In de jaren ’70 werd bij Ciba-Geigy te Bazel onderzoek gedaan naar de ontwikkeling van een pacemaker die als een horloge om de pols gedragen kon worden.
Tijdens dit onderzoek deed men onverhoeds een opzienbarende ontdekking. Ciba-Geigy was echter niet bereid het pacemakerproject voort te zetten (schoenmaker blijf bij je leest), maar voor het gemak namen ze wel een patent op de bevindingen.

Het experiment betrof het gebruik van elektrostatische velden op levend weefsel. Toen onderzoeker Heinz Schürch tijdens zijn experimenten op het idee kwam om stukjes dierlijk weefsel die zich in een elektrostatisch veld bevonden aan elektrische impulsen bloot te stellen viel het hem op dat de cellen allerlei onverwachte reacties vertoonden. Schürch, nieuwsgierig geworden, heeft het procédé vervolgens ook op zaden uitgeprobeerd. Wat hij ontdekte was dat het rijpingsproces van tarwezaden nu 4 weken duurde in plaats van de gebruikelijke 7 maanden. Zeer geschikt dus voor landen met een kort zomers klimaat. Ook kwamen er eiwitsoorten in voor die in de oorspronkelijk gebruikte tarwe niet voorkwamen. De halm en de aren waren wel iets kleiner, maar er waren meer aren per plant. Het proces bracht een tarwesoort tevoorschijn dat al lang was utgestorven. Greenpeace heeft het hier over genetische gemanipuleerde maïs, maar is dat wel zo?

Op dit moment zijn er nog maar 4 soorten tarwe. Het zijn echter hybriden waardoor de boeren niet een deel voor de volgende oogst kunnen bewaren. Ook moeten (hybride) zaden intensief worden verzorgd, bemest en met insecticiden en herbiciden bespoten worden. De soorten waarmee gezondheid en weerstandsvermogen weer ingekruist zouden kunnen worden zijn al lang uitgestorven.

Tijdens zijn experimenten heeft Schürch een soort oervaren "her"schapen. Uit een mannetjesvaren met haargeveerde bladeren was door zijn techniek een soort tongvaren ontstaan. Na een speurtocht heeft men deze plant herkend aan de hand van bladafdrukken uit oeroude steenkoollagen. Er bestaat tegenwoordig nog wel een tongvaren, maar die verschilt in een aantal opzichten van de oervaren.

Om het helemaal af te toppen vormde de oervaren in de daaropvolgende jaren elk jaar een ander soort blad, alsof de varen tijdens zijn groei de hele evolutie doorloopt. Vervolgens ontstonden uit de sporen van deze oervaren volledig van elkaar verschillende varens. De grootste verrassing was echter dat de oorspronkelijke mannetjesvaren 36 chromosomen had terwijl er bij de tongvaren (oervaren) 41 chromosomen werden geteld. Volgens de onderzoekers is dit volgens de gangbare theorieën gewoon niet mogelijk. De experimenten van Schürch laten een reactie van de natuur zien die in tegenspraak is met wat er aan de universiteiten wordt gedoceerd.

Ook zijn door Schürch microscopisch kleine paddestoelen van tweehonderd miljoen jaar oud weer tot leven gebracht.

Met behulp van de Ciba-Geigy methode zouden we heel wat probleempjes kunnen oplossen. Maar helaas vaart de chemische industrie tot nu toe wel met de verkoop van haar landbouwgif. Tevens heeft men de afgelopen jaren, uit marktstrategische overwegingen, de producenten van zaaigoed opgekocht en maakt men jaarlijks grote winst door de verkoop van hybriden aan boeren.

Naast experimenten op planten heeft Schürch geëxperimenteerd op dieren. Zo heeft hij de eitjes van de regenboogforel vanaf het moment van bevruchting 4 weken lang in het elektrostatische veld geplaatst. Ook hier kwam de oervorm tevoorschijn; een vorm die al 150 jaar was uitgestorven. De kop en het lijf hebben eeneen ande veel krachtigere vorm en ze hebben aanmerkelijk meer tanden en re kleur. Het gedrag van deze dieren was wild en agressief. Zelfs het bassin moest worden verhoogd omdat deze vissen veel hoger sprongen dan de normale forellen en ze zijn aanzienlijk minder gevoelig voor ziekten. Uiteraard heeft de visindustrie belangstelling getoond voor de gepatenteerde methode van Ciba-Geigy.

Het ordenend beginsel van het experiment van Schürch zou mogelijk terug te voeren zijn op de morfogenetische velden van Rupert Sheldrake. Volgens Sheldrake past atavisme, het zich herinneren door planten en dieren van hun oorspronkelijke vorm, uitstekend in zijn concept van morfogenetische velden, maar is het experiment zelf niet de oorzaak van de veranderingen.

Een handleiding (helaas in het Duits) om het experiment zelf uit te voeren vindt u hier. Misschien een idee om de dinosaurus weer tot leven te wekken?

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden