De sleutel tot succes is; 'creëer een behoefte en vervul die'. Deze simpele wijsheid vormt het uitgangspunt van Machthebbers, multinationals, politieke partijen maar ook goede doelen organisaties, milieubewegingen, verzetstrijders/terroristen of lokale buurtcomités. Maar hoe creëer je een behoefte?

Door de eeuwen heen blijkt propaganda een uitstekend middel. Het is heel simpel, je verzint of vergroot een 'probleem', schildert publiekelijk je tegenstanders af als 'levensgevaarlijk' en/of ridiculiseert hun argumenten of persoonlijkheden en zet jezelf in de schijnwerper als hét medicijn tegen het 'kwaad'. Tegenwoordig is het woord propaganda niet meer zo in zwang, we spreken liever over manipulatie, mind control, doelgerichte communicatie, marketingstrategie, reclame of het neutralere 'informatievoorziening' . Allemaal prachtige woorden maar het blijft; pro•pa•gan•da (de ~) 1 systematische werkzaamheid om aanhangers te winnen voor zekere principes.

Propaganda
Propaganda
( Amerikaanse propaganda; van losbandige meisjes krijg je geslachtsziektes.. geen woord over de vraag hoe losbandige meisjes dan SOA krijgen )

Het woord propaganda werd bijna vierhonderd jaar geleden voor het eerst gebruikt. Het beschreef een groep priesters, verantwoordelijk voor de verspreiding (of propagatie) van het Rooms-katholieke geloof. Later ging propaganda niet alleen over het verspreiden van religieuze overtuigingen, maar ook van ideeën en principes.

Dat propaganda een effectief middel is om het volk aan je te binden was ook bekend bij Hitler. In 1933 maakt hij Joseph Goebbels minister van Openbare Voorlichting en Propaganda. Goebbels vervulde zijn taak met verve, hij censureerde of verzweeg alles wat niet in zijn straatje paste, bestempelde berichtgeving die niet in de doofpot paste als 'leugens' van de vijand en verzon, verdraaide of vergrootte berichtgeving die wel in het straatje paste uit. En met succes. Tot op de dag van vandaag zijn er lieden die zingen zoals Goebbels gebekt was.

Maar wie denkt dat alleen de Nazi's propaganda op grote schaal gebruikten heeft het mis. Iedereen die zieltjes probeert te winnen of een opinie probeert te beïnvloeden bedient zich ervan.

Zelfs het woord propaganda is propaganda. Mede dankzij de Nazi's heeft het woord een negatieve klank en door iets als 'propaganda' te bestempelen heeft het gelijk de schijn tegen.

In september 2005 zei tweede kamerlid Eric Balemans (VVD) naar aanleiding van het schoolboek "Blikopener' waarin de VVD ideologie wordt omschreven werd als 'Laat de mensen het zelf maar uitzoeken. Wie het zelf niet kan heeft pech', het volgende;

'Er moet een meldpunt komen voor misleidende schoolboeken. Hier moeten voorbeelden worden verzameld van linkse propaganda in lesmateriaal. Juristen kunnen dan kijken of er een aanklacht kan worden ingediend.'

Balemans had ook zoiets kunnen zeggen als 'weinig genuanceerd' of 'kort door de bocht' of onvolledige informatie. Maar nee. Hij spreekt over 'linkse propaganda' waarmee hij gelijk een toon zet en het beeld oproept bij toehoorders dat schoolboekjes gemaakt worden door obscure linkse extremisten die de hoofden van onze kroost proberen te vergiftigen.


( Zweedse anti- EU propaganda, je hoeft geen Zweeds te kennen om de boodschap te snappen )

Een heel andere vorm van propaganda komt uit de wereld van de cosmetica. Sinds jaar en dag spiegelt deze industrie ons voor dat we vooral mooi, slank en jong moeten zijn. Je kan geen blad openslaan, geen billboard bekijken of we zien slanke en mooie mensen die ons toelachen. De boodschap is duidelijk wie niet jong en mooi is hoort er niet bij. En zeg nou zelf, wie wil er niet jong en mooi zijn? De behoefte is gecreëerd en natuurlijk bieden ze ook de oplossing in de vorm van 'geluk in een potje of tube' of een vaag dieetproduct.

Maar na tientallen jaren van smeren en diëten is men langzaam aan het beseffen dat het een 'jong en mooi' ideaal een leugen is. Nog geen 4 procent van de mensheid voldoet aan het beeld van de fotomodellen en men begint het jong-mooi verhaal zat te worden. Van de smeerseltjes word je niet mooi noch jong, het enige effect is dat mensen zich onzeker voelen over hun lijf en uiterlijk. Kennelijk heeft ook propaganda een uiterste houdbaarheidsdatum.

Betekent dat de cosmetica industrie met hun mooi en jong propaganda stopt? Neen. Ze draaien het gewoon om zoals hier op het reclame filmpje van 'campagne voor echte schoonheid' van Dove is te zien. Opeens mag je van Dove als mens je lelijke, ouwe zelf zijn. Maar ook dat is kennelijk een behoefte want om jezelf te zijn biedt Dove je de oplossing in de vorm van.. inderdaad cosmetica producten.

Propaganda kan men werkelijk overal tegenkomen in al zijn verschijningsvormen. De kunst is om te weten wanneer we gemanipuleerd worden en wanneer niet. Net zoals het eiwit scheiden van de dooier kan men zelf informatie van desinformatie een beetje scheiden.

Wiens brood men eet, wiens woord men spreekt.

Een waarheid als een koe. Probeer alvorens informatie te accepteren eens wat dieper te kijken naar wie het is die wat roept en bedenk dan waarom die dat roept.

Een voorbeeld:

Professor Cees J. Hamelink, hoogleraar communicatiewetenschappen, legt in een uitzending van ‘Het grote complot’  de vinger op de zere plek;

Begin 1991 wil de elite dat de Amerikanen interveniëren in Koeweit om Saddam Hussein en zijn troepen te verdrijven en om dat voor elkaar te krijgen werd een groot public relations kantoor Hill & Knowlton ingehuurd om voor zo’n 10 miljoen dollar een campagne te bedenken die ook de media over de streep moest trekken. Maar de campagne ‘Free Kuwait’ sloeg niet aan en dus werd er een gruwelverhaal bedacht dat wel werd opgepikt in de media.


( 'Getuige' blijkt later de dochter van ambassadeur in Washington

Iraakse troepen zouden zelfs zo ver zijn gegaan dat ze in Koeweit de couveuses stalen en de baby’s eruit gooiden. De campagne krijgt opeens wereldwijde aandacht wanneer een ‘getuige’ uit Koeweit haar verhaal doet op een door Hill & Knowlton georganiseerde hoorzitting. Op 27 november 1991 organiseert Hill & Knowlton zelfs een presentatie voor de Veiligheidsraad en 2 dagen later geeft de VN toestemming voor gebruik van geweld. Pas na de golfoorlog bleek dat de ‘getuige’ de dochter van de Koeweitse ambassadeur in Washington is en ten tijde van het vermeend voorval niet eens in Koeweit was geweest.

'Who is funding?'

Wie is de portemonnee achter bepaalde bewegingen en wie schiet er wat mee op iets te roepen?

Een mooi voorbeeld van propaganda en anti propaganda lezen we op de website van Paul Treanor.

Terwijl Marco Borsato en Ali B de sterren van de hemel zongen voor het 'goede doel' War child en men gul gaf blijkt de werkelijkheid toch weer anders. Toenmalig directrice van warchild Willemijn Verloop is gelieerd aan Mabel Wisse Smit (ja die van Klaas Bruinsma) en Phon van den Biesen. Op hun beurt waren die weer verbonden aan het Open Society Institute. Het OSI bestaat om het liberaal-conservatieve gedachtengoed van de filosoof Karl Popper uit te dragen - volgens de interpretatie van mega-speculant George Soros. De sociale filosofie van Karl Popper laat zich makkelijk samenvatten: 'open society' betekent in wezen 'vrije markt'. Voor een internationale wisselkoers speculant is zijn liberalisme een aantrekkelijke filosofie. Dus volg het geld en je komt uit bij miljonair Soros.

We citeren een stukje van de website van Treanor;
('Tis even doorlezen maar zeker de moeite waard)

Mabel Wisse Smit is ook aanhanger van de Soros-ideologie, anders was zij nooit in een topfunctie bij het OSI beland. Dat lijkt mij belangrijker dan een verhouding met Klaas Bruinsma. Zij is directeur van het Brusselse kantoor van het OSI, dat direct onder het hoofdkantoor in New York valt. Samen met het kantoor in Boedapest, regelt OSI-Brussel de geldstroom naar de nationale Soros-stichtingen in diverse Oosteuropese landen. Het coördineert vooral de samenwerking met westerse overheden en internationale organisaties - en dus ook met de EU. Soros-activiteiten worden vaak mede gefinancieerd door andere instanties, in Oost-Europa vooral door de EU. Het Brusselse kantoor houdt ook toezicht op het beleid van de nieuwe leden van de EU - en gebruikt de EU om de 'normen en waarden' van het OSI op te dringen. Dat kan inhouden, bijvoorbeeld, dat de nieuwe lidstaten het liberalisme op de kleuterscholen moeten onderwijzen, of dat de universiteiten Engelstalig worden.

Mabel Wisse Smit is direct betrokken geweest bij drie organisaties. Eerst was er de European Action Council for Peace in the Balkans - niet te verwarren met de Amerikaanse 'Action Council for Peace in the Balkans'. De EACPB werd in 1994 opgericht, Mabel had toen een verhouding met de Bosnische vertegenwoordiger bij de VN, Mohammed Sacirbey, dat duurde volgens Sacirbey zelf tot 1998. Vanuit deze EACPB hebben Mabel Wisse Smit en Willemijn Verloop in 1995 War Child Nederland opgericht, het was de Nederlandse tak van de eerder opgerichte Britse War Child. De EACPB behield de controle over de nieuwe organisatie: Verloop was in dienst als 'Programme Director' bij de EACPB, regelde de organisatie van war Child, en was ook bestuurslid daarvan. Na twee jaar werd ze directeur, en is dat nog steeds. War Child Nederland is dus opgericht door een politieke lobby, om dienstbaar te zijn aan een politieke zaak - de zaak van de Bosnische onafhankelijkheid en de westerse interventie. Mabel Wisse Smit bleef vier jaren in het bestuur van War Child zitten, tot 1999, terwijl ze ook bij de EACPB werkte.

De twee organisaties deelden een kantoor op drie opeenvolgende adressen: War Child betaalde de huur van Lauriergracht 126 en Singel 118. Dat laatste adres en een fax delen ze nog altijd, al zou Mabel volgens War Child bezig zijn de zetel van de stichting EACPB over te plaatsen naar België. Het is onduidelijk wat de EACPB heeft gedaan in al die jaren. Er zitten wel klinkende namen in een Comité van Aanbeveling, maar de organisatie heeft niet eens een website. Het is ook onduidelijk wie het betaalde, en waarvan Mabel leefde in de jaren tussen stage en eerste vaste baan. Sinds 1997 staat Mabel op de loonlijst van het Open Society Institute. Op de website van het OSI Education Support Unit noemt zij zich tevens 'Executive Director' van de EACPB, blijkbaar had het OSI geen probleem ermee. Mabel Wisse Smit heeft altijd moeite gehad om haar politieke werkzaamheden van de humanitaire fondsenwerving te scheiden - maar dat geldt voor War Child in het algemeen, die in de jaren '90 nauw verweven was met de pro-interventie lobby. Evenals Wisse Smit zat de Amsterdamse advocaat Phon van den Biesen in het bestuur van zowel de EACPB als War Child. Van den Biesen was ook geen onafhankelijke figuur: hij was zelfs advocaat van de staat Bosnië. Hij heeft samen met Mohammed Sacirbey het woord gevoerd bij het Internationaal Gerechtshof, toen Bosnië Joegoslavië aanklaagde wegens genocide.

Voor onpartijdige hulpverlening moet je niet dus bij War Child wezen. War Child Nederland wordt dan ook mede betaald door het Ministerie van Buitenlandse Zaken - € 3,7 miljoen voor de jaren 2003-2006. Ook de Britse War Child werd opgericht met geld van het Britse Foreign Office, specifiek de ODA onder leiding van Thatcher's voormalige chef-staf Andy Bearpark.

Mabel Wisse Smit maakte deel uit van de Bosnië lobby: dat had tot oktober 2003 weinig aandacht getrokken in de media. In het algemeen zijn de media en de publieke opinie de sfeer van die jaren vergeten. Het is moeilijk voor te stellen wat voor pro-Bosnische en anti-Servische hysterië heerste in die tijd. De Sovjet-Unie was net ten onder gegaan, en er was een grote heropleving van het nationalisme. De oorlog in Bosnië werd afgeschilderd als de nieuwe Holocaust, en tegenstanders van de interventie als fascisten. Vooral de Servische aanval op Sarajevo werd mythisch opgeblazen - tot een strijd tussen goed en kwaad, een aanval op de cultuur, de tolerantie, op de mensheid, op de kunst, op de literatuur, en op de stad. Het woord 'urbicide' (stadsmoord) werd verzonnen om het te beschrijven. De publieke opinie werd bewerkt met gruwelverhalen, bijvoorbeeld over de Servische 'verkrachtingskampen' - nooit gevonden. Dit alles diende de zaak van het Bosnisch nationalisme (in meerdere varianten), en ook het Kroatisch nationalisme, het Sloveens nationalisme, het Macedonisch nationalisme, en later ook nog het Albanees nationalisme in Kosovo. Mabel Wisse Smit heeft zich ingezet voor het oprichten van gesloten nationale staten op de Balkan. Het is aan mensen zoals haar te danken, dat je door 5 extra grenzen heen moet, op weg van Salzburg naar Athene. Aldus de website van Treanor.

Arme, zielige, misbruikte Mabel Wisse Smit.

Is Mabel nu het slachtoffer van lafhartige propaganda?  Zij meent van wel en is dus weer op haar beurt begonnen met een zeer zwakke vorm van anti propaganda, ze schreef op haar weblog;

Openheid van zaken
Geachte burger,

Zoals U wellicht zult begrijpen, heeft alle commotie rondom mijn persoon voor slapeloze nachten gezorgd. Ik wil de negatieve uitingen in de media, de speculaties en aantijgingen graag uit de wereld helpen. Daarom heb ik besloten om openheid van zaken te geven via dit weblog. Want iedereen heeft recht op de waarheid.

groetjes,
Mabel Wisse Smit

Enfin, de onderliggende boodschap is dus;  ik ben onschuldig en zielig en het slachtoffer van boze tongen. De bedoeling is om uw sympathie op te wekken voor de beeldvorming. Mabel geeft overigens op haar weblog geen enkele openheid van zaken.


( Russische propaganda, Amerika de wolf in schaapskleren )

En dus blijkt telkens weer dat niets is wat het lijkt. of het nu gaat over 'war on terror', de Europese grondwet, Geert Wilders of Wouter Bos, yakult yoghurt, hybride auto's, klimaatsverandering, Iran, Electrosmog, UFO's, of noem maar op. De 'waarheid' over deze onderwerpen is geheel afhankelijk van wie wat zegt. Het is aan u om de zin en onzin van elkaar te scheiden. Laat u ons even weten of het gelukt is?
Ganzfeld: ja.
(bericht gewijzigd op 28-6-2007 22:12:58)
Op 28-06-2007 22:12:58 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden