( Columbine High School, ontsnappen aan killers )

Amerika kent een lange geschiedenis van zogenaamde doorgedraaide killers die uit frustratie willekeurige slachtoffers maken. Ontslagen werknemers, overspannen klanten of gewoon doorgedraaide lieden die woest om zich heen schieten of hakken is daar geen ongewoon verschijnsel. Het doordraaien op scholen kan men als populair fenomeen in de laatste decennia daar aan toevoegen.

Een van de beruchtste voorvallen vond plaats op de Columbine High School. Twee scholieren vermoorden 12 andere studenten en 1 leraar en lieten 23 gewonden achter voordat zij de hand aan zichzelf sloegen.

Het met dodelijke afloop doordraaien op scholen is steeds minder een typisch Amerikaanse aangelegenheid. Sinds 1996 zijn er buiten Amerika van Schotland tot Nederland en van Jemen tot Finland doden en gewonden te betreuren op scholen. En sinds december 2007 deed het fenomeen voor het eerst haar intrede in India.

Het lijkt alsof het fenomeen in de westerse wereld steeds meer gemeengoed aan het worden is maar dat beeld is niet geheel juist. Van 2001 tot en met 2008 vonden in Chinese (8) en Japanse (3) scholen 26 mensen de dood en werden er 92 gewond door toedoen van doorgedraaide lieden.

Het grote verschil met de westerse incidenten is dat Aziaten een duidelijke voorkeur voor steekwapens hebben (in alle van de 11 incidenten tussen 2001 en 2008 maakte de daders gebruik van een mes).

Wie denkt dat Aziaten hun emoties beter onder controle hebben komt bedrogen uit. In 1938 schoot de Japanner Toi binnen anderhalf uur 30 mensen en daarna zichzelf dood.

In Zuid-Korea was het Bum-kon die binnen 8 uur 57 mensen dood schoot of opblies waarna hij de hand aan zichzelf sloeg. Dat was in 1982.

In Tasmanië (off all places) was het Martin Bryant die 12 jaar geleden met automatische wapens 35 mensen doodschoot en 37 verwondde. Hij deed er 5 uur over en kreeg later 35 maal levenslang.


( Bryant, financieel onafhankelijk, jong, gezond, vriendin en twee automatische geweren )

Psychologen proberen krampachtig de acties van de daders te verklaren als zelfhaat gericht op anderen, copycat-fenomeen of een dubieuze heldenstatus bereiken. En natuurlijk zoekt men vruchteloos de oorzaak in rock-muziek, ideologieën, het Internet en noem maar wat op. Anderen menen dat het gewoon dramatische acties van pubers met typische puberproblemen zijn. Maar niet alle daders zijn pubers. Soms zijn het leraren en soms conciërges en soms gewoon buitenstaanders die toch een school als doelwit kozen. En lang niet alle pubers met puberproblemen die rock-muziek luisteren, eenzaam zijn, een negatief zelfbeeld hebben, zich verongelijkt met de wereld voelen, gamen, puisten hebben of gepest worden nemen dergelijke dramatische stappen.

Volgens psychologe Marleen Nagtegaal heeft iedereen agressieve fantasieën. Leeftijd, intelligentie en sociale achtergrond doen er niet toe, ook niet hoe vaak ze voorkomen. Ze stelde onlangs dat "Het onderdrukken van agressieve fantasieën averechts werkt en eerder tot agressief gedrag zou leiden."

Maar waar komen die agressieve fantasieën vandaan? Waarom de toename van geweld tegen anderen en zichzelf? (Zie ook het blog over mysterieuze zelfmoorden.)
Volgens de GGZ leden er naar schatting in Nederland bijna 1 miljoen mensen van 13 jaar en ouder gedurende enige tijd aan depressie. Ook in andere westerse landen waaronder Amerika is depressie volksziekte nummer 1. Mensen lijken een steeds korter lontje te krijgen en waar men vroeger nog blafte bijt men nu.

Is het niet gewoon een bijverschijnsel van de prestatiegericht en overgereguleerde samenleving? Hoe meer we 'vooruitgangen' boeken hoe armer ons gevoelsleven wordt. We verbouwen op voorspraak van de vele TV-programma's de binnenkanten van onze huizen tot de droomwereld die we eigenlijk liever buiten zouden zien. We lenen en kopen om te vergeten en werken ons te pletter om dat comfortabele vergeten weer te kunnen betalen. Wat niet nadrukkelijk toegestaan is, is verboten. Meer en meer, sneller en sneller, terwijl we eigenlijk beter stil zouden staan.

De zanger Tom Waits zag in 1983 al waar de zinloosheid van het moderne bestaan toe zou kunnen leiden en schreef er een song over genaamd ‘Franks Wild Years’. (lyrics hier clipje hieronder)

'Wees niet als 'Frank'.