Op het eiland Komodo in de Indische oceaan bevindt zich een klein bordje met de tekst
ter nagedachtenis aan de baron Rudolf von Reding Biberegg, geboren in Zwitserland op 8 augustus 1895 en verdwenen op dit eiland op 18 juli 1974”.
Naar verluidt is deze baron opgegeten door een draak.

Afbeeldingen van draken komen wereldwijd voor. De bekendste is uiteraard de Chinese draak, maar ook Babylon en Griekenland hebben hun eigen draakachtige wezens. In vele Europese landen (met name in Engeland) zijn ze ook prominent aanwezig in sagen en mythen.


De verhalen over deze draken zijn zo levensecht dat ze wellicht wel eens echt zouden hebben kunnen bestaan. Dinosaurussen zijn dan een goede kandidaat, maar die zijn al uitgestorven. Van de heden ten dage nog levende soorten is de komodovaraan een goede optie. Op het afgelegen eiland zonder natuurlijke vijanden hebben deze hagedissen zich kunnen ontwikkelen tot exemplaren die wel 3 meter lang kunnen worden.

De varanen werden reeds in 1910 ontdekt door een piloot, maar niemand geloofde hem toen hij verhaal deed van nog levende draken. Het bewijs werd pas geleverd toen de Nederlander Van Hensback van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger in 1911 twee exemplaren neerschoot en meenam naar Java.

De karkassen werden daar bestudeerd door de Nederlandse bioloog Ouwens, die volkslegende, mythe en wetenschap samenvoegde met de eerste complete beschrijving van een levende draak, die hij Varanus Komodoensis noemde.
In 1915 werden de draken, lokaal bekend als “ora”, wettelijk beschermd, met een sanctie van 250 gulden op het verstoren van de draken op welke manier dan ook. Toen Indonesië in 1945 onafhankelijk werd zijn stappen ondernomen om aan het eiland Komodo de status van nationaal park toe te kennen.

Het park is bewoond. Om zichzelf tegen de draken te beschermen houden de bewoners het terrein rond hun hutten vrij van vegetatie (zodat ze niet onverhoeds overvallen worden door een loslopende draak) en is het terrein met palen afgezet. Men houdt de geiten goed in de gaten. Ook bedekken zij hun graven met heuvels van steen zodat de draken er niet met hun dierbaren vandoor gaan.

Toerisme op dit eiland is minimaal en goed georganiseerd. Om de draken voor bezoekers gecontroleerd uit hun tent te lokken wordt het karkas van een geit op een vaste plek in een boom gehangen.
De draken bewegen verrassend soepel en de geit wordt woest in stukken gescheurd. Met hun krachtige kaken bijten ze een 20 kg wegende geit met 1 hap in tweeën. Binnen 10 minuten is er van de geit niet meer over dan een paar losvliegende haren. Een indrukwekkend gebeuren.
Zowel het gehoor als de ogen van de draak zijn niet overmatig ontwikkeld, maar de reuk is vlijmscherp. De draak overvalt zijn prooi bij verrassing. Een draak van 2 meter kan, puur door zijn kracht, een 600 kg wegende buffel doden.
Maar, net als bij leeuwen, als de draken niet hongerig zijn, is er geen gevaar en gaan ze de mens zelfs uit de weg.

De draken zijn bestudeerd door Walter Auffenberg van het Staatsmuseum in Floria. Hij verbleef een jaar lang op het eiland met als doel de individuele draken met kenmerken in kaart te brengen. Eén exemplaar, nummer 34-W, omschreef hij als een bijzonder agressief dier. Dit exemplaar gaat de mens niet uit de weg, ook al heeft hij geen honger. Sterker nog, hij heeft al diverse (lokale) mensen aangevallen (en opgegeten!).

Op 18 juli 1974 kwam een groep Duitse toeristen naar Komodo. Ze werden te voet naar de vaste plaats geleid waar het karkas van een geit in de boom werd gehangen. Het was een hete dag en het werd een beetje teveel voor de 78 jarige Zwitserse baron. Hij stopte onderweg om te rusten in de schaduw van een boom. Toen de groep twee uur later terug kwam was er niets meer van de baron over, behalve een kapotte camera. Twee dagen lang hebben ze het eiland uitgekamd, maar de baron is niet meer teruggevonden. Om het toerisme te beschermen hebben ze de rol van de draak geminimaliseerd. De officiële verklaring geeft simpelweg aan dat de baron is verdwenen.

Nu is Komodo een paradijselijk eiland. Teveel toerisme zou het eiland geen goed doen. Mensetende draken houden het gelukkig

 binnen de perken. Net toen het toerisme rond 1976 weer opleefde, hadden de draken weer toegeslagen. Deze keer hadden ze zich tegoed gedaan aan een atletische Fransman, waarvan niet meer is teruggevonden dan een bebloede Adidas sportschoen.

De angst voor draken blijkt dus niet alleen psychologisch te zijn; ook heden ten dage kan men nog lijfelijk door een draak verslonden worden.

Bron: The dreams of dragons, Lyall Watson

Gerelateerd aan deze publicatie:
VinnY-boYnk: ik heb ook een varaan maar die eet me hoopelijk niet op..
hij is rond de 70/80 centimeter en houd van muisen en ratten, hij eet eigenlijk zowel alles. ze worden ook veel maar europa overgebracht, maar meer dan 70 % word bewerkt in de leerfabrieken.
velen wachten nog met het eten van hun prooi, ze bijten meestal eerst en achtervolgen hun prooi zo'n 3 dagen tot die dood gaan aan infectie's en slaan dan pas toe.
Op 30-05-2007 19:56:46 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
kraai: Zo lang? 3 dagen? Ik dacht dan hun speeksel giftiger was. Misschien bestaan er varanen met verschil in giftigheid
Op 30-05-2007 20:45:17 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
VinnY-boYnk: nee het ligt aan wat ze eten. de doses bakterién kunnen daarom verschillen. maar natuurlijk ook de massa van hen prooi kan verschil uit maken. maar giftig zijn ze niet.
(bericht gewijzigd op 2-6-2007 20:36:38)
Op 02-06-2007 20:30:21 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
3.14po: Jongen gedood door 'draak'

Op Komodo (Indonesië is een 9-jarige jongen gedood door een komodovaraan. De jongen liep in een gebied met veel struikgewas toen hij werd aangevallen door een komodovaraan, die meer dan 3 meter lang kan worden. De varaan liet de jongen pas los nadat toegesnelde dorpelingen stenen naar het dier hadden gegooid.

De door de plaatselijke bevolking genoemde 'draak' van Komodo leeft in een natuurpark. De komodovaraan is een aaseter die van een grote afstand dode dieren kan ruiken. Zijn menu bestaat uit geiten, herten en zwijnen. Ondanks dat hij een aaseter is, kan hij ook levende prooi doden. Een paar jaar geleden werd ook een Zwitserse toerist gedood door de 'draak' van Komodo. Alleen zijn bril en fototoestel zijn later teruggevonden.



bron: http://frontpage.fok.nl/nieuws/77382
United as one. Divided by zero.
Op 04-06-2007 15:37:47 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden