Volgende week kunnen we weer genieten van een sterrenregen. Deze sterrenregen kan je bekijken door een telescoop bij één van de geopende sterrenwachten. Maar als het weer meewerkt en er geen dik wolkendek ontstaat, kan men op de avond van 11/12 en 12/13 augustus de vallende sterren met het blote oog aanschouwen. De aarde passeert dan de baan van de komeet Swift-Tuttle. De komeet Swift-Tuttle werd tegelijkertijd ontdekt door twee onafhankelijke personen.

komeet

Lewis Swift ontdekte de komeet op 16 juli 1862. Horace Parnell Tuttle ontdekte de komeet een paar dagen later op 19 juli. De Komeet Swift-Tuttle verscheen in 1992 opnieuw aan de hemel. En ditmaal werd de komeet herontdekt door de Japanse astronoom Tsuruhiko Kiuchi. Het is mogelijk dat een stukje van de vallende sterren op aarde belandt. Maar de kans is zo klein dat we het waarschijnlijk niet eens zouden opmerken.

Vallende sterren is natuurlijk niet de correcte term. De mens werd altijd al geïnspireerd door de fonkelende sterrenhemel. Door de sterrenhemel voelde men zich verbonden met de goden. Als er dan ook nog wat bijzonders te zien was werd dat als een teken van de goden gezien. Het was een teken dat de goden aan het werk waren. Volgens de Griekse mythologie waren de goden soms erg nieuwsgierig naar de bezigheden van de mens. Dan maakten de goden een opening tussen de beide werelden. Maar terwijl ze keken naar de mensheid vielen er soms sterren door de opening. Dit was voor de mensen beneden op aarde een teken dat de goden dicht in de beurt waren. Je kon dan je wensen uitspreken in hoop dat de goden je wensen zouden vervullen. Om ze nog gunstiger te stemmen bracht men soms offers. Het was een persoonlijk interactiemoment tussen de mens en zijn goden.

sterrenregen

In de middeleeuwen betekenden vallende sterren dat er een paus of een vorst zou sterven. Volgens de traditie van het joodse en christelijke geloof waren de vallende sterren een reflectie van gevallen engelen en demonen. Vallende sterren waren daarom een slecht voorteken. In Azië noemde men de vallende sterren de tranen van de maan. De maan plensde tranen over zijn verloren zonnebruid. Het voorspelde oorlog, dood en verderf. Gelukkig weten wij mensen nu meer over de vallende sterren. Toch blijft het fascinerend om te zien hoe kleine stukjes, vaker niet groter dan een uit de kluiten gewassen zandkorrel, aangetrokken worden door de zwaartekracht van de aarde, om ten einde enkele seconden op te lichten tijdens de verbranding in onze atmosfeer.
Terwijl u vol bewondering staart naar de vallende sterren realiseert u zich misschien wel hoe nietig we zijn in deze grote kosmos met al zijn mystiek schoonheid.

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden