Circa 77.000 duizend jaar geleden zat een mens in een grot van enkele kalkstenen kliffen aan een rotsachtige kust van wat nu de Indische Oceaan heet, de omgeving te analyseren. Het was een mooie en rustige plek, een veilig onderkomen met een glorieus natuurlijk venster dat door een zeebries in de zomer gekoeld werd en dat door een klein vuurtje in de winter verwarmd werd. De zandige bovenkant van de rotsformatie was bedekt met witte bloemen dragende struiken die in de verre toekomst bekend zou raken als Blombos, zijn onderkomen als Blombos Cave.

Blombos Cave

Een vierdelige blogreeks met de ondertitel: 'Waarom de moderne mens 80.000 jaar geleden zijn Afrikaans geboorteland verliet om de wereld te koloniseren'.

De mens in de grot nam een roodbruine steen van ongeveer 7 centimeter lang, die hij of zij, dat weten we niet, gepolijst had.Blombos Cave stone Met een puntige steen kraste hij een geometrisch ontwerp op het vlakke stuk van de steen: een dubbele arcering tussen twee parallelle lijnen met een derde lijn doorheen het midden.

Vandaag biedt de steen geen aanwijzing wat zijn origineel doel was. Het kon een godsdienstig voorwerp, een ornament of een oude krabbel geweest zijn. Maar men ziet onmiddellijk dat deze krassen door een mens aangebracht zijn. Het krassen op stenen is (nog steeds) een zeer menselijke bezigheid.

De krassen op dit stuk okergekleurde kleisteen zijn het oudste bekende voorbeeld van een ingewikkeld ontwerp dat door een menselijk wezen werd gemaakt. "De capaciteit om dergelijke symbolen tot stand te brengen als vorm van expressie", zegt Christopher Henshilwood, leider van het team dat de steen ontdekte, "is een ondubbelzinnige 'mijlpaal' van de moderne mens, één van de kenmerken die ons van alle andere soorten, levend of dood, onderscheidt".

Henshilwood, archeoloog bij de Universiteit van Bergen (Noorwegen) en de Universiteit van Witwatersrand (Zuid-Afrika), vond de gravure op een stuk land dat eigendom was van zijn grootvader, aan het zuidelijke uiteinde van het Afrikaanse continent.

In de loop van de jaren had hij negen plaatsen op de landeigendom, geen enkele ouder dan 6.500 jaar, geïdentificeerd en uitgegraven, en was aanvankelijk niet geïnteresseerd in het 'gat' in de kliffen, op een paar kilometer verwijderd van de Zuid-Afrikaanse stad Still Bay.

Wat hij daar echter zou vinden, wijzigde bij wetenschappers de manier van denken over de evolutie van 'moderne mens', en over de factoren die misschien de belangrijkste gebeurtenis in de menselijke voorgeschiedenis teweeg brachten, toen de Homo sapiens zijn Afrikaans geboorteland verliet om de wereld te koloniseren.

Neanderthaler

Deze grote migratie bracht onze soort in een positie van wereldoverheersing die we nooit meer hebben opgegeven, en we zagen alle mogelijke concurrenten uitsterven: de Neanderthaler in Europa en Azië, gefragmenteerde hoopjes Homo erectus in het Verre Oosten, en, als men er eindelijk uitgeraakt of het ook een afzonderlijke soort was, de kleine Hobbits op het eiland Flores (Indonesië). Toen de migratie volledig was, was de Homo sapiens 'the last, and only, man standing'.

Homo erectus

Tot op de dag van vandaag debatteren onderzoekers over wat de moderne mens van andere, uitgestorven mensachtigen scheidt. Algemeen stelt men dat de moderne mens neigt een langer en slanker ras te zijn, meer gracieuzer dan de 'robuuste', zwaar gebeende Neanderthaler, die misschien 15.000 jaar hun tijdgenoot was tijdens de ijstijd in Eurazië.

De hersenen van de moderne mens en de Neanderthaler hadden ongeveer dezelfde grootte, maar hun schedels waren verschillend van vorm. De schedels van de 'nieuwkomers' zijn vlakker aan de achterkant, hebben prominentere kaken en een recht voorhoofd zonder zware wenkbrauwen. Het slankere lichaam van de Homo sapiens vraagt minder voedsel, wat een concurrentievoordeel geeft tijdens moeilijke en harde tijden.

Het gedrag van de moderne mens was ook verschillend. De Neanderthaler maakte hulpmiddelen, maar zij werkten met ruige brokken die van grote stenen werden geslagen.Stenen werktuigen uit de Blobos Cave De werktuigen en wapens van de moderne mens werden gekenmerkt door verlengde, gestandaardiseerde en fijn bewerkte materialen.

Beide soorten waren jagers en doodden dezelfde grote zoogdieren, met inbegrip van herten, paarden, bizons en wild vee. Maar de verfijnde bewapening van de moderne mens, zoals een verscheidenheid aan zorgvuldig vervaardigde speerpunten uit steen, been en geweitakken, maakte hen meer succesvol.

De hulpmiddelen kunnen de moderne mens ook meer beschermd hebben. Het fossiele bewijsmateriaal toont aan dat de Neanderthaler erge verwondingen opliep, zoals doorboorde en gebroken beenderen, waarschijnlijk door het jagen op korte afstand van de prooi met korte speren en stenen handwapens.

Beide soorten hadden rituelen - de Neanderthalers begroeven hun doden - en maakten ornamenten en juwelen. Maar de moderne mens maakte zijn artefacten met een frequentie en expertise die de Neanderthaler nooit haalde. Voor zover we weten kende de Neanderthaler geen expressie zoals op de Blombos Cave steen, laat staan beengravures, ivoren fluiten en de fascinerende grotschilderingen, die de moderne mens als momentopnamen van zijn wereld schilderde.

Toen het onderzoek naar de menselijke oorsprong in de twintigste eeuw intensiveerde ontstonden twee basistheorieën om de archeologische en fossiele gegevens te verklaren. Één daarvan kennen we als de 'multiregionale hypothese', die stelt dat nakomelingen van de menselijke voorvader zich over de hele aarde verspreidden en deze verder evolueerden op verschillende locaties. De andere, de 'out-of-Africa' theorie, stelt dat de moderne mens duizenden jaren in Afrika verder evolueerde alvorens de rest van de wereld te koloniseren.

Out-of-Africa theorie

In de jaren 80 van vorige eeuw zorgden nieuwe hulpmiddelen ervoor dat de soorten vragen, die wetenschappers over het verleden moesten beantwoorden, volledig veranderden. Door het DNA van de levende menselijke bevolking te analyseren konden genetici verbanden leggen tussen de menselijke soorten, en generaties terug gaan. Deze analyses steunden in belangrijke mate de out-of-Africa theorie: het nieuwe bewijsmateriaal toonde herhaaldelijk aan dat circa 200.000 jaar geleden de Homo sapiens in Afrika evolueerde.

Lanoe:
Achillobator giganticus:

Gladiator:

agent 327:

Donder toch op met die out of africa theotie!

We komen niet uit afrika maar uit de reageerbuisjes van de annunaki.
Darwin had het vooral bij de mens fout, zijn theorie is achterhaald.

Klopt...staat ergens op een kleitablet(waar we niet van weten waar die zich bevinden volgens mij..?) en het is vertaald door een dronken bejaarde man met een baard die gestudeerd heeft dus zal het wel zo zijn...en o ja, het wordt door heel veel sites klakkeloos overgenomen dus zal het ook wel zo zijn...en vergeet niet dat we geleerd hebben dat oom agent altijd de waarheid spreekt en als je tegenspreekt krijg je een boete...


Er is geen enkel bewijs voor de ‘Annunaki’. Het is uiterst moeilijk antieke kleitabletten, waarop dus reeds lang uitgestorven talen staan, juist te interpreteren. De fantasie is dan, logisch, niet ver af.

Er is onomstotelijk bewijs voor evolutie op onze planeet in de vorm van miljarden fossielen, die overal ter wereld gevonden worden.



Tis net een xerox apparaat

Lees bv Forbidden archeology:

http://www.mcremo.com/museum.htm

http://www.amazon.com/Forbidden-Archeology-Unabridged-Michael-Cremo/dp/0892132949

http://video.google.nl/videosearch?q=forbidden+archeology&sitesearch=#

Carpe diem homo universalis
(bericht gewijzigd op 8-8-2008 11:38:02)
Carpe diem homo universalis
Op 08-08-2008 11:28:02 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
freddie-v-ierse: Er van uitgaand dat er een beschaving bestaat naast deze, in bezit van nagenoeg dezelfde zintuigen grenst nagenoeg aan het onmogelijke.
Gemakshalve dit aannemend blijft de vraag wat heeft een beschaving die zoveel verder is ontwikkeld aan een contact met een soort die geen enkele meerwaarde kan bieden. Inmenging geschied alleen waar de eigen soort er beter van wordt. Evolutioniar blijft het ook vaag ervan uitgaand dat de mens de laatste 35.000 jaar zich in een evolutionaire stilstand bevind. Dan vind ik het zeer vaag dat ze de neiging hebben om hier neer te storten dan wel niet in staat blijken het menselijke oog te ontwijken, nee als extra gaan ze ook nog eens wat stenen recht zetten, indianen sterrenkunde leren, en waarom niet een stad bouwen "foutje" vergeten dat er een zee moet komen. Hoe triest ook onze voorvaderen blijven eencellig- eukaryoot
Op 11-08-2008 5:09:48 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Feniks:
freddie-v-ierse:

Er van uitgaand dat er een beschaving bestaat naast deze, in bezit van nagenoeg dezelfde zintuigen grenst nagenoeg aan het onmogelijke.
Gemakshalve dit aannemend blijft de vraag wat heeft een beschaving die zoveel verder is ontwikkeld aan een contact met een soort die geen enkele meerwaarde kan bieden. Inmenging geschied alleen waar de eigen soort er beter van wordt. Evolutioniar blijft het ook vaag ervan uitgaand dat de mens de laatste 35.000 jaar zich in een evolutionaire stilstand bevind. Dan vind ik het zeer vaag dat ze de neiging hebben om hier neer te storten dan wel niet in staat blijken het menselijke oog te ontwijken, nee als extra gaan ze ook nog eens wat stenen recht zetten, indianen sterrenkunde leren, en waarom niet een stad bouwen "foutje" vergeten dat er een zee moet komen. Hoe triest ook onze voorvaderen blijven eencellig- eukaryoot

Er is toch niets triest aan het feit dat onze (verste) voorvaderen ééncelligen waren ?
Op 21-08-2008 21:26:22 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden