Bijlezen »
Nieuws aangebracht door de Grenswetenschap.nl-bezoekers
Meer recent aangebracht nieuws:
- 22-05-2013 | Bemesting in Afrika fataal voor bodemvruchtbaarheid
- 22-05-2013 | “Mammoeten toch uitgestorven door kosmische inslag”
- 22-05-2013 | Astronomen zien mega-sterrenstelsel geboren worden
- 22-05-2013 | Vooroordelen: zonder zouden we sterven!
- 22-05-2013 | Sea water could corrode nuclear fuel
- 22-05-2013 | Sea Lion Mystery Solved?
- 22-05-2013 | Top 10 ergste nucleaire ongelukken
- 22-05-2013 | elektriciteit van levende plant
- 22-05-2013 | World of skulls
- 21-05-2013 | Walvissen stranden niet meer op Canarische...
- 21-05-2013 | Stalen van eerste maanmissie liggen ruim 40 jaar...
- 21-05-2013 | Het voordeel van marihuana
- 21-05-2013 | Wat als Neil Armstrong een iPhone had
- 21-05-2013 | Uitvinding studente: in 20 seconden gsm opladen
- 20-05-2013 | Een broodje aap
09-07-2012 - Het is vandaag precies 35 jaar geleden dat de Amerikaanse ruimtesonde Voyager 1 werd gelanceerd. Het doel van de missie was het bestuderen van de planeten Jupiter en Saturnus. Nadat de sonde Saturnus gepasseerd was, is de sonde gestaag doorgevlogen richting de sterren. Voyager 1 heeft inmiddels de rand van het zonnestelsel bijna bereikt, waarna de sonde zijn interstellaire missie zal beginnen. Hiermee is Voyager 1 het eerste door mensenhanden gemaakte object dat het zonnestelsel zal verlaten.
Nadat Voyager 1 (en zijn tweelingbroer Voyager 2) in 1977 gelanceerd werden, wist niemand precies wat de levensduur van de sondes zou zijn. Nu, in 2012, zijn de beide Voyagers de langst levende ruimtesondes uit de geschiedenis van de mensheid en bevinden ze zich (in verschillende richtingen) op miljarden kilometers van de aarde.
Voyager 1 bevindt zich aan de rand van het zonnestelsel, dat wordt ingebed in een gigantische plasmabubbel. Deze hete en turbulente regio wordt gevormd door een constante stroom geladen deeltjes die afkomstig zijn van de zon. Buiten deze bubbel bevindt zich een compleet nieuw gebied om te verkennen: de interstellaire ruimte – de onpeilbare leegte tussen de sterren. Zodra Voyager 1 zich door de rand van de chaotische plasmabubbel heeft geploegd, zal de sonde in rustiger vaarwater komen. Wat er dan precies zal gebeuren weet niemand.
Nadat Voyager 1 (en zijn tweelingbroer Voyager 2) in 1977 gelanceerd werden, wist niemand precies wat de levensduur van de sondes zou zijn. Nu, in 2012, zijn de beide Voyagers de langst levende ruimtesondes uit de geschiedenis van de mensheid en bevinden ze zich (in verschillende richtingen) op miljarden kilometers van de aarde.
Voyager 1 bevindt zich aan de rand van het zonnestelsel, dat wordt ingebed in een gigantische plasmabubbel. Deze hete en turbulente regio wordt gevormd door een constante stroom geladen deeltjes die afkomstig zijn van de zon. Buiten deze bubbel bevindt zich een compleet nieuw gebied om te verkennen: de interstellaire ruimte – de onpeilbare leegte tussen de sterren. Zodra Voyager 1 zich door de rand van de chaotische plasmabubbel heeft geploegd, zal de sonde in rustiger vaarwater komen. Wat er dan precies zal gebeuren weet niemand.
Yochem: Wat mij in het artikel opviel is dat de temperatuur aan het oplopen is, terwijl de invloed van de zon minder wordt...
Is dat omdat de temperatuur in de rand wordt vastgehouden, of is het buiten de "plasmabubbel" de temperatuur hoger als aan het uiteinde (vanuit de zon gezien) van het zonnestelsel???
Over 100 jaar lachen we misschien wel hoe wij nu tegen het heelal aankijken...
Is dat omdat de temperatuur in de rand wordt vastgehouden, of is het buiten de "plasmabubbel" de temperatuur hoger als aan het uiteinde (vanuit de zon gezien) van het zonnestelsel???
Over 100 jaar lachen we misschien wel hoe wij nu tegen het heelal aankijken...
Op 07-09-2012 11:27:35 | Kudos: 0 
psixty4: Het mooiste nieuwsitem van vandaag.
Voor die dappere Voyagers.
(bericht gewijzigd op 7/9/2012 11:36)
Voor die dappere Voyagers. (bericht gewijzigd op 7/9/2012 11:36)
It's all a figment of imagination!
Op 07-09-2012 11:34:47 | Kudos: 1
Pieter: De ruimtesonde Voyager is haast het zonnestelsel uit, roept de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA al jaren. Dat duurt nog wel even, melden Amerikaanse onderzoekers deze week in Nature. Nieuwe metingen van het ruimtescheepje lijken erop te wijzen dat de rand van het zonnestelsel - de zogeheten heliopauze - nog niet om de hoek ligt.
Voyager 1 werd deze week 35 jaar geleden gelanceerd en bevindt zich nu op een afstand van ruim 18 miljard kilometer - een record. Die afstand wordt bovendien elke seconde 17 kilometer groter. Ooit moet het toestel de interstellaire ruimte bereiken, waar de invloed van de zon niet langer overheersend is.
NASA laat geen gelegenheid onbenut om dat wapenfeit onder de aandacht te brengen. Het is alsof de bouwer van een zeewaardig zeiljacht niet alleen victorie kraait wanneer de oceaan is bereikt, maar ook al persberichten de wereld in slingert op het moment dat het schip de haven verlaat, de pier van IJmuiden passeert en de zeewind voor het eerst voelt opsteken.
Nu valt het ook niet mee om de rand van het zonnestelsel netjes te definiëren - net zo min als je exact op een kaart kunt aangeven waar de grens van de Veluwe ligt. De ruimte tussen de sterren is gevuld met een zeer ijl gas van elektrisch geladen deeltjes en een interstellair magnetisch veld. De zon blaast zelf geladen deeltjes de ruimte in (de zonnewind) en heeft een eigen magneetveld. Zo ontstaat er een kolossale magnetische bel waarin de invloed van de zon overheerst - de heliosfeer - maar die is niet scherp begrensd.
Twee jaar geleden al zag Voyager 1 de zonnewind tot stilstand komen en vloog hij een overgangsgebied in, dat de helioschede wordt genoemd. Algemeen werd aangenomen dat de zonnewinddeeltjes in dit gebied opzij gebogen zouden worden door de druk van buitenaf. Maar de nieuwste Voyager-metingen, verricht door onderzoekers van de Johns Hopkins Universiteit in Baltimore, laten daar niets van zien.
Voyager 1 werd deze week 35 jaar geleden gelanceerd en bevindt zich nu op een afstand van ruim 18 miljard kilometer - een record. Die afstand wordt bovendien elke seconde 17 kilometer groter. Ooit moet het toestel de interstellaire ruimte bereiken, waar de invloed van de zon niet langer overheersend is.
NASA laat geen gelegenheid onbenut om dat wapenfeit onder de aandacht te brengen. Het is alsof de bouwer van een zeewaardig zeiljacht niet alleen victorie kraait wanneer de oceaan is bereikt, maar ook al persberichten de wereld in slingert op het moment dat het schip de haven verlaat, de pier van IJmuiden passeert en de zeewind voor het eerst voelt opsteken.
Nu valt het ook niet mee om de rand van het zonnestelsel netjes te definiëren - net zo min als je exact op een kaart kunt aangeven waar de grens van de Veluwe ligt. De ruimte tussen de sterren is gevuld met een zeer ijl gas van elektrisch geladen deeltjes en een interstellair magnetisch veld. De zon blaast zelf geladen deeltjes de ruimte in (de zonnewind) en heeft een eigen magneetveld. Zo ontstaat er een kolossale magnetische bel waarin de invloed van de zon overheerst - de heliosfeer - maar die is niet scherp begrensd.
Twee jaar geleden al zag Voyager 1 de zonnewind tot stilstand komen en vloog hij een overgangsgebied in, dat de helioschede wordt genoemd. Algemeen werd aangenomen dat de zonnewinddeeltjes in dit gebied opzij gebogen zouden worden door de druk van buitenaf. Maar de nieuwste Voyager-metingen, verricht door onderzoekers van de Johns Hopkins Universiteit in Baltimore, laten daar niets van zien.
No shit, Sherlock
Op 07-09-2012 17:37:56 | Kudos: 0
Pieter: Conclusie: de heliopauze (de buitenste begrenzing van die helioschede), ligt verder weg dan gedacht. En niemand weet precies hóe ver - wat dat betreft is Voyager een echte ontdekkingsreiziger.
Bron: De Volkskrant.
Bron: De Volkskrant.
No shit, Sherlock
Op 07-09-2012 17:38:49 | Kudos: 0
lange wapper: "Amen "
Op 07-09-2012 22:20:22 | Kudos: 0
lange wapper: Supplement aan vorige reactie: excuseer maar ik kan nooit ernstig blijven. Het is prachtig verwoord door Pieter.
Op 07-09-2012 22:22:35 | Kudos: 0
Pieter:
Pieter had alleen een aandeel in het koppiepeesten van het stukje dat door een Volkskrantverslaggever is geschreven
lange wapper:
Supplement aan vorige reactie: excuseer maar ik kan nooit ernstig blijven. Het is prachtig verwoord door Pieter.
Pieter had alleen een aandeel in het koppiepeesten van het stukje dat door een Volkskrantverslaggever is geschreven
No shit, Sherlock
Op 07-09-2012 22:24:09 | Kudos: 0
lange wapper: Toch toch ...
Op 07-09-2012 22:28:28 | Kudos: 0
Olaf van Kooten: Wel een beetje jammer dat dit artikel rechtstreeks gekopieerd is van AstroBlogs. Zouden jullie voortaan de bronvermelding erbij willen zetten? Alvast bedankt.
Groeten,
de oospronkelijke schrijver van dit artikel
Groeten,
de oospronkelijke schrijver van dit artikel
I am the Mighty Midget!
Op 18-09-2012 14:53:36 | Kudos: 0
Emie :
Het is slechts een link naar het artikel. Bij de link (naar het nieuwsitem) wordt vaak een samenvatting gegeven, dat is alles.
Dit is dus géén GW-artikel maar een extern nieuwsitem. Klik maar eens op 'bronlink'.
Olaf v.:
Wel een beetje jammer dat dit artikel rechtstreeks gekopieerd is van AstroBlogs. Zouden jullie voortaan de bronvermelding erbij willen zetten? Alvast bedankt.
Groeten,
de oospronkelijke schrijver van dit artikel
Groeten,
de oospronkelijke schrijver van dit artikel
Het is slechts een link naar het artikel. Bij de link (naar het nieuwsitem) wordt vaak een samenvatting gegeven, dat is alles.
Dit is dus géén GW-artikel maar een extern nieuwsitem. Klik maar eens op 'bronlink'.
Op 18-09-2012 15:01:23 | Kudos: 0
psixty4:
Het is slechts een link naar het artikel. Bij de link (naar het nieuwsitem) wordt vaak een samenvatting gegeven, dat is alles.
Dit is dus géén GW-artikel maar een extern nieuwsitem. Klik maar eens op 'bronlink'.
@ Emie; Ben je nu klaar met editen? Kan ik nu eindelijk gaan quoten? Wat jij zegt wilde ik ook zeggen
Maar ook dat het een geweldig artikel is; thnx Olaf.
(bericht gewijzigd op 18/9/2012 15:10)
Emie :
Olaf v.:
Wel een beetje jammer dat dit artikel rechtstreeks gekopieerd is van AstroBlogs. Zouden jullie voortaan de bronvermelding erbij willen zetten? Alvast bedankt.
Groeten,
de oospronkelijke schrijver van dit artikel
Groeten,
de oospronkelijke schrijver van dit artikel
Het is slechts een link naar het artikel. Bij de link (naar het nieuwsitem) wordt vaak een samenvatting gegeven, dat is alles.
Dit is dus géén GW-artikel maar een extern nieuwsitem. Klik maar eens op 'bronlink'.
@ Emie; Ben je nu klaar met editen? Kan ik nu eindelijk gaan quoten? Wat jij zegt wilde ik ook zeggen
Maar ook dat het een geweldig artikel is; thnx Olaf.
(bericht gewijzigd op 18/9/2012 15:10)
It's all a figment of imagination!
Op 18-09-2012 15:05:22 | Kudos: 0
© 2013 Grenswetenschap.nl - Alle rechten voorbehouden - Reageervoorwaarden
-
Ondertussen op Grenswetenschap.nl:
-
Nieuwste Reacties op Grenswetenschap:
-
-
-
Populair op Grenswetenschap.nl:
-
Vroeger op Grenswetenschap.nl:Vorige Maand:Vorig Jaar:
