Er is maar weinig zo bedrieglijk als ons eigen geheugen. Iedereen kent ze wel: valse herinneringen. Je wist zéker dat het zus-en-zo gegaan was. Totdat je de foto's ziet, of het filmpje. Of wanneer dezelfde gebeurtenis door een ander wordt verteld. Ons brein doet niets liever dan ons voor de gek houden, zo blijkt keer op keer. Hoe en waarom dat zo is? Wie het weet mag het bloggen


Hornpipe of horlepiep

Onlangs zei ik tegen iemand die geveld was door spit: "Maak je geen zorgen, volgende week dans je weer de Horlepiep."  In de volstrekte overtuiging dat de Horlepiep een oerhollands dansje was. Folklore. Klompen, blonde blozende koppen, boerenkiel, molens en andere clichés. Nederlandser dan de horlepiep wordt het niet. Toch? Dat is van ons. Je zou er bijna trots van worden. Mispoes. Bij nader onderzoek (ik vertrouw mijn geheugen al jaren niet meer) kwam ik erachter dat de horlepiep van oorsprong een Schotse vissersdans is, die langs de gehele westkust van Europa in zwang was. Horlepiep is een verbastering van het Engelse hornpipe, het (hoornen) blaasinstrument waarop de horlepiep (waarmee zowel de dans, het instrument als het gelijknamig volksliedje wordt aangeduid) traditioneel gespeeld wordt. Dat u het even weet. 



psixty4: De Russen hebben ook zoiets, meen ik me te herinneren:



It's all a figment of imagination!
Op 16-03-2014 10:05:26 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
nupeet: Huppekee.
Unity in the Heart of Diversity
Op 16-03-2014 10:24:36 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
chriske: @psixty4: die Russen zijn precies wat vinniger
Change the being by being the change
Op 16-03-2014 12:39:49 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
I am the Mighty Midget!
Op 17-03-2014 19:21:07 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Mark TT: Om nog maar te zwijgen over de complexheid van dromen. Soms verbaas ik me waarmee mijn brein mee op de loop gaat en waar het me brengt. Ik maak de meest fantastische avonturen mee hier, waar ik me vlagen van herinner. Maar steeds als een mengelmoes van eerdere gebeurtenissen. De herinnering is iets moois. Het blijft, het heeft je gevormd, het laat zijn sporen blijkbaar ook nog veel later na. En opvallend genoeg komen vergelijkbare zaken opnieuw op je pad, vele jaren later. In een iets gewijzigde vorm.

En volksdansen? heb ik he-le-maal niks mee. Ik heb zo mijn eigen dingen die me plezier leveren. En dat is niet dit.
Op 24-03-2014 8:29:02 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2017Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden