Hopelijk runde Forrest Gump niet te lang alleen. Wat blijkt: alleen lopen is minder goed voor de hersenen dan met twee of in groep. De sociale interactie heeft namelijk een bepalende invloed tijdens het aanmaken van hersencellen.

Het is een algemeen neurologisch gegeven dat de groei van hersencellen afneemt door te lopen. Dat komt door het vrijkomen van het remmend hormoon corticosterone. Aan de andere kant is dat hormoon dan wel weer verantwoordelijk voor de ontwikkeling van het ruimtelijk inzicht en betere interactie tussen neuronen.

Bovenstaande gegevens spreken elkaar enigszins tegen: groei en remming. Daarom ging men onderzoek doen op ratten. Die bevestigden wat men dacht: sociaal lopen is beter voor het brein dan in je eentje. Bij ratten was het zelfs zo dat er pas cel-aanmaak tijdens het lopen was als de beestjes in groep verkeren.
Tijdens het lopen komt het stresshormoon cortisol ook vrij. Ratten in groep bleken daar echter helemaal geen last van te hebben.

Het is wel zo dat langer alleen lopen voor hetzelfde effect zorgt als kortstondig rennen in groep. Voor wie het zich afvraagt: dit onderzoek stond in het teken van de speurtocht naar dementie.

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden