Onlangs kwam auteur/filosoof Marcel Messing op zijn website 'wij worden wakker' naar buiten met een mooi stuk over het onderwerp 'vrije wil'. Heeft de mensch zoiets als een vrije wil? Voor en tegenstander betwisten elkaar al eeuwen en een pasklaar antwoord ligt niet voor de hand. Messing neemt in zijn stuk; "Vrije wil of niet vrij wil: is dat de kwestie?" ons mee de diepte in een geeft voeding aan een stevige overpeinzing. In onze maatschappij zijn er legio lieden die menen dat het zelfbeeld dat zij 'ik' noemen ook daadwerkelijk de 'master in control' is. Maar is dat ook zo? Terwijl Marcel de filosofische kant afdekt zal ik proberen via een andere invalshoek met wat harde argumenten de zeepbel 'vrije wil' bestoken.



( allemaal mensen met een 'vrije wil' die daar creatief mee omgaan )

Precognitie is wat men populair 'in de toekomst kijken noemt' maar als gebeurtenissen in de toekomst al zouden vastliggen kan men zich natuurlijk afvragen welke rol 'de vrije wil van het ik' nog speelt (lees deze blog er nog maar eens op na).

Omstreeks 1956 deed W.E. Cox een wetenschappelijke studie naar precognitieve waarnemingen van spoorwegrampen. Hij onderzocht 28 treinrampen waarbij minstens 10 personen zware verwondingen hadden opgelopen. Met behulp van statistiek kon hij aantonen dat, in de 4 weken voorafgaande aan de rampen het aantal reserveringen op deze treinen significant kleiner was dan normaal. Cox verklaarde dit verschijnsel door onderbewuste precognitie, die door ieder mens op een andere manier wordt verwerkt.

De Ierse natuurkundige en chemicus dr. Sean O’Donnell heeft het idee van precognitie overboord gezet, hij meent dat het meer een kwestie is van wat hij ‘Pre-Call’ noemt, of 'vooruit herinneren'. Het feit dat baby’s in een soort ‘tijdloosheid’ leven en pas door opvoeding er aan gewend raken om het verleden als het enige vaststaande te zien, bracht hem op het idee dat de mens door de natuur misschien uitgerust zou zijn met een volledig symmetrisch geheugen. In het ‘midden’ van zo’n tijdsbewustzijn zou dan het ‘nu’ liggen en rechts en links daarvan het verleden en de toekomst. O’Donnell meent dat de veronderstelling dat ons geheugen asymmetrisch is en dus alleen het verleden begrijpt, zoals algemeen gedacht maar eigenlijk niet bewezen is.

Hij begon op zijn eigen intuïtieve vooruit weten van alledaagse gebeurtenissen te letten. Na veel onderzoek raakte hij ervan overtuigd dat achter intuïtie en precognitie een werkelijk ‘toekomst-geheugen’ zit verscholen.
Alles wat we dus precognitief te weten komen zou dan slechts een ‘herinnering’ aan de toekomst zijn. Door zijn ‘toekomst-geheugen’ (future memory) onvermoeibaar te trainen door het raden naar toekomstige gebeurtenissen wist O’Donnell het statistische aantal toevalstreffers van 50% op te krikken tot 80%. Andere proefpersonen brachten het volgens deze methode tot 65%. Op basis van zijn bevindingen formuleerde O’Donnell uiteindelijk zijn future memory theorie. Een theorie die uitgaat van het feit dat het menselijk geheugen symmetrisch werkt. Misschien is uw vrije wil van nu niets anders dan een keuze die al in de toemkomst gemaakt is. (meer weten kan hier)


( Maakt niet uit wat je wilt alleen door goede karma te maken kan men ellende af weren )

Eind jaren '60 was het de natuurkundige dr. Helmut Schmidt die de volgende proef bedacht. Men neme een kastje met vier lampen en knopjes. Men sluit het kastje aan op een Geigerteller en laat het apparaat toevallig emitterende elektronen meten die bij een bepaalde hoeveelheid één van de vier lampen doen oplichten. Het was nu aan de proefpersonen om op één van de vier knoppen te drukken om zo te voorspellen welke lamp zou oplichten. Uit deze wijze van proefneming, waarbij niemand controle had over welke lamp zou oplichten, bleek dat er significant meer keren goed werd gedrukt dan men dat op basis van kansberekening en waarschijnlijkheid zou verwachten.


Geen idee zo maf of de kwantumfysica onderschrijft het wel. (voor de liefhebbers)

Precognitie is uit het oogpunt van kwantumfysica alleen te begrijpen wanneer men het principe van gelijktijdigheid in ons universum erkent. Verleden en toekomst bestaan niet, er zijn slechts gebeurtenissen. Of zoals de wiskundige Hermann Weyl (1885-1955) het zo treffend zei: “Deze wereld gebeurt niet, zij bestaat eenvoudigweg. Het verstrijken van de tijd is geen eigenschap van de wereld op zich, maar heeft een psychische oorzaak en is tegelijkertijd een mysterieuze en hardnekkige illusie”. De natuurkundige P.C.W. Davies onderstreepte later de visie van Weyl door te stellen dat: “alle natuurkundige experimenten die het ‘verloop’ van de tijd moeten bewijzen gedoemd zijn te mislukken”. Deze oncomfortabele gedachtegang is alleen maar oncomfortabel omdat de doorsnee mens gewend is te denken in termen van tijd en ruimte en redeneren volgens het principe van oorzaak en gevolg. Vanuit de mens gezien bestaat de wereld uit allerlei tastbare ‘werkelijkheden’ die een bepaalde ‘duur’ hebben en ergens een plek in de ‘ruimte’ innemen.

Bijvoorbeeld zoals een appel die langzaam verrot in uw fruitschaal. Voorwerpen zoals appels zijn tastbare werkelijkheden en daarmee ook de ruimte waarin deze zich bevinden alsmede de tijd waarin de voorwerpen een bepaalde ‘duur’ hebben. In het geval van de appel zien we de vrucht langzaam oud worden en verrotten. Wat we in feite zien is een natuurlijk proces van veroudering, een asymmetrisch tijdsverloop dus, immers de appel wordt er niet jonger of frisser op. Zouden we foto’s van het verrottingsproces nemen en die afzonderlijk bekijken dan zien we slechts momenten. Pas als we de beelden achter elkaar gaan bekijken ontdekken we een tijdslijn. Het gevoel van tijdsverloop ontstaat dus pas wanneer men asymmetrische processen in de natuur kan waarnemen. Dat gevoel voor tijdsverloop zegt echter niets over de tijd zelf. Het is een subjectief gevoel. Voor een ééndagsvlieg zou de appel nooit verrotten en voor iemand die 1000 jaren leeft hebben appels een wel heel beperkte houdbaarheidsduur. Larry Dossey (internist en lid van de American Medical Association) trekt hieruit de conclusie dat het ervaren van de ‘verstrijkende tijd’ een eigenschap van het bewustzijn is en niet een eigenschap van de natuur. Zolang we ons vasthouden aan de natuurlijke processen houden we onszelf voor de gek. Het is slechts door onze beperkingen dat we de werkelijkheid op microkosmisch vlak niet zien.

De meest elementaire deeltjes waaruit materie is opgebouwd hebben een zeer korte levensduur en lijken in en uit het bestaan te vliegen (of zo u wilt, van de ene naar de andere dimensie). Grof gezegd zijn we, of onze deeltjes waaruit we zijn opgebouwd, de helft van de tijd niet eens hier. Deeltjes kunnen zich, paradoxaal genoeg, in meerdere posities tegelijk bevinden. En sommige deeltjes kunnen zich zowel voor- als achteruit in ons idee van tijd bewegen. Het onzekerheidsprincipe toont aan dat het geheel aan de waarnemer is waar die deeltjes zijn of wat ze uitspoken. Ons bewustzijn bepaalt dus niet alleen hoe we tijdsverloop ervaren maar creëert in hoge mate ook de werkelijkheid.

De fysici Harold E. Puthoff en Russel Targ , vroeger verbonden aan het Stanford Research institute (SRI) te Californië, verklaren precognitie door het naar ‘binnen tunnelen’ in onze wereld van tachyonen. Hiermee bedoelen ze dat deeltjes met een snelheid hoger dan het licht een soort evenwicht tussen de data van ons heden en die van de toekomst (respectievelijk verschillende van elkaar afwijkende toekomsten) tot stand zouden brengen. De beide wetenschappers gaan ervan uit dat de toekomst, in het heden doordringende informatiegeladen golven, blijkbaar zeer snel vervliegen. Dit verklaart onder andere waarom toekomstige gebeurtenissen nauwkeuriger voorspeld kunnen worden naarmate men dichter bij een gebeurtenis komt. Deze hypothese is in praktijk aangetoond door de heren dankzij elektronische meetapparatuur (het Call-card systeem) waarmee ze konden vaststellen dat binnen 0,2 seconden zeer precieze voorspellingen gedaan kunnen worden.

Leuke hypothese maar bestaat er zoiets als met informatie geladen deeltjes?
Als we een artikel in Nature mogen geloven wel ja. In Michigan zijn wetenschappers er in geslaagd om een zogenaamde ‘vliegende qubit’ te voorzien van quantum informatie om die vervolgens enkele kilometers te laten afleggen. De qubit werd gemaakt door een cadmium-atoom dat in een elektrisch veld werd 'vastgehouden' met een laser een energiestoot te geven, waardoor het atoom een foton (klein lichtdeeltje) lanceerde dat informatie bevatte van het atoom. Hiermee is aangetoond dat atomen informatie kunnen bevatten, en de daaruit voortvloeiende fotonen als dragers van die informatie kunnen dienen. Het verzenden van de informatie luistert naar de naam 'entanglement' waarbij twee objecten met elkaar 'entangled' zijn, waardoor ze dezelfde informatie kunnen dragen zonder op dezelfde fysieke locatie te zijn.

Oké, in het ‘nu’ kan men dus informatie via deeltjes over afstand doorgeven. Om vanuit de toekomst informatie te krijgen zou men dus hypothetisch twee ‘entangled’ deeltjes moeten creëren waarvan je er één met de snelheid van het licht (of daaroverheen) laat vliegen. Volgens Einsteins relativiteitstheorie zal dat deeltje dan, ten opzichte van ons als waarnemer, in de toekomst terecht komen. Je kan nu door middel van het ene atoom te triggeren in de toekomst het andere (in het nu) beïnvloeden. Zo zou men dus, in het geval van één deeltje, 1 bit toekomstige informatie terug kunnen sturen naar het verleden, althans in theorie dan.

Maar kansberekening en waarschijnlijkheid kunnen fout worden ingeschat. Er moest een experiment komen waarbij kansberekening en waarschijnlijkheid geen rol spelen.

Daarom bedacht parapsycholoog Dean I. Radin in 1997 een ander experiment. De proefpersoon zat nu achter een computerbeeldscherm. Door op de muis te klikken verschenen er, geheel willekeurig, foto's op het scherm.
Dit kon een neutrale, erotische of gewelddadige afbeelding zijn. De proefpersoon kreeg elektroden op het hoofd geplakt zodat men de hersenactiviteit kon meten. De apparatuur toonde duidelijk emotionele veranderingen in de hersenen, kort voordat er daadwerkelijk een prikkelende afbeelding op het scherm verscheen. De conclusie kon dus niet anders luiden dan dat het menselijke organisme voorkennis heeft van gebeurtenissen die gaan komen en daar vooraf op anticipeert.


( denkt u even mee )

En daarmee komen we in de buurt van de filosofische benadering van Messing. Het illusionaire zelfbeeld dat we 'ik' noemen met de bijbehorende fantasie van vrije wil kunnen we naar de prullenbak verwijzen. Het zit dieper dan dat. Voorbij het populaire 'ik' liggen diepere niveaus om de schoonheid daarvan te zien moeten we alleen even 'wakker worden'. Laat Messing u daarbij verder helpen.

Bij de totstandkoming van dit blog heeft de auteur uit eerder eigen werk geput.


Lampie: Ik denk dat je hier ook het principe van oorzaak en gevolg bij moet betrekken. Alles om ons heen is hieraan onderhevig. Iedere oorzaak heeft een gevolg en dat gevolg is weer een oorzaak voor een nieuw gevolg.

Als je voldoende inzicht hebt in deze ketting van oorzaak en gevolg kun je ook inzicht hebben over de gevolgen bij langere termijn. Dit is dan geen toekomst kijken maar een weten. Simpel gezegd, als ik iemand op zijn gezicht sla is de kans groot dat het gevolg is dat ik ook een klap op mijn gezicht krijg. In die zin is er wel een vrije wil.
Op 07-03-2008 7:53:46 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Lanoe: vrije wil is heel simpel.

Je hebt altijd keuze, maar niet elke keuze is leuk en voor sommige keuzes kun je sterven, maar keuze en dus vrije wil heb je altijd.

Carpe diem homo universalis
Carpe diem homo universalis
Op 07-03-2008 7:57:50 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Ganzfeld:
In een zee van mogelijkheden kan men deduceren wat het meest waarschijnlijk/handigst is. Als mens kan je natuurlijk volgens die logica een keuze maken.

Toch kiezen mensen heel vaak datgene waarvan ze eigenlijk diep van binnen weten dat die keuze niet het handigst is.

Het hebben van een keuze en het kiezen zegt niets over een vrije wil. Zo kiest men maar al te vaak voor een lening/huwelijk/baan waarvan ze weten dat die op termijn nniet houdbaar is.

We sussen onszelf door het tijdelijke idee van gewin.. later zou blijken dat die keuzes leiden tot een bepaald lot in je leven.

Was het zo dat je die keuze had moeten maken of ben je echt heer en meester van je eigen lot?

Keuze en vrije wil is volgens mij een illusie. Of je nou links of rechts omgaat dat wat je moet doorstaan zal je doorstaan. Dat is de wet van karma.

Wie creëert Karma?
Wij zelf door wat we denken, zeggen, doen en weglaten, creëren karma
Op 07-03-2008 9:27:22 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Lanoe:
Ganzfeld:


In een zee van mogelijkheden kan men deduceren wat het meest waarschijnlijk/handigst is. Als mens kan je natuurlijk volgens die logica een keuze maken.

Toch kiezen mensen heel vaak datgene waarvan ze eigenlijk diep van binnen weten dat die keuze niet het handigst is.

Het hebben van een keuze en het kiezen zegt niets over een vrije wil. Zo kiest men maar al te vaak voor een lening/huwelijk/baan waarvan ze weten dat die op termijn nniet houdbaar is.

We sussen onszelf door het tijdelijke idee van gewin.. later zou blijken dat die keuzes leiden tot een bepaald lot in je leven.

Was het zo dat je die keuze had moeten maken of ben je echt heer en meester van je eigen lot?

Keuze en vrije wil is volgens mij een illusie. Of je nou links of rechts omgaat dat wat je moet doorstaan zal je doorstaan. Dat is de wet van karma.

Wie creëert Karma?
Wij zelf door wat we denken, zeggen, doen en weglaten, creëren karma


Hm, is het dat je idd keuze hebt en je karma daar een logisch gevolg van is en ook dat dus een keuze is (al dan niet bewust in ons geval )?

Dan kies je dus voor dat pad van Karma, wederom heb je dus keuze, of het altijd bewust is is weer wat anders en ligt meer in onze staat van bewustzijn, waarin we ook al zelf de hand hebben en dus wederom keuze.

Er is dus keuze, maar brengt altijd karma met zich mee, dat is dan de verantwoording die je moet nemen.

Carpe diem homo universalis
Carpe diem homo universalis
Op 07-03-2008 9:42:14 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Voetnoot: "De conclusie kon dus niet anders luiden dan dat het menselijke organisme voorkennis heeft van gebeurtenissen die gaan komen en daar vooraf op anticipeert."
Vrije wil is een illusie, gecreëerd om het afwezig zijn van vrije wil te camoufleren. The Matrix????????
Stel je voor dat je er écht achter zou komen dat je dat niet had???
Stel je voor dat we de touwtjes aan onze handen, voeten en hoofd zouden ontdekken?


(bericht gewijzigd op 7-3-2008 12:32:08)
Op 07-03-2008 0:31:47 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Voetnoot:
Maan:


Als we geen vrij wil hadden kon men net zo goed willoze robots maken.


En als je nu die robot bent die denkt dat hij een vrije wil heeft?
Zoals de Matrix, zoals N. van Gisteren zei?

Wat niet weet, wat niet deert
(bericht gewijzigd op 7-3-2008 14:59:01)
Op 07-03-2008 14:58:23 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Lanoe: het (heel)AL is onze speeltuin, binnen de wetten van het (heel)Al hebben wij vrije keuze, we hebben ALTIJD keuze tussen wat men dan evolutie (vergeestelijken) en involutie (verstoffelijken) noemt.

De grensen die wij ervaren zijn de grenzen van ons EIGEN bewustzijn, niet van het (heel)Al en naarmate we evolueren of involueren vergaren we meer van de geest of de stof en groeit ons bewustzijn, wat een zeer langzaam en groot proces is (triljarden jaren en misschien schiet ik dan nog tekort ).

Dus beide zijn denk wederom waar (zo boven, zo beneden), alles is gezet in de vorm van wat men dan de grote in en uitademing noemt en binnen die vorm hebben wij de keuze to in of evolutie en wederom ontdoen we ons zo van het dualisme, waarin we nog in vele stadiums verkeren

Carpe diem homo universalis
(bericht gewijzigd op 8-3-2008 9:35:28)
Carpe diem homo universalis
Op 08-03-2008 9:33:03 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden