Natuurkundigen kunnen perfect de banen van sterren en planeten berekenen omdat ze beantwoorden aan de meest eenvoudige fysische wetmatigheden.Pioneer Het is dan ook een koud kunstje om perfect te voorspellen hoe satellieten en andere ruimtesondes zich zullen verplaatsen.

Maar het is duidelijk dat in de ruimte geen zekerheden bestaan. Zo heeft het vakblad Physical Review Letters zich over een pijnlijke vaststelling gebogen: in het voorbije decennium hebben minstens 5 ruimtetuigen tijdelijk een snelheid gehaald die hoger was dan dat ze volgens de principes van de zwaartekracht hadden kunnen bereiken.

De mate waarin de ruimtetuigen extra snelheid krijgen is in astronomische termen klein te noemen: tussen de 1,8 en 13,5 millimeter per seconde, wat overeenkomt met slechts één miljoenste van de snelheid van de ruimtetuigen zelf.

Maar natuurkundigen staan er om bekend dat ze (proberen om) niets over het hoofd zien. Ze gaan er nu van uit dat de rotatie van de aarde een kleine extra aantrekkingskracht genereert waardoor ruimtetuigen een extra versnelling krijgen.

Albert Einstein voorspelde al dat snel draaiende hemellichamen objecten rondom (sterker dan verwacht) aantrekken. Tien jaar geleden hebben ruimtevaartdeskundigen al vastgesteld dat de twee Pioneer-ruimtesondes - op weg om ons zonnestelsel te verlaten - zich sneller verplaatsten dan in principe mogelijk was. Een vaststelling die nu (opnieuw) zeer ernstig wordt genomen.

Antimaterie-raadsel

Men neemt algemeen aan dat er in het heelal evenveel antimaterie als materie bestond, maar dat om een mysterieuze reden enkel de materie is overgebleven. Waar is de antimaterie gebleven? Een mogelijke reden zou de zwakke kernkracht - een fundamentele kracht in de natuur - zijn. Het zou de enige kracht zijn die anders inwerkt op materie dan antimaterie.

Volgens een artikel in het vakblad New Scientist zijn de eerste resultaten binnen die een definitieve verklaring voor dit mysterieuze gebeuren zouden kunnen geven: de activiteit van een mesondeeltje dat zelf uit een 'bottom' antiquark bestaat en gekoppeld is aan een 'strange' quark.

Mesonen hebben de eigenschap dat ze voortdurend - en met enorme snelheid - veranderen van materie naar antimaterie en omgekeerd. Het juiste profiel dus om enig licht op dit mysterieuze probleem te laten schijnen.

Gerard:
riek:

hoi,
dat was toch hier, op deze site,
dat er een uitgebreid artikel was over nog andere natuurkundigen,
die in genéve en in mei een proef gingen doen
rond een zwart gat,
wij zijn niet vergaan,
al heb ik toch het gevoel dat we nu werkelijk in een soort
"strange"-aarde beland zijn,
maar hoe zit het daar nu mee,
dat lijkt me toch belangrijk,
gelet op de datum



Bedoelde je dit artikel:
http://www.grenswetenschap.nl/permalink.asp?grens=453

'Don't forget rule number 6'
Op 06-06-2008 9:42:27 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
AND: 'Men neemt algemeen aan dat er in het heelal evenveel antimaterie als materie bestond, maar dat om een mysterieuze reden enkel de materie is overgebleven. Waar is de antimaterie gebleven?'
wanneer materie op antimaterie botst worden zowel de materie als anti materie 'vernietigt'oftewel omgezet naar energy toch? Is het niet zo dat er nu nog wel materie maar geen anti-materie meer is omdat er om omduidelijke reden meer materie dan anti-materie was?
Op 06-06-2008 22:16:33 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden