Mozes’ Mozes en de 10 geboden achternaam is niet bekend. Volgens mijn interpretatie van dit stukje in de Bijbel is zijn achternaam 'Vandenberg', want in het Oude Testament lees ik dat ‘Toen Mozes van den berg … kwam met de 10 geboden’…

Theologen zijn het nog steeds niet eens welke berg in de Sinaï-woestijn precies aanspraak maakt op de titel 'Gebel Musa'. Eén mogelijkheid is de ‘Mozesberg’ – kan het duidelijker? – die aan de voet ligt van het Sint-Katherina-klooster in – toevallig zeker – het dorpje Sint-Katherina. In de veronderstelling dat dit de juiste Bijbelse locatie is besluit ik maar in de voetsporen van Mozes te treden…

Als een nieuwsgierige - en vooral brave - toerist volg ik de vrij slecht Engelssprekende gids met de naam 'Mohammed' – ik geloof in toeval – richting ingang. De kleine zij-ingang van het klooster is nauwelijks een halve meter breed en amper dubbel zo hoog. Het duurt dan ook een eeuwigheid voor de inhoud van verschillende busladingen zich een voor een door de nauwe ingang gewurmd heeft.

Klokkentoren Sint-Katherina-Klooster
(klokkentoren in het Sint-Katherina-klooster)

In het klooster is er weinig dat mijn volledige interesse kan wekken. Zo passeer je – een geluk dat de gids er aandacht op vestigt – de ‘Mozesbron’, de zoveelste heilige waterbron in de regio die ontstaan is doordat Mozes er met zijn stok tegen tikte. Plots kan de gids op mijn aandacht rekenen wanneer hij het heeft over het heilige water dat uit de 30 meter diepe put heden ten dage via de moderne manier opgepompt wordt. De interesse verdwijnt weer als er gewaarschuwd wordt om er niet van te drinken.

Het kerkje binnen in het klooster kan me niet bekoren: klein, stoffig, duister en vooral veel te druk. Eenmaal terug buiten slaagt de gids er toch opnieuw in enkele raderen in mijn hoofd te laten draaien: we staan plotseling oog in oog met de uit de kluiten gewassen braamstruik die destijds in brand vloog en niet verteerde door de vlammen.

de braamstruik
(de braamstruik)

Na een veel te lange pauze worden we geacht ons klaar te maken voor de (nachtelijke) klim naar de top (2285 meter) van de Mozesberg. We krijgen de raad om warme kledij mee te nemen (het koelt ’s nachts af tot rond het vriespunt) en voldoende water (de prijzen onderweg zouden onbetaalbaar zijn) in te slaan. We krijgen een zaklamp - die qua lichtintensiteit een equivalent heeft van twee kaarsen - en de goede raad de getalenteerde bedoeïengids te volgen.

De beklimming lijkt te beginnen bij de kamelenparkeerplaats. Honderden kamelen staan klaar om je – tegen betaling – tot bijna helemaal boven te hutseklutsen. Aangezien het aanbod vrijblijvend is, en ik er van uitga dat ik een vrij goede conditie heb, besluit ik maar om te doen wat de meeste toeristen doen: van kromme haas gebaren en ondertussen door de mond ademen omdat de kamelenstank en de doordringende geur van vloeibare en vaste ontlasting niet te verdragen is.

de kamelenparkeerplaats
(de kamelenparkeerplaats)

De weg naar boven is in eerste instantie lichtjes stijgend, maar naarmate we het Sint-Katherina-klooster kleiner zien worden (het is volle maan), wordt ook de hellingsgraad groter en de weg smaller. Na een klein uurtje schakelen steeds meer en meer toeristen over naar een manier om op vier poten boven te geraken. Ik kan ze geen ongelijk geven, ik moet ook een eerste rustpauze voorzien om op adem te komen.

De bedoeïengids is zich van geen kwaad bewust en gaat zonder zich veel te bekommeren om zijn gasten resoluut verder. Na nog eens een vol uur is de eerste (én enige) eigenlijke tussenstop voorzien. Ondertussen had ik al drie keer naar adem gesnakt. Tijdens die rustperiodes bestudeerde ik voor de eerste keer in mijn leven het volledige sterrenbeeld Orion, wat op zichzelf al een nachtelijke wandeling waard is.

de enige voorziene tussenstop
(de enige voorziene tussenstop)

Vanaf dit punt moet iedereen te voet verder (voor wie nog kan), omdat kamelen nu eenmaal geen trappen kunnen oplopen (noch aflopen). Ik zat al een tijdje zonder water en moest kost wat kost een flesje mineraalwater hebben. Mijn vrees voor een bijna onbetaalbare prijs was echter ongegrond: 1US$/liter. Informatief vraag ik de gids hoe lang we nog te klimmen hebben tot boven. De gids – die klaarblijkelijk met een aangeboren brede glimlach ter wereld is gekomen – benadrukt ten stelligste dat we binnen het kwartier boven zijn. Bovendien moeten we haast maken want op de meer dan 750 trappen - ik heb het hem voor alle zekerheid twee keer gevraagd - die nu volgen is het een drukte van jewelste omdat iedereen achter elkaar moet gaan lopen.

Netjes op een rij de trappen op (netjes op een rij de trappen op)

Na zeker nog zes - naar adem snakkende - rustpauzes bereik ik eindelijk de top. Een teleurstellende aanblik, zeker na het gevloek, gehijg en gesakker tijdens de hele klim. Een blik op mijn uurwerk – terwijl ik sta te bibberen van de inspanning én van de kou – maakt me duidelijk dat 15 bedoeïenenminuten overeenkomen met 60 Europese minuten. Behalve een klein bouwvallig kapelletje is er niets te zien, ook al omdat het nog steeds te donker is om 20 meter ver te kijken.

Maar mijn doorzettingsvermogen wordt meer dan beloond met een prachtige zonsopgang. Hoewel het spektakel amper twee minuutjes duurt, is dit een fantastische ervaring. Terwijl iedereen begint te applaudisseren realiseer ik me dat ik tussen duizenden anderen sta te genieten van iets waar wij westerlingen zelden of nooit bij stilstaan… Maar één ding staat vast: de terugweg zal met de kamelentaxi gebeuren!

zonsopgang vanop de Mozesberg
(zonsopgang vanaf de Mozesberg)

Ik heb tijdens de drie uur durende terugweg naar beneden het rijonwaardig geval onder mij alle mogelijke scheldwoorden toegeroepen omdat ik waarschijnlijk een oldtimerkameel zonder vering gehuurd (€10,00) had. Ik heb het dier én mezelf verwenst deze terugtocht op deze manier te ondernemen.

Tussendoor dacht ik aan Mozes: hoe zou hij het geklaard hebben, en - als ik me niet vergis - dan nog tot tweemaal toe...

Naar een antwoord moest ik niet lang zoeken…

De snelste én eenvoudigste weg naar beneden...

Lanoe: Leuk blogje:-)

Carpe diem homo universalis
Carpe diem homo universalis
Op 21-11-2007 0:30:02 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
einstein: hahaha ja hmja hahahaha
Op 12-05-2008 23:40:15 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden