Circa 77.000 duizend jaar geleden zat een mens in een grot van enkele kalkstenen kliffen aan een rotsachtige kust van wat nu de Indische Oceaan heet, de omgeving te analyseren. Het was een mooie en rustige plek, een veilig onderkomen met een glorieus natuurlijk venster dat door een zeebries in de zomer gekoeld werd en dat door een klein vuurtje in de winter verwarmd werd. De zandige bovenkant van de rotsformatie was bedekt met witte bloemen dragende struiken die in de verre toekomst bekend zou raken als Blombos, zijn onderkomen als Blombos Cave.

Blombos Cave

Een vierdelige blogreeks met de ondertitel: 'Waarom de moderne mens 80.000 jaar geleden zijn Afrikaans geboorteland verliet om de wereld te koloniseren'.

De eerste DNA-onderzoeken naar menselijke evolutie maakten geen gebruik van het DNA in celkernen - chromosomen die van zowel van de vader als de moeder informatie draagt – maar een kortere streng van DNA die bevat zit in de mitochondrion, een celorganel dat functioneert als energiecentrale van de meeste cellen. Mitochondrion-DNA wordt enkel van de moeder geërfd.

Gemakshalve (voor wetenschappers) heeft mitochondrion-DNA en vrij hoge mutatiegraad, en de mutaties worden doorgegeven in verdere generaties. Door de veranderingen in het mitochondrion-DNA bij de huidige bevolking te bekijken, en door de schatting van de frequentiegraad van de mutaties, kunnen wetenschappers de genetische code van de voorgaande generaties bewandelen en een evolutiestamboom van vroegere (gemeenschappelijke) voorvaderen ontwerpen.

Zo kwam men op een punt in de menselijke evolutiegeschiedenis, die wetenschappers vastlegden op circa 200.000 jaar geleden, dat er een vrouw leefde van wie het mitochondrion-DNA de bron is van het mitochondrion-DNA dat vandaag in elke levende persoon zit. Wij zijn allemaal de nakomelingen van Eva.

DNA

Deze naam is ongelukkig gekozen, want Eva was niet de eerste moderne mens, noch de enige vrouw die 200.000 jaar geleden leefde. Maar ze leefde wel in een periode dat de menselijke bevolking nog klein in aantal was, naar schatting ongeveer 10.000 mensen. Eva is de enige vrouw uit die tijd die een ononderbroken geslacht van dochters heeft, hoewel ze niet onze enige, noch onze oudste, voorouder is. In plaats daarvan is ze gewoon onze 'meest recente gemeenschappelijke voorouder', als het op het mitochondrion aankomt natuurlijk. En als we op Eva's mitochondrion terugkijken: ze leefde in Afrika.

Verder verfijnde DNA-analyses waarbij men de celkernen gebruikte, bevestigen deze bevindingen enkele maanden geleden nog. In deze studie werd het celkern-DNA van 939 mensen uit 51 verschillende plaatsen, verspreid over de hele aardbol, geanalyseerd. Dit onderzoek, het grootste tot op heden, vond onze gemeenschappelijke voorvader in Afrika en verduidelijkte de voorgeslachten van verscheidene bevolkingen in Europa en het Midden-Oosten.

Who am I?

"Terwijl DNA-studies revoluties op gebied van paleoantropologie veroorzaakten is het hele verhaal complexer dan men zou denken", zegt geneticus Sarah A. Tishkoff van de Universiteit van Pensylvania. Als de mutatiegraad, die grotendeels op conclusies rust, niet nauwkeurig is dan kan het theoretische migratieschema er duizenden jaren naast zitten.

Om de stukjes van de menselijke migratiepuzzel een beetje in elkaar te passen mengen wetenschappers de DNA-analyses met archeologisch en fossiel bewijsmateriaal om een coherent geheel te creëren, en dat is geen eenvoudige taak.

Een onevenredig aantal artefacten en fossielen zijn gevonden in Europa, waar onderzoekers over een periode van 100 jaar heel wat plaatsen hebben gevonden, maar er zijn op andere plaatsen reusachtige hiaten. "Buiten het Nabije Oosten vinden we niets terug in Azië, amper tien puntjes op een gigantische kaart", zegt antropoloog Ted Goebel van de Texas A&M Universiteit.

Terwijl de hiaten gevuld zullen worden zal het hele verhaal waarschijnlijk veranderen, maar volgens de grote lijnen van vandaag geloven wetenschappers dat onze evolutie in Afrika begon en dat de moderne mens tussen 80.000 en 60.000 jaar geleden eerst naar Azië trok.

45.000 Jaar geleden, of misschien eerder, waren ze in Indonesië, Papoea Nieuw-Guinea en Australië. De moderne mens deed waarschijnlijk 40.000 jaar geleden zijn intrede in Europa via twee routes: via Turkije langs de corridor van de Donau in Oost-Europa, en langs de Mediterrane kust.
 
35.000 jaar geleden zouden zij het grootste gedeelte van de Oude Wereld bereikt hebben. De Neanderthaler, verdrongen naar de bergen van Kroatië, het Iberisch schiereiland, de Krim en elders, zouden 25.000 jaar geleden uitgestorven zijn. Tenslotte zou de moderne mens zo'n 15.000 jaar geleden bezit genomen hebben van Azië tot Noord-Amerika en van daaruit later Zuid-Amerika.

Stamboom

Afrika is vrij rijk aan fossielen van onze menselijke voorvaderen die miljoenen jaren geleden leefden. Het tropische en weelderige land dat aan de dageraad van de menselijke evolutie stond bood een uitnodigende habitat voor een mensachtige zoals de Australopitecus afarensis.

Veel van deze plaatsen zijn vandaag uitgedroogd, zodat ze nu een uitstekend exploratiegebied voor paleontologen zijn. Erosie, veroorzaakt door wind, legt oude beenderen bloot die miljoenen jaren geconserveerd zijn gebleven. Overblijfselen van de vroege Homo sapiens zijn in Afrika, in zwaar contrast, zeldzaam, maar dat geldt ook voor Europa. De bedenking is dat de vroege moderne mens, op beide continenten, hun doden niet ter aarde bestelden zoals de Neanderthaler, maar cremeerden of gewoon achterlieten aan de wetten van de natuur.

In 2003 meldde een team van antropologen de ontdekking van drie ongebruikelijke schedels, twee volwassenen en een kind, in Herto, dicht bij een oud zoetwatermeer in noordoostelijk Ethiopië. De schedels waren tussen de 154.000 en 160.000 jaar oud en hadden moderne kenmerken, maar met enige archaïsche eigenschappen.

Herto Schedel

"Met enige aarzeling moet ik hen anatomisch modern noemen", zegt teamleider Tim White van de Universiteit van Californië in Berkeley. "Dit zijn grote, robuuste mensen, die niet echt evolueerden naar een moderne mens. Maar toch zijn zij zo verwant aan de moderne mens dat we hen geen aparte soort willen noemen".

De Herto schedels passen volledig in het verhaal van de DNA-analyse die zegt dat moderne mens zowat 200.000 jaar geleden ontstond. Maar er waren bijkomende onduidelijkheden. Er waren geen andere skeletachtige overblijfselen op die plaats  te vinden, hoewel er bewijsmateriaal van afgeslachte nijlpaarden is, en de drie schedels, die behalve de kaakbeenderen bijna volledig waren, toonden aan dat ze doelbewust van het lichaam waren verwijderd en dat door middel van stenen hulpmiddelen de hoofden gescalpeerd werden.

Bovendien was een gedeelte van de kinderschedel hoogglanzend gepolijst. "We kunnen niet anders dan concluderen dat dit één of ander dodenritueel moet geweest zijn", zegt White.

Edmund:
JP:

Leuk topic. Treurige reacties. De een kan niet lezen en de ander raaskalt maar wat.

Daar wen je aan. Ik kom op GW voor de blogs, niet voor de (doorgaans negatieve of zeikerige) reaxies.
I've got a plan so cunning, you could put a tail on it and call it a weasel
Op 06-08-2008 23:55:51 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Feniks:
Deva:

"Door de veranderingen in het mitochondrion-DNA bij de huidige bevolking te bekijken, en door de schatting van de frequentiegraad van de mutaties, kunnen wetenschappers de genetische code van de voorgaande generaties bewandelen en een evolutiestamboom van vroegere (gemeenschappelijke) voorvaderen ontwerpen.
........
Om de stukjes van de menselijke migratiepuzzel een beetje in elkaar te passen mengen wetenschappers de DNA-analyses met archeologisch en fossiel bewijsmateriaal om een coherent geheel te creëren, en dat is geen eenvoudige taak."

De huidige bevolking muteert niet zoals de vroegere bevolking .
Er waren vroeger ook sprongsgewijze mutaties .
dan nog wat schatten erbij (door de schatting van de frequentiegraad )

Men ontwerpt er zomaar op los , en uit de ene foute conclusie komt er nog een vele foutivere ...waahaha ...

En dan nog wat genetisch conclusiemateriaal linken aan verkeerde fossiele dateringen en je krijgt het hele huidige wetenschappelike zooitje bijeen , van miljoenen en miljoenen jaaaaren .... alles samen een kolossale foutieve jantjesboel .


De dateringen gebeuren niét aan de hand van fossielen, maar aan de hand van het gesteente (de matrix) waarin het fossiel ingebed is.

D.m.v. radiometrische datering wordt de ouderdom van het gesteente bepaald, gebaseerd op het radioactief verval van natuurlijke isotopen in de mineralen die het gesteente samenstellen.

Blijkt een vulkanische aslaag radiometrisch 3,5 miljoen jaar oud, dan zijn alle fossielen die daarin in situ gevonden worden 3,5 miljoen jaar oud, inclusief bv. de schedel van één van onze voorgangers, bv. Australopithecus afarensis.

De dateringen van de laatste 10 jaar zijn zeer betrouwbaar. Het is niet omdat jij niet kunt aannemen dat onze voorouders tot minstens 5 miljoen jaar teruggaan, dat de dateringen fout zijn.
Op 21-08-2008 0:55:17 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Feniks:
Deva:

"Door de veranderingen in het mitochondrion-DNA bij de huidige bevolking te bekijken, en door de schatting van de frequentiegraad van de mutaties, kunnen wetenschappers de genetische code van de voorgaande generaties bewandelen en een evolutiestamboom van vroegere (gemeenschappelijke) voorvaderen ontwerpen.
........
Om de stukjes van de menselijke migratiepuzzel een beetje in elkaar te passen mengen wetenschappers de DNA-analyses met archeologisch en fossiel bewijsmateriaal om een coherent geheel te creëren, en dat is geen eenvoudige taak."

De huidige bevolking muteert niet zoals de vroegere bevolking .
Er waren vroeger ook sprongsgewijze mutaties .
dan nog wat schatten erbij (door de schatting van de frequentiegraad )

Men ontwerpt er zomaar op los , en uit de ene foute conclusie komt er nog een vele foutivere ...waahaha ...

En dan nog wat genetisch conclusiemateriaal linken aan verkeerde fossiele dateringen en je krijgt het hele huidige wetenschappelike zooitje bijeen , van miljoenen en miljoenen jaaaaren .... alles samen een kolossale foutieve jantjesboel .


Deva,

De dateringen gebeuren niét aan de hand van fossielen, maar aan de hand van het gesteente (de matrix) waarin het fossiel ingebed is.

D.m.v. radiometrische datering wordt de ouderdom van het gesteente bepaald, gebaseerd op het radioactief verval van natuurlijke isotopen in de mineralen die het gesteente samenstellen.

Blijkt een vulkanische aslaag radiometrisch 3,5 miljoen jaar oud, dan zijn alle fossielen die daarin in situ gevonden worden 3,5 miljoen jaar oud, inclusief bv. de schedel van één van onze voorgangers, bv. Australopithecus afarensis.

De dateringen van de laatste 10 jaar zijn zeer betrouwbaar. Het is niet omdat jij niet kunt aannemen dat onze voorouders tot minstens 5 miljoen jaar teruggaan, dat de dateringen fout zijn.

(bericht gewijzigd op 21-8-2008 12:57:43)
Op 21-08-2008 0:55:44 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Feniks: Achillobator zei ;

"Vijf miljoen jaar is, vergeleken met andere diergroepen, zelfs kort !"

Dat klopt, evolutionair gezien zijn wij razendsnel geëvolueerd. Maar het is geen 5 miljoen, maar 6 miljoen jaar. Onze oudst bekende voorouder, dus verwant aan de moderne mens, is Ororin tugenensis, uit het Mioceen van Kenya.
Op 21-08-2008 21:01:45 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden