Gisteren hadden we het al over de onverklaarbaar snel lege batterij van mijn mobiel. Het wordt nog vreemder als we, bij de auto aangekomen, de camera weer willen aandoen. “Low battery” geeft hij aan en weigert te functioneren. Tot 3 keer toe weigert hij dienst maar aangezien ik er ’s morgens 4 volgeladen 2300mAh batterijtjes in heb gedaan en alleen een paar foto’s zonder flits heb genomen is dat onmogelijk. De vierde keer dat ik hem, inmiddels wat geïrriteerd, aanzet doet hij het wél en geeft de indicator aan dat de batterijen inderdaad vol zijn.

Mijn vriendin en ik kijken elkaar vertwijfeld aan. Onze twijfel wordt langzaamaan vervangen door een overtuigend gevoel dat graancirkels niet alleen mensenwerk zijn...


Ik zal u de details van romantische intermezzo’s met mijn vriendin verder besparen (nvdr: waarvoor dank) maar ik zal u in plaats daarvan meenemen naar dag 4, de dag waarop we cirkel nummer 3 vonden nabij All Cannings. Het betrof een zeer verse cirkel, slechts 2 dagen oud.

Het kostte ons heel wat moeite om de exacte locatie van de cirkel te vinden. Elke dorpsbewoner die we ondervroegen wist ons niets vertellen en zelfs het lokale supermarktje kon ons niet wijzer maken. Na twee uur rondrijden, kijken, hoogste punt opzoeken voor uitzicht en navragen besloten we een pauze te nemen en een hapje te gaan eten.


(De graancirkel van All Cannings)

Een man van een jaar of 40 stond even verderop aan zijn auto te knutselen en met een volle buik liep ik op hem af. Ik stelde hem dezelfde vraag en ook hij zei dat hij niet wist waar de cirkel was. Maar, zo vertelde hij verder, hij had wel wat mensen gezien die wat verderop in een tarweveld liepen. We raakten verder aan de praat en hij keek me geamuseerd aan toen ik hem vroeg wat zijn mening is over het ontstaan van de graancirkels.

Zal ik je eens uit de droom helpen?” vroeg hij retorisch om direct ook het antwoord te geven. “Mijn vrienden maken deze cirkels.

Alsof ik het in Aken en Keulen tegelijk hoorde donderden keek ik hem aan.
GPS-Apparatuur om graancirkels te maken“Elke vrijdagavond in The Barge Inn komen ze bij elkaar om patronen, locaties en tijdstippen met elkaar te bespreken. Ze gebruiken nachtkijkers, GPS apparatuur, touwen en planken en met een man of 6 maken ze formaties in een paar uurtjes. Heb ik je illusie nu wreed verstoord?” vroeg hij lichtelijk plagend.

De man moet erg overtuigend zijn overgekomen want mijn geloof in graancirkels kreeg een flinke knauw, zo merkte ik. In het algemeen mag ik stellen dat ik een behoorlijke mensenkennis heb en een prima intuïtie en gek genoeg stonden alle lichten op groen: deze man vertelde de waarheid. Mijn vriendin vroeg hem ter bevestiging of de formatie een diamant was en hij bevestigde dat, terwijl hij even daarvoor zogenaamd niet eens wist waar de formatie lag...

Nadat ik hem nog probeerde te overtuigen van echte cirkels en hem probeerde te overbluffen met mijn kennis van de feiten zei hij alleen maar: “We trekken er toeristen mee en het geeft ons wereldfaam. Meer is het niet.”
Hij zei het op een toon die geen enkele ruimte liet voor misverstanden. Zij houden de hele wereld voor de gek en hij maakte me zojuist deelgenoot van dat geheim.

Min of meer ontnuchterd liep ik weg, maar ik draaide me om en stelde hem nog één vraag: “Ik heb gehoord dat de circlemakers zelf ook regelmatig vreemde lichten zien. Klopt dat?”

Even oprecht als zijn eerdere antwoorden klonk het nu: “Ja, dat heb ik al meerdere malen gehoord, een soort mini-bliksems of rare lichtjes. Maar nog vaker een soort witte mist om de makers heen. Het meest vreemde is dat de circlemakers het zelf niet eens zien maar degenen die 100 meter verderop op wacht staan wel...”

Heen en weer geslingerd tussen verschillende gevoelens maar ook vertwijfeld tussen verschillende rationele informatie kan ik er even geen kaas meer van maken. Ik was juist naar Engeland gegaan om het mysterie, voor mezelf althans, tot een einde te brengen maar ik ben even het spoor bijster.

De derde cirkel was ook slordig, had geen echte kenmerken en de mensenhand schreeuwde op de één of andere manier van de tarwestengels af. Slordig, ontdaan van magie, wellicht was onze blik gekleurd door de ontnuchterende ontmoeting kort ervoor maar min of meer gedesillusioneerd liepen we het veld weer uit.
Samen met mijn vriendin ben ik ’s nachts in kennelijke staat een hekje over geklommen en hebben we in een weiland onze eigen gewasformatie achtergelaten.

De liefde voor elkaar, de liefde voor onze kinderen, de liefde voor Moeder Aarde. Alles kreeg op dat moment een plek in het gras in de vorm van een hart.

Misschien was dat ook wel de enige duidelijke boodschap die uit deze week gefilterd kan worden. Laten we goed voor elkaar zorgen. Voor elkaar en voor Moeder Aarde.

Voor het komen tot een allesbeslissend oordeel moet ik helaas passen en de bal bij uzelf laten liggen. Ik neig er naar om toch in het bovennatuurlijke te geloven. De kromme groeiknopen, mijn mysterieus ontladen mobieltje en de haperende camera zijn feiten waar ik niet omheen kan, noch op een zinnige manier kan verklaren.

Ik kan overigens iedereen aanraden om een keertje naar Engeland te gaan en een graancirkel op te zoeken. Zelf ervaren is vele malen leuker dan het mooiste boek. Of blog, zo u wilt.

Zelf een graancirkel gezien of gemaakt, en je wilt die melden? Dit zijn de twee belangrijkste graancirkelmeldpunten:
- Stichting PTAH 06-15234284 (e-mail info@dcca.nl)
- Frontier Magazine 0228 324076 (e-mail info@fsf.nl)

celtic: Er is meer dan het oog ziet. Misschien word het met mensen handen gemaakt.Maar mensen handen worden door iets gedreven.Zoals een kunst schilder zijn schilderij laat leven door het een stukje van zijn ziel te geven. Geven de makers van de graancirkels onbewust ook een stukje van hun ziel bloot. Want daarin ligt tenslotte al wat wij weten.Verbonden met de bron. De bron waar wij allen uit drinken. Mooie blogreeks. Dat jullie liefde voor elkaar, elkaar mogen blijven inspireren om op ontdekingseis te blijven gaan, door het mystieke leven. En wij als reagluurders af en toe er een blik in mogen werpen.
Condemnation without investigation is the highest form of ignorance
Op 28-07-2008 10:09:22 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden