Elk jaar lopen wereldwijd 3 miljoen meisjes het risico slachtoffer te worden van een besnijdenis of seksuele verminking. En slachtoffers zijn ze wel degelijk omdat vrouwenbesnijdenis geen rechtvaardige traditie, maar een echte foltering is.

In het weekblad Visie van 27 juni 2008 vertelt Zahra Ali Cheik uit Djibouti, Zuid-Afrika: "De pijn van zo'n besnijdenis, lichamelijk en psychologisch, die staat voor de rest van je leven in je geheugen gegrift".

Slachtoffers

Volgens een schatting van de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) zijn er over de hele wereld tussen de 100 en 140 miljoen meisjes en vrouwen slachtoffer van seksuele verminking. In bepaalde regio's van Afrika, het Midden-Oosten en Oost-Azië maakt vrouwenbesnijdenis een deel uit van een hardnekkige culturele traditie.

Maar meisjes lopen ook in Europa het risico voor het leven verminkt te worden. Meisjes die in Europa wonen lopen de kans besneden te worden tijdens een vakantie in het land van herkomst van de familie. Volgens ruwe schattingen zouden elk jaar in België en Nederland samen meer dan 500 meisjes geboren worden die later het risico lopen besneden te worden. En in vele gevallen gebeurt dat zelfs zonder medeweten of toestemming van de ouders.

Besnijdenis in Afrika

Vreselijke pijnen

De rest van hun leven ondervinden vrouwen in kwestie de verregaande gevolgen van zo'n besnijdenis. De genitale verminkingen zorgen op het moment zelf voor helse pijnen en kunnen zelfs leiden tot hevige bloedingen, met de dood als gevolg.

In de latere periode van hun leven ondervinden besneden vrouwen problemen tijdens hun zwangerschap en bij de bevalling. Ze lijden afschuwelijke pijnen bij elk seksueel contact en krijgen om de haverklap genitale infecties en infecties van de urinewegen. Bovendien laat zo'n pijnlijke mishandeling ook angst en depressie achter.

Het verhaal van Zahra

Op 16-jarige leeftijd was Zahra het slachtoffer van infibulatie. Bij deze vorm van seksuele verminking worden de clitoris en de kleine schaamlippen helemaal weggesneden, waarna de grote schaamlippen worden dichtgenaaid.

Zahra vertelt in bovengenoemd weekblad:

"Mijn vader wilde nochtans niet dat we besneden werden. Hij had een verhaal gehoord van een Egyptisch meisje dat gestorven was aan de gevolgen van een besnijdenis. 'Aan mijn twee jongste dochters komen ze niet aan', zei hij tegen mijn moeder. Maar onze grootmoeder kon daar niet akkoord mee gaan. We moesten niet meer bij haar in de buurt komen. En ook op school waren we anders. Onze vriendinnetjes vroegen zich af waarom wij bij het plassen een ander geluid maakten dan zij. Ze vroegen of we dan wel echte meisjes waren."

Huwelijksfeest

"Op 16-jarige leeftijd nam grootmoeder mijn zusje en ik mee naar een huwelijksfeest van familie in buurland Somalië. We moesten al heel vroeg opstaan, té vroeg voor een trouwfeest dacht ik nog. Maar voor we het wisten namen de vrouwen ons stevig vast en werden we besneden. We waren nog ongeschonden en dat kon volgens mijn grootmoeder niet goed zijn. Mijn vader was razend toen hij dat hoorde. Oma mocht het huis niet meer binnen. Maar ik was boos op mijn vader. Ik hoorde er nu eindelijk bij door die besnijdenis dacht ik. Oma had ervoor gezorgd dat ik geaccepteerd zou worden, dat ik zou weten wat het was om een echte vrouw te zijn."

Gezondheidsproblemen

"Nadien ondervond ik heel wat problemen met mijn gezondheid, maar ook op psychologisch vlak. Ik had geen idee wat de oorzaak kon zijn, ik kon de link met de besnijdenis niet leggen. Dat kwam pas veel later, toen ik hier in België een eerste bezoek aan de gynaecoloog bracht. Zij toonde me foto's van besneden en niet-besneden vrouwen. Pas op dat moment begon ik me dingen af te vragen.
 
Vorig jaar heb ik een hersteloperatie ondergaan, waardoor alle problemen nu eindelijk beginnen te verdwijnen. Maar de verminking heeft een blijvend litteken achtergelaten omdat ik niet meer weet hoe ik er uitzag voor de besnijdenis. De grote shock van de pijn heeft alle herinneringen aan mijn uiterlijk vóór mijn 16 jaar uitgewist."

Campagne

Zahra zet zich nu in als vrijwilligster bij GAMS België, een organisatie die verminkte vrouwen opvangt en wil voorkomen dat jonge meisjes hetzelfde overkomt.
GAMS België lanceerde de campagne 'Geen besnijdenis voor mijn dochter/zus'.

Voor informatie of hulp kunt u surfen naar www.gams.be. Vanuit België kunt u ook het gratis telefoonnummer 102 gebruiken.

Edmund: behoorlijk ziek, dat besnijden van vrouwen.
I've got a plan so cunning, you could put a tail on it and call it a weasel
Op 23-07-2008 0:18:28 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Lampie: Gruwelijk
Op 23-07-2008 7:33:11 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Lanoe: http://video.google.nl/videosearch?q=vrouwenbesnijdenis&sitesearch=#q=Female%20circumcision%20%20

http://video.google.nl/videosearch?q=vrouwenbesnijdenis&sitesearch=#q=Female%20circumcision%20%20

En vergeet aub de mannelijke versie ook niet, die zonder medische indicatie ook totaal niet nodig is en dus ook een verminking van je eigen kind.....de eerste kinderen die hun ouders aangeklaagd hebben zijn er al

Blijf met je poten van de kinderen af, zij zijn blanco en zuiver, het zijn wij "de ouderen" die ons hebben laten vangen door allerlei verdorven gedachtes die we in deze realiteit/wereld op hebben gelopen......them kids are allright:

http://video.google.nl/videosearch?q=vrouwenbesnijdenis&sitesearch=#sitesearch=&q=them%20kids%20are%20alright%20pearl%20jam

Carpe diem homo universalis


(bericht gewijzigd op 23-7-2008 9:20:43)
Carpe diem homo universalis
Op 23-07-2008 9:19:15 | Kudos: 1 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Lanoe:
Grensweterschappert:

Inderdaad Ringding, Ik vraag mij af wat het tegen-argument zou zijn van zo'n idiote "besnijder" als je zegt dat Allah toch echt die meisjes met clitorus en al gecreerd heeft. Wat geeft hun het recht om te zeggen dat Allah daarin een fout is begaan? Maar jammer goenoeg zal er hier geen besnijder tussen de reageerders zitten.


Allah of Jahwe (in het geval van de Joden) wil helemaal niets en Allah, Jahwe of hoe je het Al dan ook wil noemen staat hier los van en dit is enkel een projectie van een stel zieke mensen die vast willen houden aan een zeer oude achterhaalde gewoonte.

Ik zeg ook vaak; het is Insh Allah, totdat het de vrouw, dochter of zoon betreft, dan is het Allah's, Jahwe's, God of hoe je het dan ook wil noemen, wil niet meer.

Carpe diem homo universalis
(bericht gewijzigd op 25-7-2008 7:30:00)
Carpe diem homo universalis
Op 25-07-2008 7:29:01 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden