14 mei 2008 moest het er dan eindelijk eens van komen. We waren zo lang bezig geweest met die zogeheten ‘Berg van God’ - al zo’n 5 jaar - dat we het niet langer uit konden stellen.
De reden dat juist deze ene berg onze aandacht had weten te trekken komt uit een hoek die men misschien niet direct zou verwachten, namelijk uit die van alle verhalen rondom het mysterie van dat Zuid-Franse dorpje Rennes-le-Chateau.
Hierdoor kreeg het begrip ‘Berg van God’ steeds meer onze interesse.

Wel kwamen we er al snel achter dat er enige onduidelijkheid bestaat over waar die berg zich nu eigenlijk precies bevindt. De traditie wijst de Berg Sinaï in het uiterste zuiden van de Sinaï-woestijn aan als de bewuste berg...


... maar een onderzoek hiernaar heeft naar onze mening overtuigend kunnen aantonen dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat deze berg de ‘Berg van God’ is waarover in het Exodusverhaal van het oude testament wordt gesproken.
Hoe is men er toe gekomen om juist deze berg als die bewuste berg te identificeren?
De Byzantijnse keizer van het zogeheten Oost-Romeinse rijk, Justinianus I, wees in de zesde eeuw van onze jaartelling na een ‘visioen’ een berg in het uiterste zuiden van de Sinaï-woestijn aan als de berg Sinaï uit het Oude testament en vanaf dit moment kreeg deze berg de naam ‘Berg Gods’. De keizer meende dat deze meest prominent aanwezige berg in de Sinaïwoestijn het meeste leek op die hij in dat visioen had gezien.
Christelijke monniken kregen hierna toestemming om een klooster te bouwen op deze voorheen aan de Soemerische godin Inanna gewijde berg, dat werd het Catharinaklooster.
Sindsdien is deze berg in het zuiden van de Sinaï-woestijn de plaats waar zowel Christelijke, Joodse als Islamitische pelgrims naartoe kunnen gaan.

Als men echter alle verhalen die over de Exodus gaan erop naslaat en deze kritisch leest dan ziet men dat er een aantal zaken zijn die niet helemaal lijken te kloppen.

Het verhaal van Horeb, Hor en Sinaï

De Berg van God heeft in alle verhalen in het Oude Testament waarin hij voorkomt eigenlijk steeds verschillende namen.
De ene keer wordt over de berg Horeb gesproken als men het over die ene bewuste Berg heeft, dan weer spreekt men louter over de naam Hor en vervolgens wordt hij weer Sinaï genoemd.
Het is dan zaak om ons eerst te realiseren dat het ons bekende Oude Testament in de Bijbel afkomstig is uit de Griekse Pentateuch, dat zelf weer een vertaling is van de Joodse Tenach. Het betreft dus een vertaling van een vertaling van een vertaling - het Latijn zat er namelijk ook nog tussen - nadat het waarschijnlijk eerst definitief op schrift was gesteld door Joodse ballingen gedurende hun verblijf in Babylonië.

Om dan maar met de naam ‘Hor’ te beginnen, dit betekent niets anders dan ‘berg’.
De reden dat men deze omschrijving op een zeker moment niet heeft vertaald kan voort zijn gekomen uit het gegeven dat de vertalers het verwarden met een specifieke naam.
Dan de naam ‘Horeb’, dit is wederom een beschrijving en betekent dan ‘Berg in de woestijn’.
Toch komt deze naam wel meerdere malen voor als men het specifiek over die bewuste ‘Berg van God’ heeft. Men leek deze omschrijving puur voor die ene berg te willen gebruiken.
De naam ‘Sinaïberg’ zorgt natuurlijk voor de grootste verwarring want in de Sinaï-woestijn bevindt zich dus die ene specifiek aan een godin gewijde berg met een daarop gelijkende naam.
Echter, de naam Sinaï wordt niet consequent gebruikt voor de ‘Berg van God’ en men kan het evengoed over een zekere berg ergens in de woestijn hebben die eveneens de naam Sinaï draagt.

Wie echter ondanks bovenstaand betoog toch meer zekerheid wil hebben over de onzekerheid rond de precieze locatie van de ‘Berg van God’, of de Sinaïberg, die kunnen we enkel maar aanbevelen eens te gaan ‘Googlen’ met de namen Horeb, Sinaï en Berg van God (Mountain of God). U zult dan al snel kunnen vast stellen dat de locatie van die berg helemaal niet zo zeker is als de traditie ons heeft willen doen geloven. (zie bijvoorbeeld hier)

Het was een zeker boek dat ons op het spoor zou zetten van de meest waarschijnlijk locatie voor deze raadselachtige Berg, en wel ‘Langs het pad van Mozes’ van Graham Phillips. Deze schrijver heeft veel onderzoek gedaan naar de verhalen rond deze profeet en hij zou ontdekken dat er in de loop van de millennia enige veranderingen in het verhaal waren geslopen, hoofdzakelijk om zeer menselijke redenen als macht en manipulatie.

Wij hebben dan ook dankbaar gebruik weten te maken van de door hem ontdekte zaken (zie hier voor meer over deze schrijver). Veel daarvan is in het verslag terug te vinden, natuurlijk ruim aangevuld door onze eigen ontdekkingen.

Om te kunnen begrijpen waar we het in dit verslag betreffende die bijzondere Berg over gaan hebben is het zaak even de geschiedenis door te nemen waarin de ‘Berg van God’ en de persoon Mozes ter sprake komen. Want tegenwoordig is niet iedereen meer even bijbelvast, al heeft wel vrijwel iedereen wel eens over Mozes gehoord.
Dankzij verhalen en films als ‘The prince of Egypt’ van Disney en de ‘Ten Commandments’ (Tien Geboden) met Charlton Heston is een ieder toch wel zo’n beetje bekend met het gegeven dat Mozes een Hebreeuwse vondeling zou zijn geweest die door de dochter van de Farao van Egypte in een mandje tussen het riet van de Nijloevers werd gevonden en als haar eigen kind werd grootgebracht.
De baby zou daar door zijn 'Joodse’ ouders zijn verstopt omdat de Farao had besloten alle geboren zonen van de Hebreeuwse 'slaven' om te laten brengen.

Een mooi verhaaltje dat in die tijd, vele honderden jaren voor het begin van onze jaartelling, een tamelijk populair vertelsel was... in Babylonië!!! Oftewel de mythe van koning Sargon van Akkad die als een onwettig kind in een rieten mandje in de rivier was gezet waar hij werd gevonden door iemand die hem als zijn eigen zoon grootbracht.

En zo komen we gelijk aan de weet wie waarschijnlijk de auteurs waren van het Exodusverhaal dat tot op dat moment altijd van mond op mond was overgeleverd. Dat waren namelijk de inwoners van Judea die na een inval mee naar Babylonië waren genomen en daar zo’n 50 jaar in ballingschap leefden. Naast het gedwongen slavenwerk dat ze daar moesten verrichten konden ze wel veel van de cultuur en de mythologie van dat land ervaren, die ondanks alles toch antwoorden bevatten op vragen die ze zichzelf altijd hadden gesteld over diverse zaken. Natuurlijk pasten ze die wel naar eigen goeddunken aan zodat ze meer bij hun eigen overtuigingen zouden passen..
Dit alles wil overigens niet zeggen dat er dan helemaal niets waar was van het verhaal over Mozes zoals wij dit nu kennen, men had het hooguit iets ‘verfraaid’ op een wijze zoals in die tijd wel vaker gebruikelijk was..

Het is nu dus even zaak een poging te ondernemen om dat Mozes-verhaal een beetje te ontdoen van al deze verfraaiingen en zo een beter beeld te krijgen van de historische Mozes. Want er lijken voldoende aanwijzingen dat deze belangrijke persoon daadwerkelijk heeft bestaan.

In het volgende deel zullen we ons eerst even verder verdiepen in dit personage, want zonder Mozes had men nu waarschijnlijk nooit over de ‘Berg van God’ kunnen ervaren.

Salomé: Super-interessant! Ik kijk al uit naar deel twee.
Op 04-01-2009 16:40:33 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
tracer50: niet alleen de sluier by Moses lichten maar ook by God,zo dat je ook weet met welke God hy verbinding had,er waren er namelyk meer.Ge zult geen andere god naast my hebben,weet je noch,daar mee bevesticht Hy dat er meer zyn,daar gaan te veel christenen aan voorby en zullen echt niet weten welke god ze werkelyk aanhangen. Noch een citaat,kyk de mens is geworden als de onse,en,god zat de raad van goden by,groet Tracer50
Op 11-04-2011 10:58:29 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden