14-11-2007 | 00:00: Petra roept bij de meeste mensen meteen het beeld op van een enorme uit de rotsen gehouwen voorgevel van een tempel, de Schatkamer van de Farao genoemd.
Wat niet iedereen weet is dat deze voorgevel als decor werd gebruikt voor de slotscène in de film ‘Indiana Jones and the Last Crusade’ (1989), wat dan op zijn beurt aanleiding gaf tot wereldwijde bekendheid en erkenning. Zo werd Petra nog dit jaar tijdens een internetverkiezing verkozen tot een van de nieuwe 7 wereldwonderen. De historische stad werd in 1985 door de Unesco tot werelderfgoed verklaard.
Maar dit architectonisch monument is niet het enige wonder dat te zien is in Petra. Verschillende wandelpaden en klimroutes onthullen honderden in de rotsen uitgehakte graven, tempels, ceremonieplaatsen en reliëfs. Zo is er onder andere ook een theater met 3000 zitplaatsen, een paleiselijk graf in Romeinse stijl, Koningsgraven en een gigantisch klooster. Al deze meesterwerken zijn gedateerd tussen de eerste eeuw voor, en de eerste eeuw na Christus. Petra, dat deze huidige naam te danken heeft aan de Romeinse Keizer Hadrianus, is letterlijk een stad. Een bezoek aan de Roze Stad - waarvoor minimum 3 dagen nodig zijn - is een nooit gezien inspirerend spektakel van kleuren en monumenten, maar de ervaring de stad te bezoeken in het licht van 1800 kaarsen is echt een out-of-this-world ervaring. 
(de Siq)
De archeologische opgravingen in Petra staan nog in babyschoentjes. Men gaat er van uit dat nog maar amper 20 procent is opgegraven. Zo ontdekte men pas vorig jaar de fundamenten van de Schatkamer, de eigenlijke benedenverdieping van het monument, inclusief het graf én de fragmenten van beenderen van de vermoedelijke eerste eigenaar, bijna zeker een Koning (Areta IV, 8 voor Christus – 40 na Christus). Wanneer men zich een beetje onttrekt aan de hoofdstraat komt men letterlijk in een open museum terecht: de potscherven liggen er voor het rapen. Spijtig genoeg wordt geen aandacht besteed aan toeristen die een herinnering aan hun bezoek meenemen of… achterlaten in het gemakkelijk graveerbare zandsteen. Vele oude wandelroutes zijn echter aan erosie onderhevig of in slechte conditie, andere houden letterlijk in het niets op (letterlijk, op duizelingwekkende overhellende rotsen), terwijl weer andere verdwijnen waar het moeilijk is zich nog te oriënteren. Voorzichtigheid is dus steeds geboden. 
(rotsgraf)
Een beetje geografie en geologie. Petra situeert zich in het zuiden van Jordanië, een land dat voor bijna 90 procent uit woestijn bestaat. Andere voor ons bekende steden zijn Amman, de hoofdstad, en Akaba, de havenstad die Jordanië verbind met de rest van de wereld. Ongeveer 300 kilometer ten zuiden van de hoofdstad ligt Petra, zo’n beetje halverwege tussen de Dode en de Rode Zee. Zo ligt Petra op slechts enkele tientallen kilometer afstand van de plaats waar de Dode Zeerollen zijn gevonden. De Roze Stad, zoals de naam laat vermoeden, bestaat voornamelijk uit roze zandsteen (in de periode maart – mei komt de roze kleur het best tot zijn recht) waar diverse breuken in zijn ontstaan. Uit die breuken zijn dan kloven ontstaan waarvan de Siq de bekendste is. Deze meer dan een kilometer lange – afdalende – kloof is de enige toegangsweg tot de stad. 
(erosie van de monumenten)
Petra werd in Bijbelse tijden Sela genoemd, wat in het Hebreeuws ‘rots’ betekent. In de nabije omgeving ligt het stadje Wadi Musa, waar volgens het Oude Testament Mozes water liet stromen uit een rots door de aanraking met zijn stok, om de dorst te lessen van het Israëlische volk tijdens de tocht naar het Beloofde Land. Juist de aanwezigheid van deze bron en de gemakkelijk verdedigbare toegangskloof vormde de hoofdreden voor het bestaan van de vestiging in Petra. In een volgende blog bekijken we de rijke geschiedenis en beschaving, en in een laatste blog bespreken we enkele belangrijke monumenten. Stay Tuned.
|
Quoten »
Ongepast? »
Vladimir: Thomas heeft meteen zijn vrienden uitgenodigd, zie ik? 
Steun GW, geef de redacteuren een biertje »