Bij communicatie tussen planten wordt normaal gesproken gedacht aan de biologische uitingsvormen daarvan. De aandacht gaat dan meer uit naar de chemische stoffen die door planten worden afgegeven aan soortgenoten, bij voorbeeld in geval van gevaar of bij hun voortplanting om insecten aan te trekken.

Diverse onderzoekers door de geschiedenis heen hebben echter een andere vorm van communicatie met planten onderzocht. Cleve Backster is er een van. Op een avond ontdekte hij bij toeval, in het door hem opgerichte instituut voor het analyseren van gegevens van de polygraaf (leugendetector) een bijzondere reactie op bij een plant.

Uit verveling had hij een polygraaf aangesloten op de bladeren van een dracaena massangeana om na te gaan hoe lang het zou duren voordat het water de bladeren bereikte. Tot zijn verbazing vertoonde de plant een heel bijzondere reactie; er verscheen een curve op het papier die overeen kwam met positieve opwinding. De plant liet hem dus zien dat hij “blij” was met water. Om te testen of deze plant nu echt gevoelens toonde kwam hij op het idee een blad te verbranden. Enkel en alleen de gedachte al bracht bij de plant een heftige reactie voort. Gegrepen door dit gegeven breidde Backster zijn laboratorium uit en begon systematisch te experimenteren.

Een paar maanden later kreeg hij bezoek van een geïnteresseerde plantenfysiologe. Geen enkele plant reageerde gedurende haar bezoek. Pas uren nadat zij vertrokken was gedroegen de planten zich weer normaal. Bij navraag bleek dat de plantenfysiologe haar planten tijdens experimenten roosterde in een oven. De vrouw was dus een gevaar, en de planten waren uit pure angst “met stomheid geslagen”. Dit bracht bij Backster een soort ‘aha’ervaring, want hij had al eerder ervaren dat planten na een dreiging niet meer reageerden. Backster zat in een lastig parket. Een kille wetenschappelijke benadering sloot de resultaten uit; om de resultaten te dupliceren was het een vereiste dat men een relatie met de plant opbouwde. Al bevond hij zich op nieuw terrein en al had hij een reputatie te verliezen, hij kon zijn bevindingen niet negeren.

Backster ging verder met zijn onderzoek en bedacht een proefopstelling om aan te tonen dat planten in staat waren een plantenmoordenaar te identificeren. Van twee planten in een aparte ruimte werd er een aan de leugendetector aangesloten. Zes vrijwilligers, waaronder ervaren politiemensen, trokken lootjes. Een van hen moest ongemerkt de niet aangesloten plant vernietigen. Niemand wist wie de moordenaar was, maar toen ze na de “daad” een voor een de kamer binnenkwamen wist de plant de schuldige feilloos te identificeren. De schrijver van de leugendetector liet duidelijk een angstuitslag zien; tijdens de “confrontatie” was de plant bang voor hem.

Backster was niet gelukkig met het feit dat hij in zijn experimenten altijd moest werken met iets negatiefs, maar positieve gevoelens zijn via een poligraaf moeilijk vast te stellen omdat ze langzamer zichtbaar worden en de uitslag van de schrijver is dan niet zo scherp en ondubbelzinnig is.

Dag en nacht stonden verscheidene planten aangesloten op de polygraaf en hun reacties werden tot in de kleinste details geregistreerd. Van deze planten leerde Backster dat zij reageerden op de dood van levende cellen zoals bacteriën, menselijke cellen, amoeben, pantoffeldiertjes en gistzwammen. Naar aanleiding van dit gegeven had hij een nieuwe proefopstelling uitgedokterd. Hij besloot levende garnalen in kleine potjes, met behulp van een mechanische installatie op willekeurige momenten stuk voor stuk in kokend water te kiepen. Het voordeel van deze opstelling was dat de menselijke invloed werd uitgeschakeld.
Drie nieuwe philodendrons werden onder gecontroleerde omstandigheden aangesloten op de polygraaf. De resultaten waren duidelijk; de planten reageerden, zij het met een zekere marge van fouten, duidelijk synchroon op de dood van de garnalen. Hij publiceerde zijn bevindingen en de reacties waren enorm. Helaas werd hij niet erkend door de wetenschappelijke wereld. Zijn experimenten bleken niet herhaalbaar.

Marcel Vogel, een chemicus van IBM en uitvinder van vloeibaar kristal (LCD), was het wel gelukt een aantal experimenten te reproduceren. Hij demonstreerde zelfs live op de TV hoe planten van tevoren konden aanvoelen dat iemand ze een blad wil afscheuren. Hij liet zien hoe ze, aangesloten op meetapparatuur, dramatische reacties laten zien wanneer ze worden verbrand of met wortel en al uit hun pot getrokken worden.
Vogel, in tegenstelling tot de regulieren wetenschappers, schiep een band met de planten. Onder zijn leiding deden veel kinderen mee met deze onderzoeken. Kinderen behaalden de beste resultaten.
elkaar bespraken om te zien waar Tijdens een experiment waarbij een groep personen lukraak allerlei onderwerpen metplanten sterk op zouden reageerden, bleek dat het onderwerp seks grote reacties voorbracht. Wellicht was dit gegeven al bekend bij de natuurvolken die vruchtbaarheidsriten (geslachtsverkeer in pas gezaaide velden) uitvoerden.

Backster en Vogel ontdekten, onafhankelijk van elkaar, vrijwel tegelijkertijd het werk van Sir Jagadis Chandra Bose, een pionier op het gebied van plantenonderzoek uit India (en uitvinder van draadloze communicatie vóór Marconi). Bose had in 1902 al aangetoond dat planten, aangesloten op meetapparatuur, reacties vertonen op de meest uiteenlopende prikkels. Zijn visie was dat planten beschikken over een soort “prikkelgeleidingsysteem”, te vergelijken met het zenuwstelsel van mensen en dieren.

Tot na zijn pensioen is Backster doorgegaan metplanten.  Aan experimenten waagde hij zich niet meer want dan kreeg hij wederom de hele wetenschap over zich heen. Zijn carrière als polygraafexpert werd sterk gehinderd door zijn publicaties over planten. hooggekwalificeerd onderzoek naar de reacties van

Zijn laatste tip; als je een goede relatie met je planten hebt en je moet op reis, neem dan een foto van je planten mee en denk er twee- of driemaal per dag aan. Als je thuis komt zul je merken dat ze er groen en fris bij staan, ook al zijn ze onderworpen geweest aan de totaal andere verzorging van de buurvrouw.

Gerelateerd aan deze publicatie:
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden