Chemotherapie
of
‘Wie geneest, heeft gelijk!’

We vervolgen waar deel 4 gestopt is. Naast het gegeven, dat niet de kanker genetisch bepaald is, doch de kwetsbaarheid van een specifiek orgaan (vergelijk families met een erfelijk risico op hartfalen, huidklachten, maagklachten etc.) heeft bovendien recent onderzoek uitgewezen, dat genetisch materiaal geenszins onveranderlijk vastligt. Het DNA heeft niet de leiding, doch reageert door keuzes te maken, gebaseerd op onze perceptie van onze omgeving. Als bv. een cel stress ondervindt, doch niet beschikt over het genetisch programma daarmee om te gaan, dan kan die cel een reeds bestaand genetisch programma herschrijven; muteren in het DNA derhalve!

Het tweeledige probleem

Het falende immuunsysteem en de externe invloeden. We kennen de factoren, die ons immuunsysteem verzwakken en kunnen ondermijnen; ik noem er enkele:

  • Nooit ziek geweest, waardoor ons immuunsysteem rudimentair is geworden; ik noem in dat verband hier het pleidooi van Rudolf Steiner om geen koortsonderdrukkende middelen te gebruiken.
  • Operaties onder volledige narcose, waardoor ons immuunsysteem maandenlang inactief is. Wie kent niet de voorbeelden van oude(re) mensen, die een operatie met gunstig gevolg ondergaan, doch een maand later aan longontsteking overlijden!
  • Langdurige stress.
  • Psychische traumata etc.

De externe invloeden:

Roken, asbest, bacteriën, virussen, chemische toevoegingen aan ons voedsel, kwaliteit van ons drinkwater, uitlaatgassen etc.
Deze factoren, eventueel versterkt door genetische kwetsbaarheid, zetten een specifiek orgaan onder druk, waarbij in de aanvankelijke fase het desbetreffende organisme nog in staat is om RIJPE orgaancellen als afweer tegen de candida-invasie in stelling te brengen en derhalve nog als een gedifferentieerde tumor te herkennen door de specialist, die bv. een leverkanker diagnosticeert.

In de volgende fasen wordt het desbetreffende orgaanweefsel steeds onrijper en is uiteindelijk niet meer als levercellen te herkennen. Anders gesteld: dezelfde candida kan zowel als prostaatkanker als borstkanker worden gediagnosticeerd!
We kunnen dit langs een volkomen andere weg adstrueren: Zouden we DEZELFDE stekel van een zee-egel eerst in de huid, daarna in de bronchiën, het bot en de hersenen enten, dan wordt er een immuniteitsreactie van het desbetreffende CELLULAIRE type opgewekt, die poogt om die stekel in te kapselen, oftewel een soort cocon te vormen om deze in te sluiten.
Welnu, op precies dezelfde wijze benadert het immuunsysteem de candida als vreemd lichaam, die ook hier een reactie van inkapseling oproept en wordt uitgevoerd met het type cel van het binnengevallen weefsel – bv. Henk Trentelmanvan de lever, leidend tot de diagnose leverkanker en geeft conform aanleiding om te spreken van bv. bot-, hersen- en klierkanker.

Met andere woorden: dezelfde stekel of dezelfde schimmel kan dus zowel klierkanker, als beenkanker als een glioblastoom veroorzaken!

Terug naar de hoofdlijn, waarbij het wellicht nuttig is een ogenblik stil te staan bij de pathologische parallel in de ontwikkeling van kanker en candida. Is het inmiddels niet logischer om te veronderstellen dat de parallel een understatement is, dat ze samenvallen en dat ze kunnen worden aangemerkt als één en dezelfde ziekte?

Een overzicht van de analogieën tussen kanker en candida, gezien vanuit kenmerken candida:

  • Een alomtegenwoordige verspreiding; geen orgaan of weefsel blijft gespaard
  • Constante afwezigheid van hoge koorts
  • Sporadische betrokkenheid van spieren en het zenuwstelsel
  • Een vrijwel exclusief focale vorm (vanuit een ‘haard’) van binnendringen
  • Progressieve verzwakking
  • Ongevoeligheid voor behandeling
  • Proliferatie, die wordt bevorderd door een veelvoud aan indifferente medeoorzaken
  • Symptomatische basisconfiguratie met een structuur die geneigd is chronisch te worden
  • Veelvuldige formatie van weefselmassa’s die in morfologisch opzicht lijken op neoplastische massa’s.

Eén van de verklaringen waarom candida nog steeds niet wordt geaccepteerd in haar relatie tot kanker ligt in de omstandigheid dat candida zich ook kan manifesteren in uiterst kleine dimensies.
De schimmel is dermate klein, dat ze niet kan worden waargenomen met de huidige onderzoeksinstrumenten in de geneeskunde. Dit resulteert met betrekking tot oncologisch onderzoek in de alarmerende situatie, dat deze schimmelcel een zeer hoog pathogeen (ziekteverwekkend) vermogen combineert met een uitzonderlijk kleine afmeting, niet gevonden wordt met de huidige onderzoeksmethoden, desalniettemin vanuit klinisch opzicht niet kan worden ontkend, doch zeer hardnekkig recidiveert in een onomkeerbare en chronische richting.

Hoe verloopt namelijk dat proces?
Wanneer de candida bij de vitale mens wordt aangevallen door het immuunsysteem of door een behandeling (lees: chemo/bestraling), dan beschermt de schimmel zich onmiddellijk door te veranderen in steeds kleinere en ongedifferentieerde, doch nog volledig vruchtbare, elementen; tot aan het verbergen van de eigen aanwezigheid toe, zowel voor het organisme van de mens waarop hij parasiteert als voor diagnostische onderzoeken. Dit verklaart, dat zowel mijn vader, als mijn broertje en zusje na behandeling werden gerustgesteld met de melding dat het proces onder controle zou zijn. Nadien was het dan ook verder geen verrassing meer voor mij bij de jarenlange begeleiding van terminale patiënten. De oorzaak ligt in het uitzaaiingfenomeen van de primaire kanker, dat zich onttrekt aan de waarneming van zowel de scan als het laboratoriumonderzoek. Hetzelfde kan zich voordoen bij de beoordeling van de snijvlakken bij een vermeende geslaagde operatie.
Wanneer er daarna gunstige omstandigheden voor verspreiding ontstaan, dan breidt de candida zich bloeiend uit op een epitheel (een vitale oppervlakte van een orgaan), maar zodra echter de weefselreactie op gang komt verandert de candida weer massaal in sporen, zijnde de minder productieve, maar voor chemo onaantastbare vorm.
Indien echter in het bindweefsel, dat rechtstreeks in contact staat met de candida, de specifieke structuren uiteen zijn gevallen, is de normaal aanwezige barrière tussen epitheel en bindweefsel vernietigd en heeft candida vrij spel. Naarmate dan de schimmelkoloniën sterker worden en het orgaanweefsel uitgeput raakt, worden die orgaancellen steeds onrijper totdat er sprake is van anaplasie (cellen zónder structuur) en dus niet meer als levercellen te herkennen.

Samenvattend: de candida maakt gebruik van een structurele onderlinge verwisselbaarheid, die hij hanteert al naar gelang de aanwezige moeilijkheden in zijn eigen biologische niche. In een volgend deel nemen we de uitzaaiingen onder de loep.

Wordt vervolgd...
I. Gorewitz: "Eén van de verklaringen waarom candida nog steeds niet wordt geaccepteerd in haar relatie tot kanker ligt in de omstandigheid dat candida zich ook kan manifesteren in uiterst kleine dimensies.
De schimmel is dermate klein, dat ze niet kan worden waargenomen met de huidige onderzoeksinstrumenten in de geneeskunde. "

En zo verdwijnt de hele basis voor je theorie als sneeuw voor de zon.

Jammer.
(bericht gewijzigd op 14-11-2007 7:51:27)
Op 14-11-2007 7:51:27 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Horatio:
Voednoot:

"Eén van de verklaringen waarom candida nog steeds niet wordt geaccepteerd in haar relatie tot kanker ligt in de omstandigheid dat candida zich ook kan manifesteren in uiterst kleine dimensies.
De schimmel is dermate klein, dat ze niet kan worden waargenomen met de huidige onderzoeksinstrumenten in de geneeskunde. "

En zo verdwijnt de hele basis voor je theorie als sneeuw voor de zon.

Jammer.

http://groups.msn.com/Candidiasis/onderzoeksmogelijkheden.msnw
Op 14-11-2007 9:03:13 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Horatio: Ja, gek he dat zo'n arts geschorst wordt en we weten ook door wie...de reguliere medici die in hem een bedreiging zien voor hun imago en bovenal centjes(chemo is een miljardenopbrengst) dus beweren dat chemo helemaal niet goed is voor kankerpatienten wordt door de heren/dames medici natuurlijk niet in dank afgenomen en als er dan iemand overlijdt(nadat het alternatief id vorm v natriumcarbonaat is toegediend..) heeft men een excuus om de arts te vervolgen. Hier is het laatste woord nog niet over gezegd...
Op 14-11-2007 13:21:53 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden