Ready? Set! Go!

Je leest graag? Probeer tijdens het lezen de lidwoorden over te slaan en leg de aandacht op de kernwoorden van een zin. Als er rekening wordt gehouden met de interpunctie dan is een tekst goed én sneller te lezen. Bij een roman of gedicht moet je dit natuurlijk niet doen, dat verliezen ze hun schoonheid.

Ben je een goed luisteraar, dan is het bijvoorbeeld aan te raden om de ouderwetse cassetterecorder weer eens van zolder te halen, of een moderne MP3-recorder.

Als je jezelf iets eigen wilt maken dan kun je vragen stellen en ze vastleggen op band of in bits. Je neemt een vraag op, wacht even en spreekt daarna het antwoord in. Dat doe je met alle vragen die eerst op papier of computer werden uitgewerkt. Het studeren houdt in dat je één voor één alle vragen afluistert. Na het aanhoren van de eerste vraag, druk je op stop en geef je antwoord. Meteen erna kan vergeleken worden of het correct is. (Al weet je dat doorgaans al tijdens het beantwoorden) Heb je het fout, dan wordt het terugspoelen en opnieuw proberen.

Wil je de materie helemaal meester worden, dan kan er bij ieder foutief antwoord herbegonnen worden bij vraag één. Telkens opnieuw, totdat het erin zit. Niemand zei dat aanleggen van paden altijd even makkelijk ging, het bos is op sommige plaatsen moeilijk te doorgronden.
Het hoeft natuurlijk niet noodzakelijk zo interactief en lastig. Bij veel mensen is het reeds voldoende om alleen maar te luisteren. Zolang er in de studeermethode maar een grote vorm van herhaling zit. Het telkens opnieuw bewandelen van hetzelfde pad is namelijk essentieel bij álle manieren van onthouden of bevatten. Rationeel gezien kan dat behoorlijk saai en vermoeiend zijn, maar doorgaans is de beloning bij de eindbestemming het waard.

Ben je visueel ingesteld dan kan schrijven helpen. Stel dan bijvoorbeeld uw eigen examen op en maak een lijst van vragen met antwoorden waar u problemen mee heeft. Doe dit bij voorkeur op de ‘oude’ manier, met de hand geschreven. Intikken op de computer zorgt namelijk voor meer kortstondige coördinatie tussen de hersenen en de handen en dringt dus minder door tot de neuronen. Tenzij u een trage tikker bent natuurlijk, dan dringt typen wél meer door. Hoe meer moeite er gedaan moet worden om de letters te vormen, hoe meer de hersenen er de aandacht op moeten leggen. Dus hoe sneller het uit het geheugen terug te halen zal zijn. In dit geval kan gezegd worden dat de concentratie afgedwongen wordt.

Je hebt nog steeds geen flauw idee waar de sleutels zich bevinden? Dan nog enkele tips. Om te zorgen dat het associatief vermogen je zo goed mogelijk van dienst is, helpt het om stil te staan bij schijnbaar onbelangrijke zaken. Bij het meemaken van een gebeurtenis spelen namelijk meer aspecten mee dan op het eerste zicht lijkt. Als je geur, kleur, klank, vorm en andere omgevingsvariabelen oplettend meeneemt tijdens het registreren dan zal een feit of gebeurtenis gemakkelijker terug te halen zijn.

In spelletjesprogramma’s en zelfs psychologische tests zien we het vaak terugkomen: er worden enkele afbeeldingen getoond en dan wordt de kijker vervolgens verondersteld op te sommen wat hij of zij gezien heeft. Neem de volgende afbeeldingen als voorbeeld:

Stop even met het lezen van dit blog en sla de negen figuren in je op. Wacht een minuut en probeer ze daarna zonder te kijken in volgorde op te sommen en zoveel mogelijk te beschrijven.

De minuut is voorbij en hoogstwaarschijnlijk heb je niet alle goede antwoorden gegeven. Vermoedelijk had je niet eens in de gaten dat het om acht afzonderlijke afbeeldingen gaat in plaats van negen. Tijdens het opsommen gaan de eerste vier á vijf doorgaans probleemloos maar daarna houdt het snel op. Je wéét het wel, maar het komt maar niet af van het puntje van de tong. En hoe meer je probeert om het te herinneren, hoe verder het in de gedachten lijkt te worden verdrongen.

De minuut is voorbij en hoogstwaarschijnlijk heb je niet alle goede antwoorden gegeven. Vermoedelijk had je niet eens in de gaten dat het om acht afzonderlijke afbeeldingen gaat in plaats van negen. Tijdens het opsommen gaan de eerste vier á vijf doorgaans probleemloos maar daarna houdt het snel op. Je wéét het wel, maar het komt maar niet af van het puntje van de tong. En hoe meer je probeert om het te herinneren, hoe verder het in de gedachten lijkt te worden verdrongen.

Toch is het niet zo moeilijk om bovenstaande klus te klaren. Doe zoals geheugenkampioen Dominic O’Brien en maak er een verhaaltje rond. Probeer dat zoveel mogelijk te situeren in een omgeving die bekend is. Probeer er een volgorde in aan te brengen, alsof je door je gedachten heen wandelt. Voor mij werkt het volgende bijvoorbeeld:

Het is lekker warm en ik sta de voordeur te herstellen met een zwarte hamer. Ondertussen kijk ik naar mijn vrouw die bij het gangtoilet een gordijntje in tweeën knipt met een opmerkelijk fel gekleurde plastic schaar. We kijken naar elkaar en op dat moment rinkelt de telefoon in de huiskamer. Op de televisie staat Bob de bouwer op. Ik neem op en tijdens het praten wandel ik naar de tuin. De hond is met zijn botje aan het spelen en bij het kijken om de hoek zie ik kinderen tafeltennis spelen met gekleurde paletten. Ik loop op straat en zie in de verte een luchtballon. Het is een stipje dus ik loop terug naar binnen en neem de verrekijker uit mijn kantoor.

Waarschijnlijk zegt het je inhoudelijk niets, maar het principe is vast duidelijk. Het is niet nodig om in het fantasietje alle details te vermelden. Is het object eenmaal herinnerd, dan vind je ook snel de randgegevens die erbij horen. Zolang het gesponnen verhaalt niet vergeten wordt, natuurlijk.

Het zal inmiddels ook niet onbekend zijn dat die hersenen van je eerder absurde, afwijkende gegevens onthouden dan normale input. Tijdens het associëren kun je daar dankbaar gebruik van maken. Dat humorvolle gedachtes ook nog gezond zijn is handig meegenomen.
Als ik in dit blog geschreven zou hebben dat de Zon geel is, zonder daar verder op in te gaan, dan gaat het aan je voorbij en blijft het niet hangen. Indien ik echter had geschreven dat de Zon blauw en vierkant Wees een nerd, wees mens boven dieris dan zou je dat beter onthouden, waarschijnlijk nog beter dan de rest van het blog. De reden daarvan is dat het niet strookt met het vertrouwde beeld, een kenmerk van humor. Vreemde zaken worden beter onthouden dan reeds bekende gegevens.

Het spreekt vanzelf dat er in alle gevallen van het leren het minst aandacht besteed moet worden aan dingen die je reeds meester bent. Trap dus niet in de valkuil om alleen dat te studeren waar je geen problemen mee hebt. Dat is een manier om jezelf voor de gek te houden en op een examen of test kom je algauw terug in de realiteit. Ook als je gewoon als hobby nieuwe dingen instudeert is het belangrijk om de uitdaging op te zoeken. Op die manier laat een mens zichzelf vaak versteld staan.
Door alleen bezig te zijn met hetgeen makkelijk afgaat wordt vroeg of laat in kringetjes gedraaid. Je houdt jezelf voor de gek op die manier want er wordt maar weinig nieuws geleerd. Studeer dus wat je moeilijk vindt, herhaal wat reeds gekend is. Immers, dát is het enige dat ons doet verschillen van andere dieren: wij kunnen onze hersenen gebruiken om uitdagingen aan te gaan. En de smaak van overwinning is altijd zoet, vooral mentaal.

En nu zoeken naar die sleutelbos, misschien liggen ze ergens in je mentale toverbos?

Gerard: Interessant weer, maar ook nog een paar vragen, misschien voor de volgende aflevering om eens te belichten: Ik ken mensen die heel veel informatie kunnen opslaan zonder deze trucjes, het zogenaamde fotografisch geheugen. Vaak zijn het zeer intelligente mensen, maar soms zijn mensen met een zeer laag IQ tot hetzelfde in staat. Is dat ook te leren?
Verder lijkt het mij ook handig om erachter te komen wat het leren in de weg kan staan. Zo denk ik bijvoorbeeld aan trauma's in het verleden, waar onbewust associaties mee worden gelegd bij bepaalde onderwerpen of handelingen, waarbij er een weerstand tegen het onderwerp opgeroepen wordt, die het leren blokkeert of bemoeilijkt. Wie weet dat dit een (grote?) rol speelt bij het ouder worden, er zijn dan meer associaties mogelijk met trauma's die men meegemaakt heeft.
'Don't forget rule number 6'
Op 12-04-2008 8:18:18 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Jokero: Excuses voor heropenen van een oud onderwerp. Ik weet niet of dit is toegestaan hier op Grenswetenschap, maar ik neem het risico.

Ik hoop dat de schrijver van deze reeks nog in ons midden, want graag zou ik hem willen complimenteren met zijn zeer overzichtelijk schrijven over het menselijk geheugen en de werking ervan. Ik vind het dan ook een zeer interessant onderwerp.

Toch wil ik wijzen op iets waarvan ik vind dat het absoluut mist in deze reeks. In deze laatste aflevering wordt met name ingegaan op het leren van 1 op 1 sluitende informatie. Persoonlijk denk ik dat je alleen iets hebt aan dergelijke methoden als je woordenlijsten voor Duits of Engels of exacte vakken moet leren. Maar dit is vaak helemaal niet belangrijk meer in het beroepsonderwijs! Daar wordt vaak de nadruk meer gelegd op inzicht en analytisch vermogen. Ik denk dat tips ten behoeve van het leren deze twee zaken dan ook veel waardevoller zijn dan de tips genoemd in deze reeks.
Op 23-11-2008 15:05:33 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden