meer ruimtestof wordt doorgelaten. De 11-jarige cyclus waarin de zon zich momenteel bevindt eindigt toevalligerwijs ook rond 2012. Er valt dermate veel samen in die periode dat niet wild gaan associeren moeilijk is.

Hoewel oude geschriften inderdaad spreken van sterren die heel snel aan de hemel draaien en enkele dagen van duisternis, is er in de reguliere wetenschap niets te vinden wat duidt op een dergelijke eensklapse tol-shift. Natuurlijk, er is een mammoet gevonden die eensklaps is bevroren terwijl het eten nog in de mond zat, maar dat duidt eigenlijk alleen op een plotse koude en niet zozeer op een volledige kanteling 13.000 jaar geleden.

Op basis van onderzoek van basalt en lava (dat een soort magnetisme-batterij is) weet men dat de polen wel degelijk verschuiven, en soms héél snel, maar het blijft een geleidelijk proces zonder sensationeel rondspinnen van de Aarde. Wat wel kan is een klimaatverandering met excessen die hun weerga niet kennen.

Onderzoeken naar poolomkeringen gaan terug tot 330 miljoen jaar geleden. Van toen tot nu zijn er meer dan 400 volledige poolveranderingen geweest. Men plakt er daarom het gemiddelde van 700.000 jaar per poolshift op. De tijd tussen de poolkantelingen is echter niet constant. Het onderzoek toont aan dat onze planeet er soms slechts 100.000 jaar voor nodig heeft, en andere keren tientallen miljoenen jaren.

In de meer recente geologische tijd neemt men aan dat er ongeveer om de 200.000 jaar een poolwissel gebeurt. Vreemd genoeg is de laatste keer zo'n 780.000 jaar geleden. Kort samengevat: we hebben geen flauw idee wanneer de volgende komt. Als u zegt dat het morgen zou kunnen gebeuren, dan heeft u gelijk. Hout vasthouden...