In de vorige twee delen probeerde mijn collega Pino u duidelijk te maken dat wetenschappelijke vorderingen op het gebied van kwantum fysica ons een heel ander beeld geven van wat we werkelijkheid noemen. Vreemde fenomenen zoals poltergeisten (zie deel 1) vormen scheurtjes in onze werkelijkheid die door de klassieke wetenschap op basis van materialistisch realistisch denken worden uitgesloten en/of serieus genomen.


( De waarnemer bepaalt niet bij bingo.. waarom niet? )

Om toch een brug tussen vreemde fenomenen en wetenschap te slaan probeerde men in het verleden religie of parapsychologie te gebruiken. In essentie zijn die twee niet zo verschillend van elkaar, of we nu spreken over een 'Heilige Geest' of 'engelen' of over 'spoken' en 'entiteiten' het komt op hetzelfde neer maar brengt ons niet verder. Het is in hoge mate een kwestie van geloof en een persoonlijke voorkeur in welke mate u daar in mee gaat. Kwantum fysica biedt wat meer aanwijzingen en bewijzen om delen van het 'er-is-meer-tussen-hemel-en-aarde' te verklaren. Want dat er meer is tussen hemel en aarde staat wel vast en worden ons bijna dagelijks getoond door de scheuren in de werkelijkheid. In dit deel kijken we wat dieper in de scheurtjes.

Zoals we in deel 1 zagen neemt men aan dat poltergeist fenomenen veroorzaakt worden door een betrokkene zelf. Op de één of ander manier zou die persoon onbewust psycho-kinetische krachten loslaten op objecten. (verderop gaan we daar dieper op in). Met die bewering krijgen paranormale activiteit een 'kwantumnatuur'. Dat opent een weg om dergelijke fenomenen dieper onderzoeken en wie weet krijgen we wat meer inzichten dan louter de 'gene zijde' als oorzaak aan te wijzen.

In de delen 2 en 3 probeerde Pino u uit te leggen dat de klassieke natuurkunde slechts toereikend is om onze begrensde macro-werkelijkheid te verklaren. Kijken we wat dieper dan blijken de pijlers ('continuïteit' 'Lokaliteit' 'strikte Objectiviteit' 'epifenomenalisme' en 'reductionisme') waar onze wetenschap op rust onbruikbaar. De kleine deeltjes die uiteindelijk (ook) het geheel vormen dat we onze werkelijkheid noemen gedragen zich geheel buiten de klassieke 'wetten'.

De kleinste deeltjes (kwanta) lijken te gehoorzamen aan de wensen van een waarnemer (zie bijvoorbeeld deel 3: het 'uitgestelde-keuze-experiment'). Om het wat juister te omschrijven: "bewust gericht bewustzijn laten mogelijkheidsgolven tot werkelijkheden vervallen". Laten we nog wat voorbeelden bekijken.

In China heeft men wetenschappelijk vast kunnen stellen dat sommige Chi-gong meesters in staat zijn het tempo van biochemische reactie in celkweken te beïnvloeden. Vast kwam te staan dat als zij een ‘vreedzame chi’ naar de gekweekte cellen uitstraalden de groei en ademhaling toenamen. Zonden zijn ‘kwalijke Chi’ uit nam het groeitempo van de cellen weer af (1).

Welke kracht Chi is laat ik hier even in het midden, dat Chi een kwantumnatuur heeft in belangrijk voor ons verhaal. De klassieke wetenschap kan helemaal niets met Chi omdat het niet past binnen hun pijlers. Hoe kan iemand door louter een innerlijke kracht op 'iets' te richten dat 'iets' daadwerkelijk beïnvloeden? Toch wordt de werkelijkheid (het wel of niet groeien van een cel) beïnvloed door een gefocust bewustzijn (in dit geval Chi). De waarnemer kan kennelijk bepalen.

Een parapsycholoog in de kwantumwereld.

Duits parapsycholoog Helmuth Schmidt is de man die al eerder bekend werd om zijn opmerkelijke precognitie experimenten. Minder bekend is zijn psychokinetisch onderzoek (2).

Schmidt liet radioactief verval registreren door tellers en computers. Wat je dan krijgt is een eindeloze 'ad random' getallen reeks waar geen lijn in is te ontdekken. Schmidt liet de getallenbrij uitprinten waarbij niemand een blik op de computerschermen of uitdraai mocht werpen. Ongezien werden de printen direct verzegeld. Na enkele maanden koos een onafhankelijk waarnemer die in het bezit was van een verzegelde uitdraai uit het random patroon de afwijking die hij of zij wilde zien. Daarna mochten paranormaal begaafden (de eersten die de uitdraai daadwerkelijk te zien kregen) de lukrake patronen van het radioactieve verval psychokinetisch in de aangegeven richting beïnvloeden. Daarin slaagden zij telkens weer, al waren er sinds het oorspronkelijke vervalmoment maanden verstreken. Controleproeven bevestigden dat als een waarnemer vooraf een uitdraai grondig observeerde de resultaten niet meer waren te beïnvloeden door de mediums.

De conclusie: Kwantumgebeurtenissen blijven in de potentiële toestand totdat ze door bewustzijn worden waargenomen en daardoor verwerkelijkt.


( superpositie, wat u wilt zien is een keuze )

Oké, allemaal goed en wel. In een streng gecontroleerde omgeving waar één op één keuzes kunnen worden gemaakt werkt het. Maar hoezeer ik ook mijn bewustzijn richt op de uitslag van de lotto of op een bepaalde kaart met pokeren lukt het mij niet om die bepaalde werkelijkheid gestalte te geven. Waarom eigenlijk niet? Als waarnemer mocht ik toch bepalen.

Het antwoord op die vraag staat te boek als de 'paradox van Wigners vriend' naar de Nobelprijswinnaar en fysicus Eugene Wingner. De paradox van Wigner kom neer op de vraag als er meerderen een mogelijkheidsgolf tot werkelijkheid laat vervallen aan wie de keuze dan is voorbehouden?

Er zijn volgens Wigner twee antwoorden mogelijk op deze paradox. Of alleen u bestaat en alles daarbuiten bestaat slechts in uw hoofd. U zou dan met recht de enige waarnemer zijn en dus de legitieme persoon om werkelijkheden te creëren. Hoewel we bij gebrek aan het tegendeel deze mogelijkheid niet gelijk overboord moeten zetten zullen er maar weinigen zijn die deze zienswijze onderschrijven.

Een andere mogelijkheid is, volgens Wigner, dat het bewustzijn dat herkent en kiest allesomvattend is. Achter onze schijnbare individualiteit en afzondering zou er dus een overstijgende vorm van bewustzijn staan. Deze zienswijze werd onafhankelijk van Wigner ook geopperd door fysicus Ludwig Bass en Casey Blood.

Voor de meeste mensen is dat een vreemd idee. Normaal gesproken onderscheiden we ons bewustzijn in een waak- of slaapbewustzijn. Maar wat weten we eigenlijk over het bewustzijn?
In het volgende deel meer daar over.

 

(1) K.M. Sancier, Medical Applications of Qigong and Emitted Qi on Humans, animals, Cell cultures and Plant. American Journal of Acupuncture nr. 19 1991 blz 367-377

(2) H. Schmidt, Observation of a Psychokinetic Effect under Highly Controlled Conditions. Journal of parapsychology nr.57. 1993

 

Edmund: Mooie reeks, ik hoop op een deeltje 5
Op 20-04-2008 0:59:22 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Edmund:
denisdemenis:

Als ik de schrijver van deze artikelenreeks was dan zou ik toch wel enigszins teleurgesteld zijn in het niveau van mijn lezers...

Grappig, ik dacht hetzelfde.

Aan de andere kant, soms is een vraagteken een vraagteken.
(bericht gewijzigd op 21-4-2008 20:06:48)
Op 21-04-2008 20:06:31 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden