Tijdens de avond van 31 oktober 1936, de avond van Halloween, zaten een aantal mannen en vrouwen met aaneengesloten handen aan een ronde tafel. Ze wachtten op een bericht waar ze in de afgelopen 10 jaar iedere nacht van Halloween op hadden gehoopt. Maar het bericht kwam niet. Tot slot ging één van de vrouwen rechtstaan en verkondigde aan de anderen rond de tafel en aan een publiek dat live de radio-uitzending volgde dat Houdini niet 'doorkwam'. Ze voegde er aan toe: "Mijn laatste hoop is verdwenen. Ik geloof niet dat Houdini aan mij of iemand anders kan terugkeren. Het Houdini heiligdom heeft tien jaar in licht gebaad. Met eerbied ga ik nu de lichten doven. Het is voorbij. Goede nacht, Harry!".

De dame was Bess Houdini, vrouw van de beroemde goochelaar en boeienkoning. Dit was de laatste seance waaraan zij zou deelnemen in een poging haar overleden echtgenoot te contacteren. Maar de seances zelf hielden niet op. Sinds 1927 is er elke avond voor Allerheiligen een seance gehouden om te zien of de geest van de legendarische tovenaar Harry Houdini probeert om de levenden van onze wereld te contacteren vanuit het dodenrijk. Tot dusver heeft de grote Houdini zijn aanwezigheid niet laten weten.

De Houdini Seance is sinds de eerste verjaardag van zijn dood een traditie geweest. Hij stierf op 31 oktober 1926, op een leeftijd van 52 jaar, aan de gevolgen van buikvliesontsteking, een inwendige besmetting ten gevolge van een gescheurde appendix.

Kort voor zijn dood sloot Houdini een pact met zijn vrouw Bess. Als hij kon zou hij uit het dodenrijk terugkeren en contact met haar opnemen. Ze bedachten een gecodeerd bericht dat slechts Bess en hijzelf kenden. Dit bericht zou bewijzen dat het werkelijk Houdini was die vanuit het leven na de dood doorkwam. Maar na tien seances in evenveel jaar had Bess het persoonlijk bericht van haar geliefde echtgenoot nog steeds niet ontvangen.

Vreemd genoeg geloofde Houdini niet echt in het contacteren van de geesten van de doden. Ongeacht zijn bekendheid als podiumgoochelaar en verbazingwekkende boeienkoning was Houdini, vooral in de laatste jaren van zijn carrière, bekend als debunker van spirituele mediums en bedrieglijke seances. Hij was er echter van overtuigd dat, als het mogelijk zou zijn om terug te komen, hij wel een manier zou vinden om het te doen.

De spirituele beweging

In de jaren 20 van de vorige eeuw scheerde spiritisme hoge toppen in de Verenigde Staten en Groot-Brittannië. Er was een sterk populair geloof in het begrip dat het mogelijk was om middels seances of mediums met de doden te communiceren.

De spirituele beweging ontstond midden negentiende eeuw en groeide 20 jaar aan één stuk in populariteit. Tegen de eeuwwisseling kreeg de beweging harde klappen omdat meer en meer mediums werden afgedaan als fraudeurs. Na de Eerste Wereldoorlog was er opnieuw een heropleving van de spirituele beweging, omdat veel families enthousiast teruggrepen naar de mogelijk hun dierbaren, die het leven gelaten hadden op het slagveld, te contacteren. En de mediums waren daar om de behoefte van een publiek, dat bereid was in de zaak te geloven, te 'helpen'.

De beste mediums waren meesterlijke bedriegers en showbeesten. Bij hun seances toverden ze zaken als multimedia channeling, levitatie van tafels, zwevende muziekinstrumenten die geluiden maakten, geschreven boodschappen van de doden en spontane manifestaties van ectoplasma uit hun hoge hoed. Hun 'prestaties' waren ingenieus genoeg om zelfs intelligente mensen voor de gek te houden. Houdini, zelf een ingenieuze goochelaar, wist heel goed dat deze spirituele seances niets meer dan knappe hoaxes waren.

Houdini versus mediums

In het begin van zijn carrière maakte Houdini zelf dankbaar gebruik van spirituele seances en noemde zichzelf 'a magician among the spirits'. In 1898 toonde hij, tijdens nachtelijke seances op zondag, zijn kunsten voor de California Concert Company, een 'Midwestern medicine show'. Tijdens de seances liet Houdini tafels zweven en bespeelde hij muziekinstrumenten terwijl hij vastgebonden zat aan een stoel. Nadat het bedrijf ontbonden was voerde hij samen met zijn vrouw Bess seances uit voor lokale verenigingen en kleine musea, totdat ze later dat jaar tekenden bij het Welsh Brothers Circus. In 1899 schoot Houdini's carrière als een raket de hoogte in en zei hij de 'medium business' vaarwel.

In de jaren 20 van de vorige eeuw werd Houdini een actieve kruisvaarder tegen de spirituele mediums, omdat hij meende dat ze lichtgelovige mensen die treurden om hun overledenen 'exploiteerden'. Terwijl hij met zijn eigen act door het land reisde bezocht hij de lokale mediums en hing hun volksverlakkerij aan de grote klok. Omdat Houdini zo bekend was vermomde hij zich meestal om de spirituele seances bij te wonen.

In 1922 vroeg het Scientific American Magazine hem om zich aan te sluiten bij het 'psychic committee' om de aanpak van de mediums mee te helpen onderzoeken. Het tijdschrift bood een contante geldprijs van 2.500 dollar aan om het even welk medium dat een bovennatuurlijke vertoning tot volle tevredenheid van de commissie kon uitvoeren. Niemand heeft ooit de geldprijs in ontvangst mogen nemen.

Wordt vervolgd in deel 2.

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden