Met de komst van de film Resident Evil: Extinction hebben we er weer een pareltje bij in de categorie 'survival horror'. Milla Jovovich neemt het als Alice op tegen zombies die een post-apocalyptische wereld bevolken. Sinds George A. Romero zo'n 30 jaar geleden zombiefilms begon te maken is het genre niet meer van het witte doek weg te denken. Films als '28 weeks later' of de re-make van de cult-klassieker 'Dawn of the Dead' bewijzen dat het publiek nog steeds smult van dergelijke fatalistische en vooral zwarte films waar de ondoden dood en verderf zaaien. Maar wat is dat toch met zombies? Bestaat er eigenlijk zoiets als 'ondoden' of is het slechts fantasie?

In de oudheid vinden we tal van verwijzingen naar de doden die weer tot leven komen. Vanuit de Bijbel kennen we de wederopstanding van Jezus en lezen we over de apocalyptische voorspellingen dat de doden weer tot leven zullen komen. Ook Sneeuwwitje verrees uit de dood en haar glazen kist, nadat de prins haar had gekust. Toch zien we Jezus en Sneeuwwitje niet als zombies. Wetenschappelijk gezien staan zombies niet hoog op de agenda en ik weet van één onderzoek naar het fenomeen.


( Volgens de films is de enige manier om een zombie uit te schakelen onthoofding )

Haïti

In dit geval focussen we op het Caribische eiland Haïti, waar over het algemeen de hedendaagse griezelversies van de zombies hun oorsprong vinden. In feite gaat het op Haïti om personen die bijna gedood worden, om vervolgens door een Voodoopriester of -priesteres uit deze ‘bijna-dood’ weer tot leven gewekt te worden zodat de rest van hun miserabele leven als willoos slaaf konden dienen. Deze zombies kunnen bewegen, eten, horen en zelfs spreken maar ze hebben geen geheugen en geen idee van hun eigen identiteit. Legenden over dit soort zombies gaan al eeuwen terug en het was pas in 1980 dat een levensecht geval gedocumenteerd werd.

Het verhaal begint op het eiland Haïti in 1962. Een man genaamd Clairvius Narcisse werd door zijn broers verkocht aan een zombiemeester. De broers kwamen tot deze daad omdat Clairvius Narcisse weigerde zijn deel van het familiebezit te verkopen. Enfin, niet lang daarna kwam Clairvius ‘officieel’ te overlijden en hij werd begraven. Hij werd later echter heimelijk weer opgegraven en uiteindelijk als zombieslaaf tussen andere zombieslaven aan het werk gezet op de suikerrietplantage van de zombiemeester.

In 1964 kwam de zombiemeester zelf te overlijden en vanaf dat moment zwierf Clairvius 16 jaar lang in een apathische toestand over het eiland. Langzaam maar zeker verloren de drugs die hem in deze toestand hadden gebracht het effect en kwam hij steeds meer bij zijn positieven. Op een dag herkende hij per toeval zijn zuster op een markt waar hij rondzwierf. In het begin herkende zijn zuster hem niet, maar toen hij wetenswaardigheden uit hun kindertijd vertelde die alleen zij kon weten was de hereniging een feit.


( Filmische zombie )

Het onderzoek

Het verhaal van Clairvius Narcisse kwam ook etno-bioloog dr. Wade Davis van de Amerikaanse Harvard Universiteit ter ore. Wade besloot zijn koffers te pakken, naar Haïti af te reizen en het verhaal tot op de bodem uit te zoeken. Hier ontdekte hij hoe je een zombie 'maakt'. Eerst maak je iemand ‘dood’ en daarna maak je hem ‘gek’ zodat hij willoos wordt. Vaak dienen de lokale priesters of priesteressen de zombie heimelijk drugs toe.

Om het slachtoffer ‘dood’ te maken gebruikt men een mix van paddenhuid en kogelvis. Het brouwsel kan in het eten van het slachtoffer gedaan worden of op de huid gesmeerd worden, in het bijzonder op de zachte huid aan de binnenkant van de elleboog. De slachtoffers raken vervolgens schijndood en krijgen een zeer langzame ademhaling en hartslag. In het tropische, arme Haïti worden mensen snel begraven, omdat dankzij de hitte en het ontbreken van gekoelde mortuaria lichamen erg snel ontbinden. Een gewoonte waar de zombiemakers dankbaar gebruik van maken. Het slachtoffer moet immers binnen 8 uur weer opgegraven worden omdat anders de kans bestaat dat hij stikt door zuurstofgebrek.

De huidsecreten van de gewone pad (Bufo bufo bufo) kunnen dodelijk zijn, en al helemaal als je de pad vooraf eerst bedreigt. De huidsecreten van de pad bevatten een drietal zeer sterke vergiften zoals biogene aminen, bufogenine en bufotoxines. Een van de positieve effecten van dit gemixte vergif is dat het kan dienen als een uitstekende pijnstiller met een werking sterker dan cocaïne.

Maar dat is slechts een deel van wat de zombiemakers gebruiken: het andere deel komt van de eveneens giftige kogelvis. De kogelvis staat in Japan bij onverschrokken gastronomen bekend onder de naam “Fugo”. Japanse koks die deze vis bereiden moeten een door de overheid afgegeven vergunning hebben. Ondeskundig bereiden van de vis leidt namelijk onherroepelijk tot de dood van de smulpaap. Het gif van de kogelvis bestaat uit tetrodotoxin, een dodelijke neurotoxische gifsoort. Ook dit vergif kent een pijnstillende werking die het gif van de pad overtreft, omdat het 160.000 maal sterker is dan cocaïne. Een correct klaargemaakte kogelvis kan de eter een fijne lichamelijke sensatie geven, een soort tinteling. Maar er zijn gevallen bekend waarbij de vis niet goed was geprepareerd en de dood of een staat van schijndood bij de eters veroorzaakte. Het gif van dergelijke vissen verlaagt de lichaamstemperatuur en bloeddruk, zodat je in een diepe coma raakt. In Japan zijn gevallen bekend van mensen die, nadat zij dood waren verklaard na het eten van een foute Fugo in het mortuarium weer tot leven kwamen.

Terug naar Haïti. Nadat het slachtoffer is opgegraven maakt men hem willoos door een goedje toe te dienen dat ‘datura’ heet. Lokaal beter bekend onder de naam ‘Jimson Weed’. Datura verbreekt je realiteitszin en wist of blokkeert je recente geheugen. Op deze wijze weet je dus niet meer welke dag het is, waar je bent en nog erger, je weet niet meer wíe je bent. De zombies zijn nu in een staat van een semi-permanent psychotisch delirium. Nu kunnen ze verkocht worden aan plantages voor slavenarbeid. Zodra ze weer een beetje bij positieven dreigen te komen geeft men ze simpelweg meer datura.

Datura (Jimson Weed, Angels Trumpet, Brugmansia candida) bevat de chemicaliën atropine, hyoscyamine en scopolamine, wat in de juiste dosis een sterk hallucinerende werking heeft. Echter, bij een overdosis veroorzaakt het permanent geheugenverlies, verlamming en uiteindelijk de dood. Degene die datura toedienen moeten dus precies weten wat ze doen anders lopen ze het gevaar het slachtoffer echt te doden.

Meer weten over zombies? Kijk hier
Karl S. Kruszelnicki en eerder werk van de auteur.

Ganzfeld:
mark:

soms word ik snachts wakker met ongelofelijke trek in mensenhersenen zijn er nog meer mensen die hier last van hebben?



vast wel probleem is dat de meeste mensen (waaronder ik) vla in hun hoofd hebben ipv de felbegeerde grijze massa
Op 15-12-2007 15:32:23 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
celtic:
Ganzfeld:

mark:

soms word ik snachts wakker met ongelofelijke trek in mensenhersenen zijn er nog meer mensen die hier last van hebben?



vast wel probleem is dat de meeste mensen (waaronder ik) vla in hun hoofd hebben ipv de felbegeerde grijze massa

Hopjes vla?
Condemnation without investigation is the highest form of ignorance
Op 15-12-2007 17:50:44 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden