Onlangs naar een Nederlands tehuis geweest waar Alzheimer- en dementiepatiënten verzameld zitten. In de afdeling van een tiental mensen waren twee jonge zorgdames, net uit school, bezig eten klaar te maken voor de oudere dames en één enkele heer. Een minderheid van de oude demente mensen kon nog normaal praten, Oudje en de zaak alzheimersommigen zaten vast in het verleden dat ze wél nog herkennen. Sommigen waren een en al grapjasserij, anderen verbitterd tot op de kern.

Zowel mijn vriendin, we gingen haar opgeleefde oma bezoeken, als ik hielpen met eten geven. Eerst bleef ik zitten, gewoon om me heen kijken, maar toen ik in de gaten had dat iedere mentaal aanwezige mens aan het helpen was, met uitzondering van mezelf, voelde ik me schuldig en lui. Deze mensen hadden hulp nodig dus ik nam de vork ter hand en voedde dames alsof ze een onschuldig kind waren.

Het voelde onwennig, een oudere dame eten geven. De andere drie helpers (waaronder één persoon dus mijn vriendin was die voor een van de laatste keren haar oma kon bezoeken) praatten tegen diegene die ze voederden, om te zorgen dat ze goedgezind werden of bleven. Ik deed dat dus ook, het ging me goed af. In het eten zaten medicijnen, waartegen of waarvoor weet ik niet. Niet gevraagd, want ondertussen keek ik nog steeds om me heen, observeren hoe de verpleegsters hun werk deden, zodat ik niets verkeerd deed. Oudere mensen eten geven doe ik niet bepaald vaak dus opletten leek me noodzakelijk.

De zaak Alzheimer

Eén van de zorgdames was net van school af. Ze had een licht arrogante houding over zich en ze deed een 'act' tijdens het helpen. Een 'het is dat het moet'-houding. Mijn vriendin, een menslievend übersociaal mens, praatte oprecht met de oude mensen, van mens tot mens. Mogelijk ben ik daarin niet onpartijdig, maar hoe dan ook stond het in schril contrast met de quasi-geprogrammeerde routines waarmee de verpleegster het deed. Dit was van mens tot taak met lastobject, en één van de oude demente dames zei dan ook terecht 'jij kijkt kwaad naar me, ik moet niets van je'. Het gevoel van de demente vrouw, mevrouw de Koninck, zat er recht op.

Later zag ik nog hoe de jongedame, met nog een jarenlange carrière in de zorg voor de boeg, te hard en met ergernis op het gezicht de pols van mevrouw de Koninck vastnam. Mijn gedachtes waren 'zij houdt dit niet vol, het beroep is niets voor haar'. Het is zelfs schadelijk, want mishandeling door het verplegend personeel in bejaardentehuizen en rustoorden is een taboe, maar een vaak voorkomend feit. Althans in Belgie, waar ik er ooit eens een diepte-artikel in het weekblad Humo over heb gelezen. In Nederland is het volgens Google ook zo. De zaak alzheimerIk zei toen, en ook nu weer, in mezelf 'als ik Alzheimer heb en niet meer weet wie ik ben, of vegetatief ben, geef me dan maar een spuitje of een klop van een andere medische hamer'.

Vrijheid

Maar goed, die hardhandige verpleegster. Jammer dat natuurlijke aanleg zelden onderdeel is voor de beroepskeuze. Mensen doen vaak niet de job die ze echt willen; als jongeren op school zitten leren ze handelingen voor een bepaald beroep terwijl ze vaak niet weten wat het beroep inhoudt. Als mensen op dagelijkse basis iets doe dat niet voor hen is weggelegd, dan ontstaat er wrevel en boosheid. Dan ontstaat er ongelukkigheid. Als 'het product' een mens is, dan kan dat zeer kwalijk zijn. Er bestaan naar mijn weten geen verduidelijkende statistieken van. Hoeveel mensen leiden het leven dat ze echt willen? U?

celtic: Een beroep die je kiest moet je met ;liefde en passie kunnen doen..
Een beroep dat bij je hoort,past net als een set kleren.Het moet goed en lekker aanvoelen
Het is net als de bakker die zijn brood met liefde voor het product bakt.
Dit brood zal ook lekker smaken.
Proef nu eens brood dat gemaakt is met alleen machines. Een product dat alleen het doel heeft voor massa consumsie.Dit is smaakloos, koud en het zal je niet voor 100% voeden.Want liefde en zorg zijn belangrijkste indigrienten om te groeien.
(bericht gewijzigd op 11-11-2007 11:19:11)
Condemnation without investigation is the highest form of ignorance
Op 11-11-2007 11:16:48 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden