Wetenschappers moeten soms heel lang wachten om het resultaat van hun vorsingswerk te kunnen zien.

Net geen 40 jaar geleden Ziekte van Buruliwerd microbiologe Françoise Portaels van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen als doctoraat-studente in Congo geconfronteerd met de vreselijke ziekte van Buruli.

De ziekte van Buruli is vreselijk omdat geïnfecteerde cellen zich aanvankelijk openbaren als een onderhuidse zweer die zich dan naar alle zachte weefsels van het lichaam verspreidt. Zodra spieren aangetast raken verhindert de ziekte dat mensen nog normaal kunnen lopen. Bovendien werkt ze sociale stigmatisering in de hand.

Het enige dat men met zekerheid kon vaststellen is dat de ziekte van Buruli niet van mens tot mens kon worden overgedragen en dat geïnfecteerden meestal in de buurt van water leefden. Hoe de bacterie zich verspreidde bleef - en blijft - een mysterie.

Een kenmerk van zoetwaterparasieten is hun complexe levensstijl, met één of meerdere gastheren. Voor de Buruli-microbe blijkt dit ook van toepassing te zijn. Portaels en haar collega's ontdekten de microbe namelijk in schaatsenrijders uit Benin. Schaatsenrijders zijn diertjes uit de familie van de wantsen die je ook bij ons in de zomer ziet rondschieten op vijvers.

Schaatsenrijder

Door deze ontdekking is het probleem nog steeds niet opgelost. Schaatsenrijders bijten immers geen mensen. Dat betekent ontegensprekelijk dat er nog een andere gastheer in het spel is. Portaels zal dus nog even moeten wachten.

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden