2008 Dreigt het slechtste jaar ooit voor vlinders te worden. Toch weerhield die wetenschap Koen er niet van om op zoek te gaan naar rupsen. En inderdaad: daar waar normaal veel rupsen te vinden waren was de opbrengst nu bedroevend. Maar zoals altijd laat moeder natuur je niet in de steek en weet ze je telkens opnieuw te verrassen...

Op de terugweg van onze rupsenexpeditie zag Koen vanaf een bruggetje iets in het water dat kennelijk de moeite waard was. Zonder dralen had hij zich een weg door de planten gebaand en stond aan de oever te roepen: "Waar is íe? Waar is íe?" We keken vanaf de brug in het watertje en zagen een gracieus wezentje bijna dansend door het water gaan.

zoetwatergarnaal

( Atheaphyra desmarestii )

"Het komt jouw richting op." riep ik nog, maar dat was eigenlijk al niet meer nodig. Koen had met een snelle beweging het wezentje al te pakken.
"Waaauw," riep hij uit, "eindelijk heb ik er één".
"Één wat?" riep ik nog, maar dat was tegen dovemansoren, Koen was onder de brug verdwenen.
"Er zit hier een hele kolonie," klonk het van onder de brug, hij hield op die manier de spanning er goed in.

Eenmaal onder de brug vandaan hield hij triomfantelijk zijn potje omhoog. "kijk, een zoetwatergarnaal."
"Hoera" mompelde ik en snapte niets van al die drukte om iets dat alleen met whiskeysaus en geroosterd brood interessant is.

Koen trok zich niets van mijn cynisme aan en zei dat hij al tijden op zoek was naar de garnaaltjes. "Weet je?" zei hij "Deze soort komt oorspronkelijk uit Zuid Europa en heeft de laatste honderd jaar ook Nederland als woongebied".
"Multicultureel slootje." grapte ik, maar ook die opmerking werd genegeerd. Koen tuurde ingespannen naar zijn vangst om juichend te concluderen dat het beestje eitjes met zich meedroeg.

Atheaphyra desmarestii
( mevrouw garnaal met haar 500 tot 1000 eitjes )

"Mag 'ie in 't kleine bakkie, pap?"
"Welja", zei ik, "sinds je libellelarve vakkundig al mijn neontetra visje verorberd had staat de bak toch, op de zoetwatermossel na, leeg."
En zo is het gekomen dat het satellietaquariumpje nu een kraamkamer voor mevrouw de zoetwatergarnaal is.

Terwijl ik dit zit te schrijven heb ik goed zicht op mevrouw garnaal. Ze schijnt zich helemaal thuis te voelen en doet zich doorlopend te goed aan algjes, plantenresten en ander prut. Ze 'poetst' de hele dag door. Van tijd tot tijd neemt ze even de tijd om de eitjes die ze onder haar achterlichaam meedraagt te voorzien van wat zuurstofrijk water door met haar pootjes te waaieren.

Onze hydrobioloog Koen heeft inmiddels een heel plan de campagne om er een complete kweek van te maken. "Als we er dan voldoende hebben zet ik ze uit in mijn slootbak," zegt Koen en hij verheugt zich nu al op de uitbreiding.

Hoera.....

Broh-Koh Lee: Niet jaloers zijn op Koen. NU is jouw kans!
(bericht gewijzigd op 15-6-2008 0:21:47)
Fruit dan?
Op 15-06-2008 0:21:47 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Lanoe: Mooi en ook prachtig geschreven.

Carpe diem homo universalis
Carpe diem homo universalis
Op 15-06-2008 9:49:32 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
mrShrimp: Hallo Koen,

Hoe staat het ondertussen met de Atheaphyra desmarestii? Zijn de jongen al hun planktonische larven stadia doorgekomen? Of heb je er niet veel over gehouden?
Wist je dat deze soort niet alleen is in zijn familie? Zo heb je bijvoorbeeld ook de Atyaephyra desmarestii orientalis, deze wordt in Turkije aangetroffen.
Super dat je een hele kolonie bent tegen gekomen. Helaas ben ik ze zelf nooit tegen gekomen. Mocht het zo zijn dat je een aantal exemplaren groot hebt weten te brengen en deze van de hand wilt doen, dan ben ik zeer geïnteresseerd! Let me know! Succes verder met al je biologisch onderzoek!

Groeten Sid 'mr shrimp'
(bericht gewijzigd op 17-1-2009 2:27:01)
Op 17-01-2009 2:26:08 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden