De dokter vraagt de non zich over te geven aan haar gebed, een Katholieke vorm van diepe meditatie die stamt uit de 14e eeuw. De non zit recht, stil en concentreert zich op een heilig woord of klein gebed. Ze rust in God.

Een katheter bungelt aan haar arm. Na 45 minuten injecteert de dokter haar met radioactieve isotopen. Hij laat haar nog 10 minuten bidden terwijl de substantie zijn weg vindt naar haar hersenen.

Hierna leidt hij de non naar zijn laboratorium en scant haar hersenen. Hiervoor gebruikt hij een standaard proces, SPECT (single photon emission computed tomography), wat ook gebruikt  wordt voor patiënten met beroertes, hartfalen, Alzheimer e.d.

De non is echter niet ziek, ze “is opgegaan in God”. Ze doneert het gebruik van haar hersenen aan een onderzoeker, Dr. Andrew Newberg van de Universiteit van Pennsylvania. Dr. Newberg maakt deel uit van een kleine groep dokters en onderzoekers die geen discrepantie zien tussen wetenschap en geloof. De groep maakt gebruik van geavanceerde apparatuur om het bestaan van de ziel te bewijzen. Dr. Newberg houdt zich al 20 jaar bezig met de zoektocht naar hoe spiritualiteit geregistreerd wordt in de hersenen. Hij heeft de hersenen onderzocht van biddende nonnen, mediterende Boeddistische monniken en gelovigen die in “tongen” spreken.

Het onderzoek wijst uit dat de frontale kwabben verhoogde activiteit laten zien. Dit is het deel van het brein dat omschreven wordt als het gebied waar de aandacht gelokaliseerd is. De proefpersonen tappen duidelijk uit dit gebied tijdens meditatie. Daarbij werd ook verhoogde activiteit van de thalamus, het deel van de hersenen waar veel van onze gedachteactiviteit plaatsvindt, geregistreerd. Wat er ook gebeurt in meditatie, door de thalamus wordt de beleving erg reëel.



De verrassing zat elders, namelijk in de wandkwabben, het deel van de hersenen dat ons helpt bij het oriënteren in relatie tot onze omgeving. Newberg stelde vast dat nonnen en boeddhisten dit deel van het brein afsloten, waardoor ze hun beleving van ruimte en tijd afsloten. Op het moment dat dit gebeurde ervoeren ze hun transcendentale belevingen; een staat van grenzeloosheid en tijdloosheid. Waarom het brein dit doet weet (nog) niemand, maar het gebeurt niet bij toeval.

Newberg is voorlopig niet van plan te stoppen met zijn onderzoek.

Bron: St. Petersburg Times

Lanoe: The missing 21 gram
Hij werkte ook mee met What the Bleep do we know:

http://www.imdb.com/name/nm1581450/

Carpe diem homo universalis
(bericht gewijzigd op 29-6-2008 10:07:57)
Carpe diem homo universalis
Op 29-06-2008 10:04:30 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Gerard: Jammer dat ze de rest van het lichaam niet meegenomen hebben in het onderzoek, want zoals we op GW al hebben kunne lezen, doet dat ook mee in het bewustzijn. Aan de andere kant ook wel weer gelukkig, zo blijft de radioactiever besmetting beperkt tot de hersenen.........Ja sorry het venijn zit in de staart, maar ik vind het nu eenmaal absurd dat er in de medische wereld nogal veel met gevaarlijke straling en radioactieve stoffen wordt gewerkt.
'Don't forget rule number 6'
Op 29-06-2008 10:23:41 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Lampie:
Gerard:

... en radioactieve stoffen wordt gewerkt.


Volgens mij valt deze straling wel mee. Dat is echt minimaal. Op sommige plaatsen op de aarde is zelfs een hogere, natuurlijke, straling te meten.
Op 30-06-2008 7:50:40 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden