In 2004 schoot de Europese ruimtevaartorganisatie ESA een onbemand ruimtevaartuig de ruimte in. Het vaartuig, Rosetta genaamd, kreeg de opdracht mee om een komeet te bestuderen. De reis naar de komeet (46P/Wirtanen) duurt 10 jaar en dus besloten de jongens en meisjes van ESA om een aantal deelmissies toe te voegen. Één van die missies was om een piepklein maar opvallend gevormde asteroïde nader te bestuderen.

De asteroïde die te boek staat als 2867 Steins werd pas in 1969 ontdekt en de opvallende diamantvorm van het stukje ruimtesteen trok gelijk de aandacht. Op 5 september 2008 was het zover. Rosetta kreeg 2867 in het vizier, maar op het moment suprême ging het mis. De techniek van de speciale camera's liet het afweten en dus raasde Rosetta het bizar gevormde stukje ruimtesteen voorbij, zonder meer te weten te komen. Het gebeurt wel vaker in de ruimtevaart dat zaken op cruciale momenten fout gaan. Toeval?

2867 steins
(2867 Steins, diamond in the sky?)

In 1988 schoten de Russen twee onbemande ruimtevaartuigjes richting Mars, de Phobos 1 en Phobos 2. Doel was om buiten de niet zo rode planeet zelf ook het vreemde marsmaantje Phobos nader te onderzoeken. Om een lang verhaal kort te maken: Phobos 1 ging tijdens de reis verloren door wat men noemde een 'radiocommunicatiefout' maar Phobos 2 vloog door.
Phobos 2 wist Mars te bereiken en deed wat het moest doen. Toen kwam het tweede en belangrijkste deel van de missie en dat was; 'ga naar Phobos, maak gedetailleerde opnames en dump wetenschappelijke apparatuur voor analyse'.

Waarom de Sovjets zo geïnteresseerd waren in het malle maantje heeft te maken met hun plannen voor een bemande reis naar Mars. Het maantje zou prima als tussenstation kunnen fungeren, vanwaar uit men eenvoudig naar Mars zou kunnen pendelen. Hoe dan ook, het feest ging niet door. Op het moment dat Phobos 2 zich uitlijnde voor de reis naar het maantje gebeurde er iets vreemds. Het contact werd verbroken. Later verscheen er een kort filmpje dat Phobos 2 had weten te maken. Op het filmpje is te zien hoe een langwerpige schaduw van iets dat boven de ruimtesonde vloog op de oppervlakte verscheen. Men schat dat de veroorzaker van die mysterieuze schaduw zeker twintig kilometer lang moet zijn geweest. En dat was het einde van Phobos 2. Wat er precies gebeurde is een raadsel. Zeker is in ieder geval dat na Phobos de Russen geen trek meer hadden in ruimtereizen naar Mars.

mars
(Russische astronaute toont officieel beeld van vreemd sigaarvormig object)

De Amerikaanse sonde Mariner 9 die 18 jaar eerder langs Mars vloog wist ook al een mysterieuze foto te maken van een langwerpige schaduw op de planeet. Destijds werd dat verklaard door te stellen dat het de schaduw van het maantje Phobos was. Wie weet. De Russen zijn door de bank genomen wat opener dan Amerikanen en in een uitgave van Nature (19 oktober 1989) zeiden ze over het verlies van Phobos 2: "Het verlies van Phobos 2 is te wijten aan óf een defecte computer óf het was geraakt door een onbekend object".

Omgekeerd kan het ook. Toen in 2004 de marsrovertjes Spirit en drie weken later de Oppurtunity op de niet zo rode planeet aankwamen en begonnen rond te toeren was de levensverwachting van de high tech karretjes 90 dagen. Inmiddels (2008) toeren de karretjes nog steeds vrolijk rond op de planeet en worden ze zelfs zo nu en dan op mysterieuze wijze schoongemaakt. Soms vraag ik me af wie nou wie in de gaten houdt.

Meer over 2876 Steins kunt u hier lezen.

Touchwood: Een opstekopste piramide?
Salmay... Dalmay... Adonay.................................... Nothing works!!!
Op 27-10-2008 7:45:57 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Clavius: Is het niet meer dan normaal dat het wel eens mis kan gaan met cutting-edge-frontier-hightech-uitdagingen?

Vroeger, toen men dacht dat Europa de hele wereld was, gingen er ook wel eens ontdekkingsreizigers op pad. Ze vaarden dan de zeeen over en sommigen kwamen simpelweg niet terug. Zeemonsters kregen dan natuurlijk de schuld. Dat werd nog versterkt door sterke verhalen van kapiteins die wél terugkwamen met fantasieen over zeemonsters.

Het lijkt erop dat het nu niet anders is. De geschiedenis herhaalt zich, zoals gewoonlijk. Appels en peren, maar dan in een andere setting.
I might just be saying that to get you mad...
Op 27-10-2008 9:52:43 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Picobyte: Men heeft ook meermaalig naar aardgas geboort in Groningen.
En de eerste paar keer kreeg men ook problemen,de boring in 1952 bij Haren zat bij later vergelijk in de zelfde gasbel maar daar is men nadat de put steeds vol water liep niet verder gegaan.
En ook in 1955 doet men wederom een poging maar die put moest men haastig afsluiten wegens een blowout waardoor de put onbruikbaar werdt.
Gelukkig had men inmiddels wel door dat er gas zat maar nog niemand wist dat het zo veel was en de shell(grootaandeelhouder NAM)zag er ook geen brood in,aardgas was in die tijd niet echt een relevant product voor de olie grossiers.
Toch zet de nam door en de rest is geschiedenis waarneer men uiteindelijk in 1959 nabij slochteren het gas aanboort.

Toeval bestaat niet dit heeft zo moeten lopen.
En de russen gaven gewoon te snel op.
Hun missie's waren zeker niet de laatste die faalden ik herinner mij nog iets met twee maten meten waardoor een dure probe dacht dat de grond van mars een kilometer onder het graniet lag.
Stroom moet vloeien.
Op 27-10-2008 9:53:33 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Struikelaar: Die info op de link is wel héél ver gezocht.
Op 27-10-2008 10:30:15 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
DaVince:
Picobyte:

Men heeft ook meermaalig naar aardgas geboort in Groningen.
En de eerste paar keer kreeg men ook problemen,de boring in 1952 bij Haren zat bij later vergelijk in de zelfde gasbel maar daar is men nadat de put steeds vol water liep niet verder gegaan.
En ook in 1955 doet men wederom een poging maar die put moest men haastig afsluiten wegens een blowout waardoor de put onbruikbaar werdt.
Gelukkig had men inmiddels wel door dat er gas zat maar nog niemand wist dat het zo veel was en de shell(grootaandeelhouder NAM)zag er ook geen brood in,aardgas was in die tijd niet echt een relevant product voor de olie grossiers.
Toch zet de nam door en de rest is geschiedenis waarneer men uiteindelijk in 1959 nabij slochteren het gas aanboort.

Toeval bestaat niet dit heeft zo moeten lopen.
En de russen gaven gewoon te snel op.
Hun missie's waren zeker niet de laatste die faalden ik herinner mij nog iets met twee maten meten waardoor een dure probe dacht dat de grond van mars een kilometer onder het graniet lag.



Ook lid van het Technisch Weekblad? kreeg namelijk een déjà vu toen ik dit stukje las.
Religion, a placebo which causes damage.
Op 27-10-2008 13:13:26 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
randell: Een maand eerder: Diamond in het graan...
http://www.cropcircleconnector.com/2008/yatesbury/yatesbury2008.html
Op 27-10-2008 22:05:29 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
parafernalia: En langzaam maar zeker glijdt het vroeger immer kritische GW af naar een bedenkelijk "i want to believe"-niveau.
Op 28-10-2008 21:19:17 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
3.14po:
parafernalia:

En langzaam maar zeker glijdt het vroeger immer kritische GW af naar een bedenkelijk "i want to believe"-niveau.

Crapsnor
United as one. Divided by zero.
Op 31-10-2008 13:35:58 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Carpe diem homo universalis
Op 31-10-2008 13:39:08 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden