Op 30 juni 2008 reden we met het stuur aan de verkeerde maar de auto aan de goede kant door Engeland in de richting van Gloucester, op weg naar mijn familie.
Mijn Engelse tante is van het spirituele type en al jarenlang geïnteresseerd in alles wat maar magisch en mysterieus is. Ze heeft jarenlang deel uitgemaakt van een lokale werkgroep over graancirkels en ze is er volledig van overtuigd dat hogere machten verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van de graancirkels...


Ook heeft ze me vele verhalen verteld van apparatuur die weigerde in en nabij graancirkels, zelfs ook van een zogenaamde “vrouwelijke cirkel”, een graancirkel waar mannen tegen een onzichtbare muur opliepen en niet naar binnen konden komen… Ik zal eerlijk bekennen dat ik wat vraagtekens plaats bij deze verhalen, maar ik neem iedereen serieus, ook mijn tante.

Nadat we een interessante doch korte tour langs Avebury, Silbury Hill en aanverwante heilige plekken hadden gemaakt was het eindelijk tijd voor mijn ontmaagding als graancirkelbetreder. Mijn tante had de juiste locatie al vlot gevonden en na een gevaarlijke oversteek (in Engeland mag je sommige snelwegen als voetganger oversteken: heel bizar, zeker ook omdat die krengen van auto’s aan de verkeerde kant rijden) naderden we het tarweveld.

Pluvius besloot om mijn toetreden luister bij te zetten door de hemelsluizen volledig open te zetten zodat ik ondanks regenjas en paraplu toch tot op het bot nat regende.
Toen ik de cirkel naderde via de tractorsporen merkte ik dat de spanning lichtelijk toenam, maar veel meer spanning dan bij een interessant potje schaak kon ik niet waarnemen.
Open, zonder verwachtingen wilde ik er binnen stappen maar toch had ik wel bepaalde verwachtingen en een kleine hoop op een spirituele ervaring. Terwijl de regen met grote bakken tegelijk uit de lucht kwam zetten en ik de cirkel binnenstapte merkte ik eigenlijk alleen maar teleurstelling.

Wát een slordige cirkel! Veel tarwe-aren stonden weer rechtop, ik heb ondanks het noodweer nog op mijn knieën gelegen om de cirkel op “ware kenmerken” te kunnen betrappen maar helaas... Niets wees er ook maar op dat dit een echte graancirkel was, ook gevoelsmatig werd ik niets bijzonders gewaar...
Ik deelde mijn teleurstelling met mijn mooie gezellin en ook haar graancirkel-ontmaagding was even teleurstellend als de mijne. We dropen af, letterlijk en figuurlijk.

Na een goed warm bad, een heerlijk maal en enige goede glazen wijn hebben we een zalige nacht geslapen en de volgende ochtend werden we verrast door helder en droog weer.
Onze auto begon spontaan ritmisch te claxonneren toen de sleutel in de deur gestoken werd. Hilariteit alom... We wisten niet eens dat er een alarm op de auto zat, laat staan dat we wisten hoe het aan- of uitgezet moest worden. Na drie keer een reeks getoeter hield hij er even mysterieus en onverwacht mee op als dat hij begonnen was... Een voorteken?

Met een gedetailleerde kaart van de omgeving en aanwijzingen van mijn tante hebben we Bram (onze TomTom) de opdracht gegeven om koers te zetten naar The Barge Inn, een lokale pub die fungeert als epicentrum van graancirkels. In een aparte kamer, die als informatiecentrum is ingericht, hangt er onder andere een kaart waarop met gekleurde stickertjes de graancirkels gemarkeerd zijn die de afgelopen jaren verschenen.

Pas op dat moment dringt de grootsheid van het hele fenomeen goed tot me door, de kaart is werkelijk bezaaid met gekleurde stickertjes. Mijn gedachten dwalen ondertussen af naar de beweringen van Doug & Dave, twee oude mannetjes die claimden alle cirkels gemaakt te hebben.
Het lijkt me onmogelijk dat die oude kereltjes een dergelijke productie haalden, maar we moeten uiteraard niet uitsluiten dat er meerdere cirkelmakers kunnen zijn. Tijd om op zoek te gaan naar cirkel nummer twee, maar daarover morgen meer...

Edmund: Spannend.
I've got a plan so cunning, you could put a tail on it and call it a weasel
Op 24-07-2008 3:11:31 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden