"... En de zon leek zich om te draaien. Het heelal leek voor altijd door de hitte verschroeid te zijn. De olifanten en andere schepselen van het land dat door de energie van het wapen werden geschroeid, vluchtten in angst, zwaar ademend en verlangend van bescherming tegen die vreselijke kracht..."
De voorgaande passage komt uit de zeer omvangrijke en oude Indiase Mahabharata en beschrijft een gevecht tussen de Kauravas en de Pandavas. In geschriften zoals de Mahabharata en Ramayana staan meer van dergelijke teksten die we in onze tijd meer overkomen als een nucleaire aanval dan iets anders. En dat geeft natuurlijk weer te denken. Al sinds de jaren '70 vraagt men zich af of men in de oudheid de beschikking had over nucleare 'weapons of mass destruction'?

tap o'not

( Schotland, Taop O'Not; stenen muren zijn versmolten door..?)

Auteurs zoals Von Däniken en Drake lieten zich door de oude teksten inspireren te denken er ergens in de oudheid buitenaardse ruimtevaarders het volkje op aarde had voorzien van moderne wapens. Oude teksten interpreteren is en blijft een lastige klus, verleidelijk is het wel.

In de Visnu Purana staat bijvoorbeeld: "De gehele stad, die ontoegankelijk was voor de goden, was aldus door de discus van Hari in vlammen gehuld en was totaal vernield. Toen ging de discus, zeer vertoornd en hevig opvlammend, terug naar de hand van Visnu." De Ramaya bevat gedetailleerde beschrijvingen van een vimana (vliegende discus). De voortstuwing geschiedde door een geelachtig witte vloeistof. De afmetingen waren opmerkelijk: het had twee verdiepingen, raampjes en een koepel met een torentje. Het kon met de snelheid van de wind vliegen en maakte een melodieus geluid. De vimana kon door de lucht reizen of stoppen en stilhangen.

In de Samarangana Sutradhara staat: "Door middel van deze machines kunnen mensen in de lucht vliegen en hemelse schepselen kunnen naar de aarde komen."
In de Mahabharata lezen we over een vreselijk en mysterieus wapen in de vorm van een schelp die gloeide als vuur, maar waar geen rook uitkwam. “Toen de schelp de grond raakte, bedekte duisternis de lucht, orkanen en stormen vernietigden de stad. Een vreselijke explosie verbrandde duizenden dieren en mensen tot as. Boeren, stadsbewoners en strijders doken in de rivier om het giftige stof af te wassen.” Het is moeilijk om niet aan een atoombom te denken.


( Detail gesmolten steen van Tap O'Not )

Maar wie op basis van dergelijke teksten alleen een beeld probeert te vormen kan bedrogen uitkomen. Liefhebbers kunnen dat zelf hier ( Dronabhisheka Parva (online, Engels) waar een deel van de 'nucleaire oorlogsvoering' wordt beschreven uitproberen. Buiten uiterst lastige Indiase teksten kan men ook de bijbel ter hand nemen. Ook daar vinden we opvallende teksten die we op verschillende manieren kunnen uitleggen. In Genesis zijn we bijvoorbeeld getuige van de ondergang van Sodom en Gomorra:

"Toen deed de HEERE zwavel en vuur over Sodom en Gomorra regenen, van den HEERE uit den hemel. En Hij keerde deze steden om, en die ganse vlakte, en alle inwoners dezer steden, ook het gewas des lands. En zijn huisvrouw zag om van achter hem; en zij werd een zoutpilaar". (Statenvertaling)
Flikkerde een gefrustreerde alien een atoombom op de poel des verderf? Sloeg er een meteoriet in? Barste een vulkaan uit? Hebben we te maken met fictie van de auteur? Of was het inderdaad een goddelijke interventie?

Het verhaal uit de bijbel biedt, net zo min zoals de verhalen uit de Mahabarata, bewijs voor de stelling dat een buitenaardse interventie ten grondslag lag aan de vernietiging. Zijn er geen tastbare bewijzen? Nee, die zijn er niet. Tenminste geen directe bewijzen. Er zijn wel aanwijzingen dat men in de oudheid kennis had van een fenomeen of misschien wel een techniek bezat die intense hitte deed vrijkomen.

Van Schotland tot Frankrijk en van Irak tot Turkije zijn er ruïnes te vinden van zeer oude (3.000 jaar en ouder) forten, kastelen en andere bouwwerken. Op zich niet zo heel bijzonder ware het niet dat deze werken sporen laten zien van blootstelling aan extreme hitte. Hitte zo groot dat zelf blokken graniet met elkaar versmolten. Aanvankelijk dacht de wetenschap een paar honderd jaar geleden dat blikseminslagen verantwoordelijk waren voor het versmelten van de stenen. Dat idee werd achtte men later onmogelijk, blikseminslagen in bijvoorbeeld rotsen laten nooit gesmolten stenen achter. Later nam men aan dat de ouden enorme vuren stookten om de stenen in forten opzettelijk met elkaar te versmelten zodat de constructie nog steviger werd. Hoewel dit idee nog steeds springlevend is (zie hier bijvoorbeeld) is het niet aannemelijk. Men heeft proefondervindelijk vastgesteld dat zelfs met dagenlange vuurbelasting dergelijke muren niet versmelten (zie ook hier). Hoogstens barsten de stenen door de hitte en vond er maar een klein beetje oppervlakkig versmelten plaats.

Grieks vuur.

In de oudheid kende men een wapen dat ook wel 'Grieks Vuur' werd genoemd. Het goedje dat volgens de beschrijvingen nog het meeste lijkt op onze moderne napalm zou een intense hitte geven en zelfs onder water branden. Hoe het precies werd gemaakt en welke ingrediënten men gebruikte is onbekend, het procédé was zo geheim dat het verloren is gegaan in de historie. Grieks vuur zou pas omstreeks 600 uitgevonden (of herontdekt?) zijn. Misschien kende men het recept al duizenden jaren eerder. De vraag blijft of Grieks Vuur dermate hoge temperaturen kon bereiken om stenen te doen smelten. Het blijft gissen.


( Grieks Vuur als vlammenwerper )

Om zelf stenen te smelten heeft men een paar zaken nodig, In ieder geval temperatuur en tijd. De eerste moet hoger liggen dan 1100 graden celcius en de tweede moet ruim voorhanden zijn. Men moet de hitte exact kunnen richten op het onderwerp en er is voldoende zuurstof nodig. Op deze wijze kan vele dagen, zo niet weken (maanden?) duren voordat de stenen willen smelten. Als je bedenkt dat bijvoorbeeld het gesmolten Schotse fort Top O'Noth muren van 6 meter hoog had met een lengte van honderd meter dan lijkt louter een fikkie stoken met hout en pek ondoenlijk. Zeker als men bedenkt dat er zeer veel van dergelijke prehistorische forten zijn. En andere bedenking is of de fort-eigenaren zelf wel verantwoordelijk voor het versmelten waren. Misschien bouwde men bewust zulke zware forten juist tegen een ‘hitte wapen’?

Gesmolten woestijn glas.

Van de Gobi tot in de Saharawoestijn zijn er plekken waar het zand aan dermate hoge temperaturen heeft bloot gestaan dat het tot glas versmolten is. Hetzelfde effect vond men in Amerika toen men in de woestijn de eerste atoombommen uit probeerden. De hitte van de explosie deed het zand smelten tot glas. De herkomst van het glas is onduidelijk en er zijn verschillende theorieën. Zo zou een inslag van een meteoriet voldoende energie vrijgeven om het zand tot glas te versmelten. Zie ook hier. Het fenomeen zou, in tegenstelling tot de forten, een natuurlijk fenomeen kunnen zijn.

De aanwijzingen dat men in het verleden in ieder geval in staat was om doelgerichte intense hitte te veroorzaken liggen als stille getuigen over de wereld verspreid. De vele legenden en mythen vormen wellicht de ondertiteling. Verhalen over vreselijke alles vernietigende 'vuren' vinden we terug in de Noorse Edda's, de Zuid-Amerikaanse Codex Chimalpopoca en de ontelbare verhalen van natuurvolkeren zoals bijvoorbeeld de Noord Amerikaanse Algonquins wiens god met zijn voet op de grond stampt waarna vlammen alle kanten uitslaan en het bewoonbare land verteren (2).


( Algonquinvrouw en kind kennen vlamstampende god )

Wie meer wil weten over de vreemde rampen die in de oudheid plaats vonden kan ik deze PDF (THE LATELY TORTURED EARTH EXOTERRESTRIAL FORCES AND QUANTAVOLUTIONS IN THE EARTH SCIENCES van Alfred de Grazia) (Engels, PDF alert) aanraden.

On the Substances Obtained from Some 'Forts Vitrifiés' in France", by M. Daubrée (American Journal of Science (vol. 3, no. 22, 1881, pp. 150-151)
(2) Ragnarok: The Age of Fire and Gravel (New York:Appleton, 1883) p. 428.

Voetnoot: Het moet inderdaad niet gekker worden
Toet toet Boing boing.
Op 28-01-2008 13:32:27 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Ganzfeld: [quote=Ysr Rf@]
hoaxiepoax:

Ysr Rf@,
misschien ook wel leuk om te noemen, in de jaren 20 zag men langwerpige ufo's die verdacht veel aan zeppelins deden denken, toeval?

of zouden ze daar eerst ook stiekum mee getest hebben voordat de zeppeling echt in gebruik werd genomen?

zo vergezocht vind ik dat nou ook weer niet
maar meningen verschillen, zullen we maar zeggen...


Ken Uw klassiekrs zie hier http://www.grenswetenschappen.nl/permalink.asp?grens=886 op deze site en verwonder.
Op 28-01-2008 16:05:14 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden