Een groep jonge Marokkanen staat klaar door te stoten naar de criminele top van Nederland. Dat zegt scheidend recherchechef Willem Woelders van de Amsterdamse politie. "Vijf jaar geleden waren het kleine criminelen, begonnen in hun eigen wijk, maar nu werken ze landelijk. Ze plegen grote kraken en schuwen geweld niet", aldus Woelders in de Telegraaf.


( Zoek de verschillen tussen vroeger en nu )

Men kan geen krant openslaan of TV aanzetten of Marokkanen komen negatief in het nieuws. Nog nooit eerder werd er sinds de tweede wereldoorlog op zo een grote schaal een bevolkingsgroep zo bewust negatief in het voetlicht gebracht. Is dat wel terecht? Willen Marokkanen echt niet deugen of is er sprake van een hetze? Ik ging op zoek naar antwoorden.

Wie negatieve berichtgeving zoekt over Marokkanen hoeft slechts het woord 'Marokkanen' in google te typen en men kan putten uit een lange lijst. Hieronder een korte bloemlezing.

VN schorsen Marokkaanse blauwhelmen
'Amsterdamse agenten door Marokkaanse jeugd bedreigd' Marokkaans geweld na Jong Oranje was 'statement'
'Probleem Marokkaanse jeugd groter'
Marokkanen juichen bij WTC-film

Marokkanen gooien homo in het water
Marokkanen terroriseren bejaarden
Marokkanen niet langer knuffelen

Marokkanen martelen Amsterdammer urenlang
Steeds meer Marokkanen raken werkloos
En ga zo nog maar een tijdje door.

Opvallend is dat de negatieve berichtgeving niet alleen maar van de rechtse Telegraaf komt ook de meer 'linkse' media lijken geen moeite te hebben met het bashen van Marokkanen. Sinds oud-PVDA wethouder Rob Oukerk zich per ongeluk het begrip 'Kut-Marokkanen' publiekelijk liet ontvangen is het hek van de dam en lijkt het wel alsof er een soort vrijbrief werd afgegeven om 'de Marokkaan te slaan waar men hem raken kan'. Uitingen in de media zeggen natuurlijk niets over de feitelijke situatie. Wat zegt de wetenschap eigenlijk over de Marokkaanse bevolkingsgroep?

Marokkanen in getalletjes.

Het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut (NIDI) is een onderzoeksinstituut van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen (KNAW) en in 2006 brachten zij een rapport uit onder de titel; "Marokkanen in Nederland, een profiel". ( De pdf kunt u hier vinden) Uit de kille cijfertjes blijkt dat de Marokkaanse bevolkingsgroep voor wat betreft criminaliteit overschaduwd worden door Antillianen. Maar omdat er veel meer Marokkanen dan Antillianen zijn valt de eerste groep wat meer op. Marokkanen scoren over de gehele linie maar matig zeker als men ze vergelijkt met Turken, Surinamers en andere nieuwkomers. Cijfertjes zeggen niets over de oorzaak, hoogstens kan men vaststellen dat deze bevolkingsgroep nou niet bepaald de slimste of braafste jongetjes van de klas zijn. Maar waarom?


( In de TV serie Chouf Chouf Habibi geen kut-Marokkanen te bekennen )

De leraar als dompteur.

In HP de tijd verscheen een lang artikel (kunt u hier nalezen) over de bevindingen van leraren op een 'zwarte' VMBO school in Amsterdam West. Amsterdam West, in de volksmond ook wel 'schoteldorp' genoemd verwijzend naar de vele TV-schotels van de allochtone bevolking, staat bekend om de hoge populatie van Marokkaanse inwoners. Wat zeggen leraren van een school met zestig procent Marokkaanse, twintig procent Turkse en twintig procent Surinaamse leerlingen?

Het beeld dat de leraren naar voren brengen is niet echt bemoedigend. Ze zeggen dat de school meer een soort sociaal-pedagogisch opvangoord is dan een plek om te leren. De leraren wijzen naar de basis, de thuissituatie, die de bron van alle ellende zou zijn. Daar waar het gros van de autochtone kinderen ouders hebben die ondersteunen en een veilige haven bieden blijkt dat allochtone kinderen en meer specifiek die van Marokkaanse komaf vooral op zichzelf zijn aangewezen:

"Huiswerk maken is er niet bij. De meeste ouders begrijpen helemaal niet waar hun kinderen mee bezig zijn. Sommigen hebben zelf nooit op een school gezeten. Ze zijn analfabeet en kunnen niet eens het rapport van hun kinderen lezen, vertelt leraar Jacob. ‘Als niet goed, geef klap', is steevast hun advies."

"Veel van haar leerlingen hebben een negatief zelfbeeld, merkt juf Carolien op. "Ze zien zichzelf als de losers van de maatschappij. Dit zijn de toekomstige vakkenvullers, verzorgers in bejaardenhuizen, verkopers. De Bounty-reclame is niet aan hen besteed. Er is slechts één sociale groep nóg lager: die van de zwervers en de junkies. "Als je ze vraagt wat ze willen worden, zeggen ze: crimineel. Dat is tenminste een beroep met status".

"Het is steeds vaker 'wij allochtonen' (de leerlingen) tegen 'jullie Nederlanders' (de leraren). Leraar Henk: "Dan vraag ik: wie is 'wij' nou? Je bent een gewone Amsterdamse Truus en je heet toevallig Fatima." Leraren zijn 'rare Nederlanders'. Ze kijken bijvoorbeeld naar het 'gecensureerde' NOS Journaal. "Daar zenden ze niet de echte beelden uit," zeggen leerlingen bloedserieus. Zelf kijken ze alleen naar het Arabische journaal via de schotelantenne. Het enige programma dat ze op de Nederlandse tv zien is Goede Tijden, Slechte Tijden, wat hun beeld van de Nederlander niet erg nuanceert".

"Maar het opmerkelijkste signaal van buitenaardsheid is wel dat het de meeste leerlingen ontbreekt aan een 'geweten', vertelt leraar Henk. "Oneerlijk zijn, stiekem zijn, liegen, stelen - dat zijn dingen die in de Islamitische cultuur gewoon handig zijn."

"Dat liegen botst enorm met hoe wij denken, volgens lerares Carolien. "Wij willen weten waaróm iemand iets heeft gedaan. We willen het proberen te begrijpen. Maar zij vinden toegeven juist een soort zwakte." Als een leerling op diefstal wordt betrapt, gaat het gesprek ongeveer zo: "Ben jij dat op de beveiligingsvideo die daar naar het kluisje gaat?" "Ja." "Het kluisje gaat nu open, ben jij dat?" "Ja." "Ben je nu iets aan het stelen?" "Nee."

Tot zover enkele uitspraken van de leraren. Het spoor leidt naar een in onze ogen belabberde thuissituatie en de cultuur. Maar een belabberde thuissituatie is niet alleen voorbehouden aan Marokkanen. Aan het begin van de vorige eeuw waren belabberde thuissituaties in verpauperde volkswijken zoals de Amsterdamse Jordaan heel normaal. Toch veroorzaakte de vele Ciske's de Rat van die tijd niet voor de sociale onrust die we tegenwoordig zien in volkswijken. Zou het dan toch allemaal cultuur gebonden zijn?


( Ali B, knuffelmarokkaan of gewoon toevallig iemand van Marokkaanse komaf )

Het Marokkanendrama.

Fleur Jurgens gooide met haar boek 'Het Marokkanendrama' de knuppel in het hoenderhok. Jurgens interviewde zo’n zeventig mensen uit het veld over de thuissituatie van de Marokkaanse jongeren. De leraren, kinderrechters, werkmeesters, tolken, opvoedkundigen, huisartsen, gezinstherapeuten, forensisch psychiaters, politieagenten en andere professionals die in dit boek aan het woord komen werpen een onthullend licht op de gezinssituatie van de zogenoemde ‘Marokkaanse prinsjes’. Volgens Jurgens bestaan er nogal wat misverstanden over Marokkaanse jongeren, zij identificeerde de vier grootse mythen over deze groep als volgt;

1: Er is geen Marokkanenprobleem.
2: Marokkaanse jongens zijn crimineel omdat ze geen banen krijgen van discriminerende werkgevers.
3: Marokkaanse ouders zijn niet gewend toezicht te houden buiten de deur.
4: Door de gastarbeiders staat Nederland bij de Marokkanen in het krijt.

Allemaal niet juist dus.

Er is kennelijk wel een Marokkanenprobleem. 7 op de 10 Marokkanen verlaten voortijdig het onderwijs zonder diploma, 40 procent van de Marokaanse jongeren is werkloos, 1 op de 3 jongens in jeugdinrichtingen is van Marokkaanse komaf en het Marokkaanse deel van draaideur criminelen is oververtegenwoordigd (rapport Marokkanen in Amsterdam West, Dienst O+S, 2006). De gezinssituatie is niet rooskleuring. 60 procent van de Marokkaanse mannen heeft een uitkering, waarvan de helft WAO. De helft van de Marokkaanse kinderen in Amsterdam groeit op in armoede, wonen te krap, zijn relatief ongezond en gaan het vaakst naar speciaal onderwijs wegens geestelijke of lichamelijke beperkingen. In Amsterdam-West zijn enkele honderden Marokkaanse probleemgezinnen. Grote gezinnen waarvan de kinderen en ouders soms gezamelijk op rooftocht gaan, waar verslaving speelt, schulden, zwakzinnigheid, huiselijk en sexueel geweld aan orde van de dag zijn en vervuiling, armoede, psychiatrische en opvoedingsproblemen heersen.

Als we de bevindingen van de rapporten en Jurgens zo lezen dan blijken figuren zoals de Tokkies vergeleken bij het leeuwendeel van de Marokkaanse bewoners van de Westelijke tuinsteden voorbeeldige burgers. Het onderzoek toont ook aan dat dergelijke misstanden niet alleen voor Marokkanen geldt. Ook andere bevolkingsgroepen kennen in meer of mindere mate deze problematiek. Toch is er een verschil. Volgens Jurgens zijn anti-Nederlandse sentimenten een specifiek Marokkaans kenmerk. Daar waar anderen kansarmen voor louter overleven gaan vinden Marokkanen voor een deel rechtvaardiging in een anti-Nederlandse houding.

Dat Marokkaanse jongeren door discriminatie in de misdaad worden gedreven is volgens jurgens ook een mythe. Er is geen causaal verband tussen discriminatie en misdaad. Ook het verouderde adagio dat misdadigers slachtoffer van van een oneerlijke maatschappij zouden zijn is niet waar. Misdadigers laten zich gewoon leiden door hebberigheid en hebben gebrek aan schuldgevoelens. Dat de kansen in de maatschappij voor een deel van de Marokkanen minder zijn komt, zoals uit de bovenstaande cijfers blijkt, door het gebrek aan diploma's, slechte taalbeheersing en het ontbreken van basale werknemersvaardigheden (op tijd komen, autoriteit accepteren, samenwerken en van andermans spullen afblijven). Andere allochtone bevolkingsgroepen scoren daar beter in en hoewel ook zij vaak maatschappelijk onder aan de ladder staan hanteren zij niet het 'discriminatie' argument.

Een andere mythe die ontzenuwd wordt door Jurgens is dat Marokkaanse ouders geen toezicht houden buiten de deur. Als een Marokkaans meisje stiekem een sigaretje rookt of een jongen kust dan weten de ouders dat doorgaans binnen enkele uren en volgen er harde maatregelen. Marokkaanse jongens komen er beter vanaf. Volgens Jurgens knijpen Marokkaanse ouders vaak een oogje toe omdat ze onverschillig staan tegenover de Nederlandse samenleving. Anderzijds wijt zij het aan de verstoorde machtsverhoudingen binnen de gezinnen waar de jongens het vaak voor het zeggen hebben. Marokkaanse moeders leggen aan hun zonen weinig beperkingen op. Deskundigen spreken in dit verband dan ook over 'Marokkaanse prinsjes'. Sommige Marokkaanse vaders grijpen wel in maar doen dat met harde hand zonder uit te kunnen leggen waarom. Dat werkt averechts zodat de jongens zich nog meer onttrekken aan het ouderlijk gezag.

De laatste mythe dat wij als Nederlanders bij de Marokkaanse gastarbeiders in het krijt staan is niet juist, in het jargon het 'slavernij-argument'. De officiële werving van Marokkaanse gastarbeiders werd gestopt in 1973 toen er ongeveer 22.000 Marokkaanse arbeiders naar Nederland waren gehaald, Volgens het CBS zijn van deze groep tussen de 50 en 70 procent inmiddels al weer terug naar Marokko gegaan. De grootste groep Marokkanen kwamen na de periode van werving. De meeste als gelukszoekers, gezinsherenigers en/of huwelijkimmigranten. Nu wonen er ongeveer 315.000 Marokkanen in Nederland waarvan de helft geboren is in de polder. De conclusie luidt dan ook dat het overgrote deel op eigen initiatief naar Nederland gekomen is en dat een deel van deze groep zich ten onrechte baseert op het 'slavernij-argument'.


( Waar logen en sofen duizenden rapporten nodig hebben vat een cabaretier het samen in enkele zinnetjes )

En nu?

Nu niets. Op basis van onderzoek en cijfermateriaal kan men tot de conclusie komen dat een deel van de Marokkaanse gemeenschap inderdaad niet wil deugen. So what. Hetzelfde kan men zeggen van een deel van al die andere 143 nationaliteiten inclusief de Nederlanders die dit landje bewonen. Dat het Marokkaanse deel relatief ietsje groter is zegt niet iets over de Marokkaan in het algemeen.

Misschien moeten beleidsmakers, onderzoekers en statistici onderstaande uitspraak van cabaretier Najib Amhali nog maar eens goed tot zich door laten dringen. In 2002 ging een campagne onder de naam ‘Hoe leuk zijn Marokkanen’ van start. Dat was een campagne om Marokkaanse jongeren een positief referentiekader te verschaffen, waaraan zij zich zouden kunnen spiegelen

De Nederlands/Marokkaanse Amhali antwoordde op de vraag of hij aan die campagne mee deed het volgende;

"Nee. Ik heb helemaal geen zin om te laten zien hoe leuk ik ben of hoe leuk Marokkanen zijn. Het is heel jammer dat je alleen wordt gevraagd voor dat soort dingen als het fout gaat, dan pas gaan ze om zich heen kijken: 'Waar zijn de goeden?'
Ik ga niet elke keer als een Marokkaan of een islamiet iets fout doet in de verdediging. Met zo'n actie doe je alsof we er allemaal iets mee te maken hebben. Het is één groep die het steeds verpest voor anderen, een stel criminele klootzakken en die moet je gewoon oppakken, voor de rechter brengen, straf geven, in een kamp stoppen of whatever. En voor de rest moet je mij er niet mee lastigvallen. Ik doe andere dingen. Hoe leuk zijn Marokkanen? Moeten we ineens gaan bewijzen hoe leuk wij zijn! Er zijn helemaal niet zoveel leuke Marokkanen. Degene die heel erg leuk is, ben ik. Ken jij er nog meer? Ik ken wél een heleboel áárdige Marokkanen."


Het Marokkanendrama
Fleur Jurgens
180 Blz.
ISBN: 9789029079921
Catalogus: Zomer 2007
Fonds: Non-fictie
Verschenen: April 2007

Ganzfeld: En zo zie je maar weer bovenstaande reactie's bewijzen dat je geen Marokkaan hoeft te zijn om zwak sociaal gedrag te vertonen.

Confronterend stukje trouwens. Toch denk ik dat het allemaal een tijdelijke hype is. Over honderd jaar ofzo zijn we allemaal dezelfde gechipte en grijze slaven van de Europese Superstaat.

enfin... Lanoe kom er maar in.

Nvdr: Bovenstaande reacties zijn verplaatst naar de zeepkist.
Op 28-09-2007 9:18:53 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Ivory^: Het enige wat ik niet lees in dit stukje, en volgens mij ook wel belangrijk is, is dat de Marokaanse jongeren nergens bij horen. In Marokko zelf worden ze niet gerespecteerd, en hier in Nederland voelen ze zich ook niet thuis. Om bovenstaande redenen.

Wat zou jij doen als je verloren op de wereld liep en de enige plek die je thuis noemt, minstens nog een grotere bende is.
Op 28-09-2007 13:54:44 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Ganzfeld:
Ivory^:

Wat zou jij doen als je verloren op de wereld liep en de enige plek die je thuis noemt, minstens nog een grotere bende is.


Interessante benadering.. echter ik voel mij ook niet thuis in deze samenleving die ik als een bende beschouw... Maar als autochtoon (voor zover ik autochtoon ben) heb ik makkelijk lullen. Ik denk toch dat er vooral een culturele ondergrond is.. Chinezen immigranten bijvoorbeeld zijn onzichtbare nieuwkomers waar men eigenlijk nooit iets vervelends over hoort/leest.

Of dichter bij huis.. waarom lukt het Turkse jongeren wel om net zo goed of slecht als hollanders hun slag in de NL samenleving te maken en blijven Marocs achter?
Op 28-09-2007 15:10:51 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Horatio:
Ganzfeld:

Ivory^:

Wat zou jij doen als je verloren op de wereld liep en de enige plek die je thuis noemt, minstens nog een grotere bende is.


Interessante benadering.. echter ik voel mij ook niet thuis in deze samenleving die ik als een bende beschouw... Maar als autochtoon (voor zover ik autochtoon ben) heb ik makkelijk lullen. Ik denk toch dat er vooral een culturele ondergrond is.. Chinezen immigranten bijvoorbeeld zijn onzichtbare nieuwkomers waar men eigenlijk nooit iets vervelends over hoort/leest.

Of dichter bij huis.. waarom lukt het Turkse jongeren wel om net zo goed of slecht als hollanders hun slag in de NL samenleving te maken en blijven Marocs achter?

Omdat ze gedemoniseerd worden misschien..?
Op 28-09-2007 15:50:25 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Vladimir:
Horatio:

Ganzfeld:

Ivory^:

Wat zou jij doen als je verloren op de wereld liep en de enige plek die je thuis noemt, minstens nog een grotere bende is.


Interessante benadering.. echter ik voel mij ook niet thuis in deze samenleving die ik als een bende beschouw... Maar als autochtoon (voor zover ik autochtoon ben) heb ik makkelijk lullen. Ik denk toch dat er vooral een culturele ondergrond is.. Chinezen immigranten bijvoorbeeld zijn onzichtbare nieuwkomers waar men eigenlijk nooit iets vervelends over hoort/leest.

Of dichter bij huis.. waarom lukt het Turkse jongeren wel om net zo goed of slecht als hollanders hun slag in de NL samenleving te maken en blijven Marocs achter?

Omdat ze gedemoniseerd worden misschien..?

Te makkelijk. Als dat de reden is dan betekent het dat ze vanuit een slachtofferrol werken. Demoniseren werkt alleen als daar van beide kanten voeding aan wordt gegeven.
Op 28-09-2007 15:59:16 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Ganzfeld:
Horatio:

Omdat ze gedemoniseerd worden misschien..?


Nee dat lijkt me te makkelijk.... kijk bv naar de eerste golven Surinamers die vlak voor de onafhankelijkheid naar NL trokken. Ook toen gingen media en volk euh.. minder positief om met deze groep.
Toch heef dat niet geleidt tot de score's die een deel van de M gemeendschap weet te behalen.

Ander nieuwkomers (Molukkers bv) die ook een zwaar juk opkregen hebben zich niet exponentieel in crimi en andere negatieve cijfertjes laten vangen.
Op 28-09-2007 16:04:22 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Ivory^: Ik zei ook niet dat het de enige reden was, maar dat het toevoegd aan eerder genoemde redenen.
Op 28-09-2007 16:07:20 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Ganzfeld: Aha het is dus genetisch ingebakken..... mjah.
Op 28-09-2007 16:23:49 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Oz:
Ganzfeld:

Ivory^:

Wat zou jij doen als je verloren op de wereld liep en de enige plek die je thuis noemt, minstens nog een grotere bende is.


Interessante benadering.. echter ik voel mij ook niet thuis in deze samenleving die ik als een bende beschouw... Maar als autochtoon (voor zover ik autochtoon ben) heb ik makkelijk lullen. Ik denk toch dat er vooral een culturele ondergrond is.. Chinezen immigranten bijvoorbeeld zijn onzichtbare nieuwkomers waar men eigenlijk nooit iets vervelends over hoort/leest.

Of dichter bij huis.. waarom lukt het Turkse jongeren wel om net zo goed of slecht als hollanders hun slag in de NL samenleving te maken en blijven Marocs achter?


Het gaat hier duidelijk om verschillende manieren van opvoeden. De turkse ouder is zowel buiten als binnen erg bezig met het opvoeden van zijn kind. De relatie tussen kind en ouder is in de Turkse cultuur ook meer emotioneler. Er heerst een druk op ouders en kind uit de hele omgeving om op het juiste pad te blijven en het goede te doen. Wie goed doet in de Turkse cultuur wordt ook erg geprezen voor zijn daden. Wie niet goed doet valt meteen in de mond van de hele omgeving als zijnde slecht, mislukt, verloren etc etc. De lijn van waarden en normen is in deze cultuur vele malen sterker dan in de marokkaanse cultuur.
Op 29-09-2007 10:34:26 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden