In het vorige deel van deze kerstspecial namen we de kerstboom als begin om langs de stam terug te gaan in de tijd. Uw kerstboom heeft een veel diepere betekenis dan men op het eerste gezicht zou denken. Via oud-Germaanse of -Noorse gebruiken om de ‘boom’ of ‘zuil’ als belangrijk object te zien kwamen uit bij de Bijbel. Daar zagen we een connectie met de boom der wijsheid en de boom des levens. Wie denkt dat daar het verhaal stopt komt bedrogen uit. We kunnen het spoor nog veel verder terug in de tijd volgen. Om het in perspectief te plaatsen krijgt u nu de nodige achtergrond informatie.

( Een allegaartje: de maker van deze Assyrische rolzegel bracht voor de zekerheid maar alles samen in één beeld. We zien de 'boom' des levens en kennis. Een gevleugeld wezen en goden met de attributen die we kunnen toeschrijven aan En.Ki, Ea, Mithres en Henoch en zelfs Vishnu (zie vissenkleed) Boven in zien we de 'zonnenschijf' En rondom zien we het mysterieuze emmertje, het vogeltje, de ster en noem maar op. Wijzer worden we er niet van.)

De Bijbel is nou niet bepaald een origineel boek, veel van de inhoud komt zoals gezegd van oudere bronnen. Als we op zoek gaan naar onze monsterlijke wezens die bomen en hun vruchten bewaken dan moeten we wat verder terug in de tijd…via Chaldese, Babylonische tot de Soemerische bron aan toe komen we dit beeld tegen.

Uit de verslagen die door de Assyrische-Chaldese bevolking in spijkerschrift zijn vastgelegd weten we dat ze ook spraken over een ‘levensboom’. De oude stad Babylon (door Semitische volkeren zo genoemd Bah Ilou “poort gods”) heette vroeger anders. Voordat het de naam Babylon kreeg stond het lokaal beter bekend onder de namen Tinkir-Ki of Dintir-Ra wat de meeste kenners van Assyrische talen vertalen als “de plaats van de boom (of bos) des levens”.

Op dit punt wordt het beeld weer wat troebel. Wat bedoelde men met een boom of zelfs een heel bos des levens? Afbeeldingen van ‘heilige bomen’ tonen ons meestal vruchten waar je van kan snoepen. Sommige wetenschappers nemen aan dat de vruchten van de bomen dadels of druiven voorstellen. En daar kan men natuurlijk lekker gegiste drankjes van maken. Zo stoken Franse boeren nog steeds een sterke drank van vruchten die zie ´eau de vie´noemen, levenswater dus. Ook het Assyrische woord voor wijnstok ´karanu´ zou letterlijk levensdrank betekenen. Draait het dan allemaal om alcohol?

Chaldeeën zagen het heelal als een boom waarvan de hemel de top en de voet of stam de aarde was. Dat komt aardig overeen met het beeld dat de Noorse Yggdrasil oproept. Het element ‘leven’ zien we terug in Fenicische voorstellingen die in de boom het Egyptische Ahnk symbool plaatsen (ook wel hengelkruis dat als symbool voor leven staat). En soms zien we op oude afbeeldingen geheel tegen de wetten van plantkunde in een lotusbloem (wederom symbool voor leven) in de boom.


( Kijk nou komen we ergens )

East meets West.

We verlaten het midden oosten even om een kijkje te nemen in de oosterse cultuur. Ook daar komen we de ‘boom’ weer tegen. Volgens de Indiase Mahâbhârata maakt een monster (half mens en half adelaar) na verschillende andere monsters verslagen te hebben misbruik van de onoplettendheid van dwergen (in de rol van bewakers van de heilige boom) om een tak van de somaplant af te breken en mee te nemen. De somaplant kan men gebruiken om een goddelijk gegiste drank van te maken.

Oudere geschriften zoals de Veda’s maken ook melding van een boom waarvan de aarde de voet draagt en de top de hemel. De ene keer draagt de boom in zijn kruin het met sterren bezaaide uitspansel als vruchten van edelstenen en ander keer als symbool van de wolken en de hemel. Uit de bladeren van deze boom zou men soma of amrita (levengevende wateren) kunnen bereiden. Natuurlijk wordt deze boom ook bewaakt door goden.

Ook in het Boeddhisme komen we de boom weer tegen. Het was Boeddha die onder een vijgenboom na lang mediteren verlichting (kennis) bereikte. Wat weer een opvallende overeenkomst heeft met de Noorse god Odin die na negen dagen zware overpeinzing in de schaduw van de ‘boom’ het runenschrift uitvond.

Maar de Scandinavische Edda’s slang wist wat van deze godendrank uit de boom te stelen. In een ander Noorse mythe zien we de boom terug komen verhalen ook over een ‘boom’ die een goddelijke drank (honingwater) geeft. Odin vermomd als‘levensboom’. Godin Idhunn bewaart de ‘appels der onsterfelijkheid’ van deze boom in een doos. alsAls de goden de ouderdom voelen naderen dan kregen zij een appel om weer te verjongen.

Kortom.

Noorse, Semitische en Indo-Europese volkeren kenden de ‘hemelse boom’, de ‘levensboom’ en de ‘boom der kennis’. De eerste draagt de hemellichamen als vurige vruchten, de tweede geeft drank die een eeuwige jeugd verzekert en de derde geeft alwetendheid. Deze botanische schatten worden altijd bewaakt door bovennatuurlijke wezens en er zijn aan de andere kant altijd helden, goden of demonen die ze proberen te ontfutselen. Soms lukt het en soms ook niet.

Zuid Amerika.

Wonderlijk genoeg komen we de voorstelling van de ‘boom’ ook tegen in Zuid Amerika. Zo beweren de Mbocobis van Paraguay dat zij na hun dood langs de boom die hemel en aarde verbindt omhoog klimmen. Maar er zijn ook afbeeldingen die heel sterk overeenkomen met die uit de oude wereld.

In Nieuw Zeeland menen de lokalen dat de hemel vroeger vast zat aan de aarde, tot een goddelijke boom, de vader van het woud, zich tussenbeide plaatste en hemel en aarde scheidde.


( Dieren, goden of wezen het maakt niet uit.. het beeld blijft hetzelfde )

Gordiaanse knoop

We zien in de verschillende mythologieën telkens terugkerende beelden waarbij drie soorten 'bomen' (kosmisch, kennis en drank) door elkaar lopen. Zouden in essentie naar hetzelfde verwijzen of gaat het daadwerkelijk om drie aparte 'bomen'? Ontstonden ze gelijktijdig of in verschillende tijdsvlakken?

Het is een grijs gebied waar we slechts kunnen speculeren. Misschien zijn de drie 'bomen' onlosmakelijk met elkaar verbonden zoals de heilige drie-eenheid 'Vader, Zoon en Heilige Geest'. De 'Vader' als oerbron of kosmos, de 'Zoon' voor zijn leer of kennis en de 'Heilige Geest' als vluchtig medium om in hogere sferen te komen? Alles kan. Het probleem is dat een uitleg in hoge mate afhankelijk van de belevingswereld van de uitlegger. We hebben wat meer houvast nodig.

Het lijkt alsof we verstrikt zijn geraakt in een brij van tegenstrijdige berichten, vage verhalen en de denkbeelden van deskundigen. Kunnen we dit verhaal nog tot een goed einde brengen? Zeker wel. We moeten alleen nog dieper de oudheid in en de aanwijzingen die men voor ons achterliet volgen.

Met dank aan uitgeverij Schors www.schor.nl voor het gebruik van materiaal uit het boek:
De geschiedenis der Symbolen.
Graaf Goblet d'Alviella
isbn 90 6378 639 5

randell: Waar Bert is is vuur.
Benieuwd wat er nog gaat volgen.
Op 26-12-2007 13:22:26 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Clark Kendt:
F.Floor (61):

OK. Op iedere moskee vindt je een opschrift: God heeft geen zoon.
Dit is WAAR, want: god is een geest zegt Jezus.

Waar zegt Jezus dat?

Is god dan hetzelfde als de heilige geest uit de drie-eenheid? Volgens die drie-eenheid is gods geest en god een gescheiden iets.

:S
Op 13-01-2008 16:12:53 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden