Sommige mensen komen met een staartje ter wereld. Soms is dat een écht staartje en soms een pseudostaartje. Om het verschil te weten zou je in de staart kunnen bijten. Die met het bot is de echte staart. Linnaeus meende rond 1700 dat mensen met een staart best wel eens een aparte soort zou zijn; de Homo caudatus of staartmens. Mensachtigen met een staart kon men vroeger maar het best vermijden. Het waren duivels of saters, verwijzend naar de Griekse boswezens. Tegenwoordig denken we beter te weten en is het slechts een genetische afwijking.

( In India ben je gelijk heilig met een staart )

Verhalen over mensachtige wezens met een staart zijn zo oud als de weg naar Rome. In de mythologie duiken ze regelmatig op en later in reisbeschrijvingen. Zo publiceerde Jakob de Bondt (Bontius voor ingewijden) in 1642 zijn 'Natuurlijke Historie en Medicijnen in het Westelijk deel van Indië' waarin hij verwijst naar caudati die hij satyrs noemt, hij schreef:

"Ik heb enkele satyrs van beide seksen gezien, die rechtop liepen en o.a. ook een wijfjessatyr die zich verstopte en haar
gezicht bedekte met beide handen, met evenveel pudeur, als ik het zeggen mag, als onze eigen meest deugdzame meisjes,
in tegenwoordigheid van de mannen die zij niet kende. Ze huilde, kermde en deed alles zo precies als een mens, dat men
zou zeggen dat haar niets ontbrak behalve het woord. De bewoners van het eiland Java zeggen dat satyrs, zowel de
mannetjes als de wijfjes, best kunnen praten, maar dat ze het niet willen omdat ze bang zijn dat ze dan gedwongen worden
om te werken. Maar dat is volgens mij belachelijk. De Indiërs (...) zeggen dat ze geboren worden uit de wulpsheid van
Indische vrouwen die zich zwanger laten maken door apen en marmotten "


( De Griekse Saters met pracht staarten )

Struys (1681) was op Formosa toen hij schreef:

"Ik zag wat ik tevoren nooit kon geloven; zijn staart was meer dan een voet lang, helemaal bedekt met haar, net als een
koeienstaart. Toen hij zag dat de toeschouwers zich verbaasden over wat hij had en zij niet, zei hij dat dat gebrek, als het er een was, door het klimaat kwam, omdat iedereen in het zuidelijk gebied van dat eiland er een had, net als hij."

Het was voor de oude onderzoekers een raadsel waar staartmensen hun staart aan te danken hadden. In pogingen om het verschijnsel te verklaren gingen hypothese en verbeelding hand in hand. In Le Cats Anatomie van het menselijk lichaam (1765) kunnen we daar een duidelijk voorbeeld van lezen. Volgens hem krijgen moeders een kind met staart als ze tijdens de zwangerschap in de tweede of derde maand van een aap geschrokken zijn: die schrik zet zich in haar geest vast en zo komt het dat een kind dan bij de geboorte een staart heeft.

In 1848 doet dr. Greve een eerste officiële staartamputatie, Greve probeert dan nog wel om staartmensen als apart soort te classificeren.
Pas in het begin van de 19de eeuw doet men serieus onderzoek naar de staartmens en worden ze formeel beschreven in de wetenschappelike literatuur. Inmiddels kent de staart bij de wetenschap geen geheimen meer. Klik hier voor de verklaringen. En dat is best wel een beetje jammer, persoonlijk vond ik het aparte soort verhaal leuker.



( de een mag de staart behouden de ander niet )

U heeft trouwens ook ooit eens een staart gehad, Die was tegen het einde van de eerste maand in uw embryonale ontwikkeling goed te zien. Er is dan een duidelijke uitstekende punt aan uw wervelkolom zichtbaar. De meeste mensen groeien daar over heen en de staart verdwijnt weer en bij een enkeling blijft de staart, bekijk onderstaande videos maar eens.

met dank aan Mineke Schipper (PDF alert)


Gerard: De meeste zoogdieren hebben een staart, dus is het niet hebben van een staart een genetische afwijking en niet andersom.
'Don't forget rule number 6'
Op 15-01-2008 7:49:21 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Voetnoot:
Kees Chinees:

Dan is de mens in zijn geheel een genetische afwijking.

Ooit van een stuitje gehoort?
Je rudimentaire staart.
Op 15-01-2008 10:55:31 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Gerard:
Kees Chinees:

Voetnoot:

Kees Chinees:

Dan is de mens in zijn geheel een genetische afwijking.

Ooit van een stuitje gehoort?
Je rudimentaire staart.


We lopen ook rechtop bijna alle andere zoogdieren niet, dus dan is rechtop lopen ook een genetische afwijking of zie ik dat verkeerd?

Nee hoor, we zijn ook zo'n beetje de meest geslaagde soort in het vernietigen van de eigen habitat, dus enige harde woorden naar onze eigen soort lijken mij wel op zijn plaats. Wat het helemaal gek maakt is dat we dit nog zelf kunnen bedenken ook......
'Don't forget rule number 6'
Op 15-01-2008 0:16:09 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Clark Kendt:
markje:

idd net paaseiland iemand heeft ooit die laatste boom omgehakt en moet dat geweten hebben.

Schijnt niet te kloppen: http://www.grenswetenschap.nl/onbegrensd.asp?id=15

:S
Op 15-01-2008 15:07:49 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden