Wat er eind december 1980 op drie opeenvolgende nachten gebeurde in het Rendlesham Forest in Suffolk, leidde tot één van de meest belangrijke militaire UFO-incidenten van Groot-Brittannië.

Rendlesham Forest is een groot en dicht pijnbomenbos ten oosten van Ipswich. Ongeveer 8 kilometer oostwaarts bevindt zich de voorname vuurtoren van Orford Ness, samen met enkele andere gebouwen.

In 1980 deden geruchten de ronde dat de National Security Agency (NSA), één van de meest geheime veiligheidsdiensten van de VS, in deze gebouwen opereerde. Verhalen over top secret experimenten waren er schering en inslag, hoewel de officieel meegedeelde functie van de gebouwen het had over een site voor onderzoek naar 'over de horizon' radar.

Gordon Levitt woonde in een geïsoleerd huis aan de rand van het Rendlesham Forest. Toen hij op 26 december 1980 zijn hond in de tuin uitliet zag hij plotseling in de lucht een eigenaardig gevlekt voorwerp in zijn richting naderen. De UFO leek op een omgekeerde paddenstoel en had een groenwitte glans. Deze waarneming zette het licht op groen voor het Rendlesham Forest UFO Incident, ook wel eens Britain’s Roswell genoemd.

Geruisloos vloog het vreemde tuig over Levitt en zijn hond heen in de richting van de tweeling NAVO-luchtmachtbasissen van RAF Woodbrige en RAF Bentwaters. De volgende ochtend werd de hond van Levitt ziek en vluchtte met de staart tussen de benen zijn hok in alsof hij bang geworden was. De conditie van de hond ging verder achteruit en hij stierf een paar dagen later.

Die zelfde nacht waren de United States Air Force veiligheidsagenten John Burroughs en Budd Parker aan het patrouilleren bij de oostelijke ingang van RAF Woodbridge. Vrij snel ontdekten ze het mysterieuze tuig in de lucht. Eventjes dachten ze dat het een vliegtuig was dat aan het neerstorten was, maar al snel realiseerden ze zich dat het tuig zwevend daalde en uiteindelijk landde in het bos.

Kaart van Suffolk

Ze konden een massa pulserende, gekeurde lichten zien die door andere getuigen beschreven werd als een kerstboom. Burroughs telefoneerde snel naar de basis. Het was 2:00 uur 's nachts en er was geen vliegtuig voorzien in de omgeving. Binnen de minuut was veiligheidsagent sergeant Jim Penniston al op weg met een jeep, bestuurd door Herman Kavanasac.

Zodra ze aankwamen zagen ze ook het vreemde tuig, waarvan de lichten door de bomen heen flikkerden. Penniston, die het commando nam, probeerde Burroughs en Parker te overtuigen dat er een vliegtuig was neergestort dat in vuur en vlam stond. Maar de twee patrouillerende politieagenten wisten dat wat ze zagen daar geland was en niet neergestort.

Budd Parker bleef bij de poort, terwijl de anderen het bos ingingen. Het bos was doordrongen met een of ander soort van vreemd elektrisch veld zodat het radiocontact met de basis begon weg te vallen.

Penniston gaf Kavanasac de opdracht om dicht bij de weg te blijven, zodat ze hem konden gebruiken om relaisberichten naar de hoofdbasis te sturen. Naarmate Penniston en Burroughs dieper het bos ingingen kwamen ze op een punt waar de lucht geladen was met statische energie. Het knetterde er als in een onweersbui, hun huid begon te tintelen en alle haren op hun lichaam kwamen recht.

Penniston heeft sinds het incident steeds gezegd: "Dit object staat overduidelijk niet vermeld in het Jane's Book of World Aircraft". Hij beschreef het tuig als een kegelachtig voorwerp ter grootte van een kleine wagen dat met pulserende lichtstralen op zo'n 30 centimeter boven de grond zweefde (andere getuigen zeggen poten gezien te hebben).

Toen de mannen probeerden dichter bij het object te komen werden ze in hun bewegingen afgeremd alsof ze door een dikke stroop liepen. Het lukte maar niet om het tuig te naderen. Plotsklaps was er een felle lichtflits en het tuig steeg op uit het bos.

Orford Ness

Beide mannen zagen tussen de bomen door een tweede licht. In eerste instantie dachten ze dat dit het vreemde tuig was, maar bij nader inzien beseften ze dat dit gewoon het licht van de vuurtoren van Orford Ness was.

Penniston en Burroughs claimden dat ze dicht bij een voorwerp waren gekomen dat ze nog nooit van hun leven hadden gezien. Piloot John Burroughs (later sergeant) voegde er aan toe: "Ik weet bij god niet of dit een soort intelligent gecontroleerde machine was of een fantastisch natuurfenomeen met een vreemde soort van energie. Wat ik wel weet is dat het niet van deze wereld was. Er bestaan geen woorden om te beschrijven wat we zagen".

riek: drieduizend keer door iemand gelezen
en geen reaktie
juist,
ik werd er ook stil van...
Op 11-10-2008 21:29:33 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
paps: Geweldige Ufo case, mooi begin blog. Vooral de beleving van de betrokkenen wordt mooi omschreven.

Ik heb overigens een interview gedaan met Colonel Chuck Halt (en ook met Nick Pope die er het een en ander over zegt) voor Shoreline Radio.

http://www.ufoplaza.nl/downloads.php?view=detail&id=70

Dit is samen met Roswell en de Belgische driehoeken de meest geruchtmakende Ufo case. Ik zie uit naar de volgende blogs.

Koester uw onwetendheid, de rest kunt u opzoeken.
Op 12-10-2008 1:51:13 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
3.14po: Soms kun je alleen maar zwijgen bij dit soort sightings. Niemand weet wat het is en de rest is speculeren.
United as one. Divided by zero.
Op 12-10-2008 13:25:13 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden