In een eerste blog maakten we duidelijk dat Petra terecht verkozen is tot een van de zeven nieuwe wereldwonderen. Omdat we u de rijke geschiedenis van Petra niet willen onthouden, nodigen we u uit op een wandeling naar het verleden van de Roze Stad.

Wandeling naar het verleden

De geschiedenis van Petra vindt zijn oorsprong bij de Nabateeërs, een van oorsprong Arabisch volk dat zich meer dan 2000 jaar geleden vestigde in het zuiden van Jordanië. Hoewel het grootste gedeelte van wat men vandaag kan zien in Petra door hen uit de rotsen werd gehakt, was de omgeving reeds bewoond in 7000 tot 6500 voor Christus. Rond 1200 tot 539 voor Christus werd Petra bewoond door de Edomieten. Zij vestigden zich hoofdzakelijk op de heuvels rond de huidige site. De Edomieten waren vakkundige pottenbakkers en men gaat er van uit dat de Nabateeërs deze technologie overnamen. Recent ontdekte ovens nabij Wadi Musa onthulden dat Petra een regionaal centrum van pottenbakkerskunst was tot laat in de derde eeuw na Christus.

De heuvels rond Petra
(de heuvels rond Petra)

De Nabateeërs waren oorspronkelijk nomaden uit Arabië die rond de zesde eeuw voor Christus arriveerden in Petra. De aankomst in Petra was niet voorzien omdat hun eigenlijk doel Zuid Palestina was. Het staat buiten kijf dat ze deze plaats aantrekkelijk vonden omdat er genoeg water was, defensieve canyonmuren en vriendelijke Edomieten waar ze in vrede mee samenleefden.

Tegen de tweede eeuw voor Christus was Petra reeds een gigantische stad over een oppervlakte van zo maar even 10 vierkante kilometer. Het was toen de hoofdstad van het Nabateese Koninkrijk.

De Nabateeërs waren gedreven boeren. Zij verbouwden wijn en olijven en fokten kamelen, schapen, geiten en paarden. Ze waren uitmuntend in waterbeheer en bouwden een ingewikkeld netwerk van kanalen en reservoirs.

 

(de ‘waterleiding’ in de Siq)

 

 

Maar hun eigenlijke rijkdom kwam door het feit dat Petra een kruispunt was van een lucratieve handelsroute die Rome in het westen verbond met China in het oosten. Caravans geladen met wierook, zijde, kruiden en andere exotische goederen kwamen in Petra terecht, wegens de overvloed aan water en de bescherming tegen plunderaars. In ruil voor gastvrijheid eisten de Nabateeërs tol op alle goederen en werden rijk door de opbrengsten.

In 64 voor Christus kwamen de Romeinen aan en in 106 na Christus annexeerden zij het Nabateese Koninkrijk bij de provincie Arabië.

Petra bloeide verder open onder het Romeinse gezag. De Romeinen bouwden er een amfitheater, plaveiden de hoofdstraat en plaatsten een triomfboog aan de ingang van de Siq. In 131 na Christus bezocht de toenmalige Romeinse keizer Hadrianus de site en noemde naar zijn naam, Hadriane Petra.


(het amfitheater)

De Romeinen namen de controle over de lucratieve handelsroutes en breidden deze in alle windrichtingen uit. Dit was het begin van het einde voor de Nabateeers wiens rijkdom en macht stilaan begon te verminderen.

Het bewijs van Nabateese aanwezigheid in Petra verdween helemaal toen het christendom zich verspreidde over het Byzantijnse Rijk. Petra werd de zetel van een bisdom en een van de monumenten werd omgebouwd tot een kerk. Bij recente opgravingen werden nog drie kerken gevonden, waarvan er een was bekleed met gekleurde mozaïeken.

Rotsgraven
(rotsgraven in de buitenste Siq)

In 661 na Christus vestigde de moslimse Umayyad Dynastie zijn hoofdsteden in Damascus en Syrië zodat Petra geïsoleerd raakte. Dit, gecombineerd met een aantal zware aardbevingen, zorgde voor het einde van de eens zo machtige stad.

Er is nog bewijs gevonden dat de stad opnieuw dienst deed als stopplaats voor karavanen in de dertiende en vijftiende eeuw, maar daar stopt de rijke geschiedenis definitief. De plaats werd nadien bewoond en bewaakt door de bedoeïenen. De eens zo machtige stad raakte volledig in de vergetelheid totdat een Zwitserse reiziger, Johann Ludwig Burckhardt, vermomd als Arabier, Petra herontdekte op 22 augustus 1812.

In een volgende een laatste blog bespreken we enkele belangerijke monumenten.

I. Gorewitz:
HENK:


jij lijkt wel een rassist, dat wil zeggen iemand die een bepaalt ras haat
nog een vraag ken jij joden
ik niet daarom blijf ik neutraal,

Dus, als je één Jood, Amerikaan, Pigmee kent, mag je pas een mening over ze hebben?

Ward


(bericht gewijzigd op 18-11-2007 19:53:03)
Op 18-11-2007 19:23:44 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden