Ja, hoor.
Nee! Nee!
Deze site gebruikt cookies. Is dat ok?
19-09-2012 - Zwarte gaten zijn gebieden in het heelal waar de zwaartekracht zo sterk is dat zelfs het licht er niet aan kan ontsnappen. Dat betekent dat relatief eenzame zwarte gaten werkelijk zwart zijn: ze zenden geen enkele vorm van straling uit (behalve dan misschien Hawkings-straling, maar dat valt buiten het kader van dit artikel). De meeste zwarte gaten zijn echter niet eenzaam: ze bevinden zich in drukke omgevingen, zoals de dichtbevolkte kern van een melkwegstelsel.

In zo’n omgeving kan een zwart gat in botsing komen met een ander massief object, zoals een ster of een ander zwart gat. Als dat gebeurt, raakt het zwarte gat vervormd. Dit resulteert in een nieuw soort straling: gravitatiegolven, feitelijk rimpels in het weefsel van ruimte en tijd. Deze golven bewegen met de lichtsnelheid maar zijn uiterst lastig te detecteren, ondanks het feit dat Einstein het bestaan ervan al een eeuw geleden voorspeld heeft.

Momenteel zijn wereldwijd detectoren voor gravitatiegolven in aanbouw, onder andere in de VS, Europa, Japan en India. Deze detectoren bestaan uit kilometers lange interferometers, die in staat zijn de rimpels in de ruimtetijd waar te nemen. Deze gravitatiegolven kunnen afkomstig zijn van zwarte gaten, maar bijvoorbeeld ook van botsende neutronensterren en witte dwergen. Opmerkelijk genoeg zijn de interferometers gevoelig voor hetzelfde frequentiebereik als hoorbare geluidsgolven, waardoor ze bijna letterlijk beschouwd kunnen worden als microfoons voor gravitatiegolven.
rudiev: Een gravititionele wave detector staat in duitsland, de GEO600. Het detecteren gaat door een laserstraal af te vuren en deze te splitsen in twee stralen, deze stralen worden beide een andere kant op gestuurd in een 100en meters lange tunnel. Op het eind worden de stralen weerkaatst en zouden ze op het zelfde moment weer aan moeten komen bij een detector. Mocht er onderweg een gravitionele golf voorbij zijn gekomen dan zou dit, theoretisch, de afstand tussen twee punten veranderen. De lasers zijn zo precies dat ze een fluctuatie in het bereik van een atoom waar kunnen nemen.

Het interessante is dat de GEO600 een soort van achtergrondruis waarneemt die de wetenschapper maar niet konden plaatsen. Wetenschapper Craig Hogan, aanhanger van het holografische universum theorie, denkt nu dat deze achtergrond ruis een teken zou kunnen zijn van het holografisch universum.
Bron: http://news.discovery.com/space/are-we-living-in-a-hologram.html
je mag me beledigen, je mag me kwetsen, maar spreek wat je denkt, dan discussieren we verder...
Op 20-09-2012 13:59:36 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
© 2013 Grenswetenschap.nl - Alle rechten voorbehouden - Reageervoorwaarden