De 'Tabula Peutingeriana' is één der grootste schatten van de Oostenrijkse Nationale Bibliotheek. De perkamentrol, die in de Middeleeuwen werd gemaakt, is het enige 'overlevende' exemplaar van een wegenkaart van het Romeinse Imperium. Het document, dat bijna zeven meter lang is, toont een netwerk van Romeinse hoofdwegen van Spanje naar India. Het wordt normaal nooit getoond aan het publiek omdat het perkament uiterst breekbaar is en ongunstig reageert op daglicht. Het is door de Unesco opgenomen als werelderfgoed, en om dat te vieren is het voor één dag tentoongesteld geweest in Wenen.

Praktische gids

Op het eerste gezicht lijkt deze map niet op een moderne wegenkaart. Zo zijn de landmassa's en de zeeën uitgerekt en afgevlakt. Het Middellandse Zeegebied is verminderd tot een dunne strook van water zodat het meer lijkt op een rivier. In plaats van een noord-zuid oriëntering werkt deze map, die slechts 34 centimeter breed is, van het westen naar het oosten. Maar ondanks deze vreemde en onbekende vormgeving zegt de directeur van het Ministerie van Manuscripten, Andreas Fingernagel, dat dit een intens praktisch document is.

"De map lijkt meer op een plan van de Londense ondergrond. De rode lijnen zijn de belangrijkste wegen. Af en toe is er een kleine haak langs de rode lijnen die een rustplaats vertegenwoordigt. De afstand tussen de haken was één dagreis. Af en toe er is een pictogram van een gebouw om u aan te tonen dat er een hotel was of een spa waar u kon verblijven. Het was bedoeld voor de ambtenaren van het Romeinse Imperium, voor koeriers en reizigers. Enkele gebouwen hebben grote binnenplaatsen, een teken van meer luxueuze accomodatie."

Aanwijzingen uit het Romeinse verleden

Het centrum van de Tabula Peutingeriana is Rome. De stad, vertegenwoordigd door een gekroonde figuur op een troon, heeft talrijke wegen die naar en van de metropolis leiden. Sommige, zoals de via Appia en de via Aurelia, bestaan nog steeds. De rol van de Tabula Peutingeriana dateert van eind de twaalfde of vroege dertiende eeuw en is in zuidelijk Duitsland of Oostenrijk gemaakt. Mr. Fingernagel zegt dat de kaart zeer verschillend is van andere middeleeuwse kaarten en duidelijk een exemplaar van een veel vroeger document is, dat uit de vijfde eeuw dateert.

"In kaarten van de twaalfde of dertiende eeuw was Jeruzalem, en niet Rome, het centrum. De belangen van kaartmakers in de Middeleeuwen waren verschillend. Zij tonen geen wegen of rustplaatsen. In plaats daarvan tonen zij de heilige plaatsen van het Christendom. Deze kaart bevat andere details die wijzen op een origineel dat teruggaat naar de vijfde eeuw, met inbegrip van de stad van Aquileia die in 452 door de Hunnen werd vernietigd. De rol werd genoemd naar één van zijn vroegere eigenaars, de Duitse humanist Konrad Peutinger (Renaissance). Later werd het verkregen door de Keizerbibliotheek in Wenen - nu de Oostenrijkse Nationale Bibliotheek. Het is uniek en is de enige kaart van de oude wereld - hoewel het een kopie is - die ons een indruk geeft van hoe de dingen waren."

De Tabula Peutingeriana was op 26 november 2007 in Wenen te zien, en (spijtig genoeg) voor een zeer beperkt publiek.

cappuccino: Spijtig dat er maar zo weinig van dit soort dingen zijn overgebleven uit die tijd.

Dat doet je afvragen hoe men over 2000 jaar naar onze beschaving kijkt en wat er over ons bekend is. Zouden ze onze architectuur roemen? Of zouden ze zich het hoofd breken over de werking van een TomTom?
Op 10-12-2007 15:32:35 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden