In de vorige blogjes uit deze reeks zagen we dat het eerste officiële concentratiekamp al in 1895 werd gesticht. We bespraken de verschillende redenen van machthebbers om concentratiekampen te starten en we probeerden een beeld van de psyche van het kampsysteem te schetsen. In dit deel zullen we zien dat na de val van Hitler in West Europa een nieuw soort concentratiekamp ontstond.

Na de bevrijding waren het de Amerikanen die dankbaar gebruik maakten van concentratiekampen om het resterende Duitse leger te decimeren. Hoewel ook nu nog door velen de Amerikanen worden gezien als onze bevrijders en reddende engelen is er ook nog een donkere zijde. Een kant die we niet gauw tijdens de geschiedenislessen te horen krijgen.



(Duitse oud-strijders na de oorlog gevangen en gemarteld door de Britten)

In de nadagen van de Tweede Wereldoorlog toen Hitler klem kwam te zitten tussen alle fronten hadden de geallieerden en de Sovjets al in het geheim duidelijke afspraken gemaakt. Tijdens de conferentie van Jalta werd al besproken dat Europa in tweeën gedeeld zou worden, de Sovjets zouden het oostelijke deel krijgen en de geallieerden het westen (1). Het was met name generaal Eisenhouwer (de latere president van Amerika) die vorm aan de uitvoering gaf.

En terwijl Eisenhouwer traag over een breed front optrok tegen de Duitsers, trokken de Sovjets als een niet te stoppen rode lawine op naar het oostfront. De Sovjets gingen hierbij als beesten tekeer en dreven honderdduizenden Polen, etnische Russen en Hongeren uit paniek voor zich uit naar het westen. Al deze burgers werden opgevangen in kampen op de oostelijke oevers van de rivier de Moldau. De Moldau vormde destijds een natuurlijke grens tussen de Sovjets en de geallieerden.

Vluchtelingen die hoopte een sprong naar de vrijheid te maken door de Moldau over te steken kwamen bedrogen uit. Op bevel van Eisenhouwer "open het vuur op iedere vluchteling of vluchtelingenmassa die vanaf de oostelijke oever naar het westen probeert te vluchten"(2) vonden vele de dood. Vluchtelingen die het er desondanks toch zonder kleerscheuren afbrachten werden later als 'verdreven uit het thuisland" gebrandmerkt en in mei 1945 beval Eisenhouwer deze "verdrevenen" zonder aanzien des persoon terug te sturen naar de Sovjets.

Sovjet leider Stalin had toen al per decreet laten weten dat iedereen die in de door de Duitsers bezette gebieden hadden gewoond als "fascisten" of "heulers met de vijand" kon worden gezien en een op een enkeltje Goelag kon rekenen. De Amerikanen wisten destijds heel goed wat het lot van deze onschuldige boeren en burgers zou zijn.

Bij aankomst in het kamp in de buurt van Cherbourg werden we opgewacht door witte GI's (Amerikaanse soldaten) die alles wat we bij ons hadden afnamen en op een grote hoop gooiden. Brood, proviand, bestek en toiletspullen, alles wat we hadden werd afgepakt met uitzonderingen van onze kleding en schoenen. Daarna werden we opgedeeld in groepen van ongeveer honderd man per tent. Deze tenten waren slordig en haastig neergezet op kale akkers. Ieder gevangene kreeg een wollen deken en verder niets. Zonder matras of grondzeil sliepen we op de vochtige grond. De ruimte was zo krap dat je alleen op je zij kon slapen. De volgende dag kregen we ontbijt dat bestond uit koffie van ongemalen schillen van koffiebonen zonder iets te eten. het middageten bestond uit ongeveer een halve liter watergruwel dat alleen met wat zout op smaak was gebracht. 's Avonds kregen we ongeveer 200 gram witbrood en een schijfje van ongeveer 50 gram leverkaas dat met aardappel was vermengd. Dat was ons dagrantsoen. Ze zeiden dat we onze situatie drastisch zouden kunnen verbeteren als we als vrijwilliger voor de Fransen in Vietnam zouden gaan vechten. Niemand deed dat. Getuigenis voormalig Duits soldaat Eberhard Krehl

Amerikaanse concentratiekampen in naoorlogs Duitsland.

Luitenant-Kolonel dr. Ernest F. Fisher van het 101ste Luchtbrigade en Senior Hostorian van het Amerikaanse leger verklaarde:

"Begin april 1945 begon zowel het Amerikaanse als het Franse leger aan de koelbloedige moord op één miljoen Duitse mannen, de meeste daarvan verbleven in Amerikaanse vluchtelingen kampen". Gezonde vluchtelingen die na 8 mei 1945 overbleven werden door de geallieerden geïnterneerd. Meer dan vijf miljoen Duitse soldaten werden in de Amerikaanse en Franse zone gevangen genomen en verdwenen zowel in de beruchte kampen langs de Rijn als in één van de vele kampen in heel Duistland (3).

De Duitse gevangenen werden onder zeer slechte omstandigheden in kooien van prikkeldraad schouder aan schouder opeen gepakt. Duizenden van hen hadden pech en leefden in de open lucht in hun eigen vuiligheid. Ziekte, ondervoeding en koude eisten hun tol. En hoewel er destijds genoeg voedsel en medicamenten voorhanden waren lieten de Amerikanen bewust deze mannen verkommeren.

Amerikaans senator William Langer kwam al snel op de hoogte van deze misstanden en schreef; "We zijn verstrikt geraakt in een fanatieke vernietiging van het Duitse volk waarmee we de verschrikkingen van het Derde Rijk met gelijke munt terugbetalen".

De opzettelijke kwelling en vernietiging van Duitse strijders duurde tot 1950!. Onderzoeksjournalist James Bacque (4) kwam in 1986 deze verborgen geschiedenis op het spoor en publiceerde in 1989 een diepgravende studie over de massamoord op Duitse gevangenen. Een deel van de gevangenen mochten de kampen uit om ingezet te worden voor dwangarbeid. Ze verdwenen in de mijnen of werden te werk gezet om terreinen te ontdoen van landmijnen. Maar ook op heuse 'slavenmarkten' konden Franse boeren Duitse gevangenen uitzoeken om hun land te bewerken. Volgens Bacque zijn in de naoorlogse periode meer dan 5,7 miljoen Duitsers omgekomen in de kampen of ten gevolge van dwangarbeid.

Maar ook de Engelsen kende een systeem van systematische martelingen van Duiste oud-strijders die tot zeker 1948 duurden. Een groot deel van de Britse dossiers aangaande detentie en martelen van Duisters kan niet geopend worden omdat ze 'besmet zijn met asbest'.


( Demoniseren is van uiterst belang om de kampen te vullen)

Na 1950 bleef West Europa tot (zover ik weet) 1992 verschoond van concentratiekampen. Het was in 1992 toen door de Servische autoriteiten meer dan 3000 Kroatische en Bosnische burgers bijeen werden gebracht in bijvoorbeeld kamp Omarska.
Officieel werd het kamp aangeduid als een “onderzoekcentrum” en de gevangenen werden door de Serviërs beschuldigd van paramilitaire activiteiten. Volgens het Joegoslavië-tribunaal werden de gevangenen mishandeld, verkracht, seksueel misbruikt en vermoord, en leek het kamp eerder op een concentratiekamp dan op een detentiekamp. Het kamp was onderdeel van de strategie om het gebied waar de Servische Republiek was gepland te ontdoen van niet-Servische bewoners. En hoewel er nog flinke nevelen hangen rond de vermeende concentratiekampen in het voormalige Joegoslavië liegen de gevonden massagraven er niet om.

En hiermee zijn we aangekomen in het heden en de nabije toekomst. Hoe groot is eigenlijk de kans dat u of ik ooit in een concentratiekamp zal verdwijnen?


1) E.R. Carmin, Das Schwarze Reich, Geheimgesellschaften und Politik im 20 jahrhundert, Spinx 1999, blz. 187
2) Des Griffin, Die Absteiger - Planet des Sklaven? hrsg. 1989, blz. 267.
3) Robin de Ruiter, 13 Satanistische bloedlijnen, Mayra 1989, blz 113
4) James Bacque, Other loses, An investigation into the mass deaths of German prisoners at the hand of the French and Americans after World War II, Toronto 1989.

Gerard: Was het niet mijnheer Lubbers die vond dat er kampementen moesten komen voor bepaalde probleem jongeren? Ook zo'n lekker mannetje.....
'Don't forget rule number 6'
Op 04-11-2007 8:30:12 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
celtic:
rob:

De Duitsers kregen gewoon een koekje van eigen deeg, nadat ze vele miljoenen joden, en nog meer Russen hadden uitgemoord. En de Duitse Jan Soldaat was helemaal niet zo onschuldig, als hij zich voordeed. Velen van hun werkten mee aan het vermoorden van burgers en geallieerde soldaten... En de Duitse burger was maar een beetje opportunistisch, maar zeer schijnheilig. Wir habben es nicht gewust is eerder wir wolten es nicht wissen...
Oorlog is altijd oorlogsmisdaad!

Maar als we het zelfde deden met de duitsers wat maakt dat dan van ons, wat zijn wij dan? Geen haar beter of erger?
Condemnation without investigation is the highest form of ignorance
Op 04-11-2007 10:58:55 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Lampie: Ik word er alleen maar stil van. Hoe kunnen mensen zo gruwelijk zijn?
Op 05-11-2007 7:52:07 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden