Damascus en erna.

In het vorige deel bespraken we wat de zogeheten ‘grondvester’ van het Christendom, oftewel Jezus Christus zelf, met Edom en de in dat land gelegen Berg van God te maken zou kunnen hebben gehad. We noemden in dat deel de mogelijkheid dat de ‘Berg van Verleiding’ - waar Jezus 40 dagen met de duivel in de weer zou zijn geweest - wel eens heel goed die Berg van God zou kunnen zijn die (vanwege de Israëlische kijk op religie die hieruit sprak) zwart diende te worden gemaakt. Ook brachten we ter sprake dat gnostische geschriften leken aan te geven dat Jezus de kruisiging had overleefd. Een mening die zowel de Joden als later de aanhangers van de Islam met de gnostische christenen hadden gedeeld.

Nu had dit voor ons verhaal verder niet van belang hoeven te zijn ware het niet dat er ná de kruisiging iets zou gebeuren dat wél met Edom en de berg van God te maken heeft. De hoofdrol hierin wordt gespeeld door de man die eigenlijk nog meer als de stichter van het Christendom kan worden beschouwd dan Jezus zelf: de apostel Paulus.

Er zou tijdens de studie van de teksten uit het Nieuwe Testament verwarring gaan ontstaan over de plaats Damascus. Deze stad is tegenwoordig vooral bekend als de hoofdstad van Syrië en bestond al in de Romeinse tijd. Er zijn echter geleerden, zoals bijvoorbeeld professor Robert Eisenman, (een van de geleerden die met de Dode Zeerollen heeft gewerkt) die ervan overtuigd zijn dat de voormalige Esseense nederzetting Qum Ran ook onder de naam ‘Damascus’ bekend zou zijn geweest. Damascus was namelijk een beschrijvende naam, zoals bijvoorbeeld de Nederlandse plaatsnaam ‘Driebruggen’ dat is.

Darmeśeq, is de oude Aramese naam voor Damascus en dit zou ‘goed van water voorziene plaats’ betekenen. Dit mag dan van belang zijn geweest voor de Syrische stad met die naam, maar een goed van water (en dan bedoelt men meestal drinkwater!) voorziene plaats was van nog veel meer belang in de woestijn van Judea aan de zeer zoute Dode Zee.

De huidige naam van de plaats waar de Essenen een nederzetting hadden, namelijk Qum Ran, werd in die dagen zeker niet gebruikt. Eigenlijk is er geen echte naam voor deze nederzetting overgeleverd. Qum Ran dankt zijn huidige naam aan het feit dat het ligt aan de ‘Wadi Qum Ran’, een beek die langs de nederzetting loopt en die in de Dode Zee uitmondt.

De mogelijkheid dat deze oude Esseense nederzetting aan de Dode Zee ooit iets van Darmeśeq kan hebben geheten zou een en ander verklaren wat tot vandaag de dag voor velen een mysterie is geweest, dit omdat het niet helemaal een juiste voorstelling van zaken leek te zijn. Met andere woorden, het verhaal klopte niet helemaal. Waar het nu om gaat is een brokje informatie uit het levensverhaal van degene die men wel de allereerste ‘Christen’ zou kunnen noemen, namelijk Saulus van Tarsus.

Wat velen tegenwoordig niet helemaal beseffen is dat men Saulus eigenlijk als degene mag beschouwen die de alleroudste Christelijke teksten aan ons na zou laten. Want terwijl men de evangeliën allemaal ongeveer kan dateren tussen de jaren 60-120 na Christus en nog later, de brieven van de apostel Paulus - die oorspronkelijk Saulus heette - zijn van eerdere datum en op twee na door hemzelf geschreven. En door deze in de Griekse taal geschreven brieven - Paulus was namelijk een zogeheten ‘Hellenistische’ Jood - kunnen we een aantal uiterst interessante dingen ontdekken, waaronder enkele details over zijn plotselinge bekering en de periode daarna.

Op weg naar Damascus in zijn functie als Tempelmiliticus (in Syrië had deze Tempelmilitie overigens geen bevoegdheid) zou Saulus van Tarsus plots oog in oog komen te staan met Jezus, die hem zou vragen waarom hij zo tegen hem was. Saulus was namelijk op jacht naar leden van die ketterse sekte der Christenen. Uit de wijze waarop een en ander over deze ontmoeting wordt beschreven in Paulus’ brief aan de Korintiërs (2 Korintiërs 5:16) blijkt dat Paulus/Saulus Jezus letterlijk gekend moet hebben.

In het Grieks, waarin Paulus schreef, staat er:
“Ei kai egnokamen kata sarka Christon, alla nun ouketi ginoskomen.”

Vertaald is dat:
“Ja, al hebben wij Christus naar het vlees gekend, toch kennen we hem nu niet meer.”

In de Willibrordus vertaling van de Katholieke Bijbelstichting uit 1966 leest men op deze plaats echter:
“En al hebben wij Christus ooit op zulke wijze beoordeeld, dan nu toch niet meer.”

In de vertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap staat nu:
“Indien wij Christus al naar het vlees gekend hebben, nu niet meer.”

Uit deze verschillende vertalingen van die ene zin blijkt hoe men probeerde te voorkomen dat er verwarring zou kunnen ontstaan door wat de tekst impliceerde. Uit wat Paulus schrijft blijkt namelijk dat hij Jezus al eens moest hebben gezien, dat hij mogelijk zelfs bij zijn arrestatie aanwezig was geweest en/of de kruisiging had bijgewoond of dat hij Hem anders naderhand nog in levende lijve was tegengekomen!

Nu is het natuurlijk alleszins mogelijk dat Paulus de arrestatie van Jezus op de een of andere manier had bijgewoond, want hierbij was eveneens de tempelmilitie betrokken geweest. Het is alleen wel vreemd dat Paulus daar niet over rept na zijn bekering, terwijl hij wel andere ‘misdaden’ tegenover Christenen toegeeft. Dat maakt het dus waarschijnlijker dat hij Jezus naderhand nog in levende lijve heeft gezien. En eigenlijk kan men in het Nieuwe Testament zelfs lezen dat hij Jezus later heeft gezien!

Het begint er in dit verslag steeds meer op te lijken of we de gehele Bijbel aan het navertellen zijn, we zullen proberen het nu even kort te houden voor wat betreft de apostel Paulus.

Saulus de Paulus

In eerste instantie zou deze apostel een vervolger en tegenstander zijn geweest van Christenen, maar dit veranderde nadat hij op weg naar Darmeśeq (in het Nieuwe Testament ten onrechte verward met het Syrische Damascus) met Jezus zelf werd geconfronteerd. Volgens het verhaal zoals wij het nu kennen vond die confrontatie plaats in een ‘visioen’. Maar door deze ontmoeting veranderde Paulus wel gelijk van een vervolger in een overtuigde aanhanger, hij ‘begreep’ nu namelijk waar het Jezus om te doen was geweest.

De volgelingen van Jezus hadden natuurlijk moeite met Paulus toen zij vernamen dat hij zo ineens van kamp was gewisseld, want konden ze zo’n ‘fanaat’ (in hun ogen dan) wel vertrouwen? Dan zullen we nu even het antwoord citeren wat Jezus volgens Handelingen 9:15 zelf tegen een van die protesterende mensen zou hebben gezegd:

”De Heer beval hem: ‘Ga, want de man is mijn uitverkoren werktuig... onder de zonen van Israël”

‘Uitverkoren werktuig’, eigenlijk zegt dit alles dat hierover gezegd dient te worden. Het zou alle handelingen van Paulus die later plaats gingen vinden volledig verklaren. Handelingen waardoor hedendaagse Bijbelcommentatoren nogal eens geneigd zijn te beweren dat het ons overgeleverde Christendom enkel de ‘versie van Paulus’ zou betreffen en dat Jezus zelf de orthodoxe versie van het Judaïsme had verkozen.

Leest men echter die zin dat Jezus Paulus juist tegen de wensen van zijn volgelingen in als uitverkoren werktuig onder de zonen van Israël koos, dan komt alles in een geheel ander licht te staan.

Paulus schrijft zelf in zijn brief aan de Galaten dat ’de stem van Jezus’ hem na zijn bekering eerst de woestijn in stuurde, en wel specifiek naar één gebied. Namelijk naar het land der Arabische ‘heidense’ Nabateeërs in Idumea waar hij enige tijd zou verblijven. Volgens Paulus zelf een jaar of drie.

Handelingen 22:14-16
“Toen zei hij: ‘De God van onze vaderen heeft u voorbestemd om zijn wil te leren kennen, de Rechtvaardige te zien en een stem uit diens mond te horen, omdat gij voor hem bij alle mensen zult moeten getuigen van wat ge gezien en gehoord hebt. Wat aarzelt gij dan nog? Sta op..."

Galaten 15-18
“Maar toen besloot God ...Zijn zoon aan mij te openbaren, opdat ik hem onder de heidenvolken kon verkondigen. Daarna vertrok ik meteen naar Arabië ... ik ben ook niet naar Jeruzalem gegaan...Pas drie jaar later ging ik naar Jeruzalem”

En zo keren we dan weer terug bij ons verhaal over de ‘Berg van God’. Want waar anders dan naar deze plek besloot Jezus - al dan niet in een visioen - Paulus heen te sturen om de apostel zo te laten zien waar Hij in geloofde?

Paulus was zelf een Grieks sprekende ‘Jood’ geweest dus eigenlijk geen Judeeër, maar een Israëliet. Paulus was dan ook meer vertrouwd geweest met de afwijkende Israëlische versie van het Hebreeuwse geloof dan met de orthodox-Judeese versie daarvan die in die dagen in Jeruzalem vooral hoogtij vierde. Daarnaast had Paulus ook nog eens in zijn jeugd te Tarsus naast een Mithras-tempel gewoond. Maar afgezien daarvan bestond er voor Jezus nog een goede reden om Paulus juist naar de dalen van Edom bij de Berg van God te sturen.

In deel 13 schreven we reeds dat er zich onder inwoners van het huidige Petra in Jezus’ dagen tevens leden van de ‘Esser-sekte’ bevonden, oftewel Essenen. Essenen waren altijd Johannes de Doper trouw gebleven tijdens diens zending. Men dient namelijk niet te vergeten dat baby Johannes en zijn moeder Elizabeth een schuilplaats bij de Essenen hadden gevonden toen Herodes de Grote nog bezig was geweest elke mogelijke Hasmoneese troonpretendent die een gevaar voor zijn positie kon betekenen uit te schakelen. De Essenen hadden in Johannes een rechtmatige ‘prins’ gezien, die nadat hij eenmaal volwassen was als Messias. aanspraak op die troon zou kunnen maken.

Het christelijke verhaal in het Nieuwe Testament vertelt ons hoe Jezus Johannes ontmoette bij de Jordaan en hoe Hij door deze gelijk als de nieuwe Messias werd gezien. Een stuk verder komt men er dan via vage bewoordingen achter hoe Jezus en Johannes uit elkaar zouden gaan:

“Johannes richtte het oog op Jezus die voorbij ging en sprak:’Zie, het Lam Gods.’ Twee leerlingen hoorden hem dat zeggen en gingen Jezus achterna. Jezus keerde zich om en toen Hij zag dat zij Hem volgden, vroeg Hij hun: ‘Wat verlangt gij?’ Ze zeiden tot Hem: ’Rabbi- vertaald betekent dit Meester- waar houdt gij u op?’ Hij zei hun:’Gaat mee om het te zien.’ Daarop gingen zij mee en zagen waar Hij zich op hield. Die dag bleven zij bij Hem. Het was ongeveer het tiende uur. Andreas, de broer van Simon Petrus, was een van die twee die het gezegde van Johannes hadden gehoord en Jezus achterna waren gegaan. De eerste die hij ontmoette was zijn broer Simon tot wie hij zei:’Wij hebben de Messias gevonden’, en hij bracht hem tot Jezus. Jezus zag hem en zeide: ‘Gij zijt Simon, de zoon van Johannes; gij zult Cephas (rots) genoemd worden.’
Toen Jezus de volgende dag naar Galilea wilde vertrekken.” (Johannes 1: 35-43)

Met medeneming van een aantal volgelingen van Johannes ging Jezus een eigen weg. Korte tijd later wordt Johannes de Doper gearresteerd en maakt hij in het gevang nog opmerkingen die haast ‘per ongeluk’ lijken te zijn blijven bestaan:

“Johannes nu hoorde in de gevangenis over de werken van de Christus en liet Hem door zijn leerlingen de vraag stellen:’Zijt gij de komende of moeten we een andere verwachten?”

Waarop Jezus het enigszins bitse antwoord zou geven:
“Gelukkig is hij die aan mij geen aanstoot neemt.” Waarna hij onmiddellijk aan de menigte ging vertellen dat Johannes enkel maar zijn wegbereider was geweest. (Matheus 11:2-10)

Jezus en Johannes waren duidelijk niet langer ‘vriendjes’ geweest toen Jezus Zijn eigen weg was gegaan met medeneming van een aantal van Johannes’ volgelingen. En is dat eigenlijk wel zo vreemd?

Hoe dan ook, korte tijd later was Johannes dood. Op instigatie van de stiefdochter van Herodes, ene Salomée, die net als haar moeder Herodias een sympathisante was van Jezus.



Toen Jezus de ‘fanaat’ Paulus veel later naar Petra stuurde was één van de redenen mogelijk omdat hij hoopte dat Paulus de daar nog aanwezige aanhangers van Johannes de Doper zou weten te overtuigen alsnog voor Hem te kiezen. Deze Johannes-Christenen, zoals zij tegenwoordig worden genoemd, zijn tot vandaag de dag blijven bestaan onder de naam Mandeeërs en zij wonen nu hoofdzakelijk nog in de landen Irak en Iran, al worden ze wel met uitsterven bedreigdt door eeuwenlange vervolgingen. De doop zoals Johannes de Doper die ooit zou introduceren in Palestina behoort overigens nog steeds tot het belangrijkste ritueel in hun dagelijkse leven.


(Hun kleding is wit, zoals die der Esseense sekte altijd wit was)

In de moslimlanden staan deze Mandeeërs vooral bekend onder de naam ‘Sabiërs’, wat genoeg verraadt over hun identiteit en waar zij vandaan kwamen, namelijk uit Petra! Hun taal is min of meer dezelfde variant van het Aramees als die de Nabateeërs ooit spraken.

Hedendaagse gidsen - waaronder die van ons in Jordanië - vertellen over het algemeen dat men eigenlijk niet weet wat er met de Nabateëers is gebeurd, ze waren gewoon eensklaps verdwenen. Wij menen echter een redelijke verklaring voor hun plotselinge verdwijnen te kunnen vinden, namelijk de apostel Paulus en na hem al die andere Christenen die dit gebied zouden ‘kerstenen’. Het nog steeds door die Mandeeërs gekoesterde boek ‘de Ginza’ weet ons namelijk een en ander te vertellen dat men als uiterst intrigerend kan beschouwen. Neem bijvoorbeeld het volgende:

”Wanneer Jezus u verdrukt, zegt dan: ’Wij behoren U toe.’Maar belijdt Hem niet in uw harten,en negeert niet de stem van uw Meester, de verheven Koning van het licht, want het verborgene is de liegende Messias niet geopenbaard”.

Dat Mandese ‘Boek van Johannes’ vertelt over Jezus de ‘liegende Messias’ en gebruikt tevens namen voor Hem als ‘Jesjoe Messias’ en ‘Jesjoe Paulis’. Een andere benaming voor Jezus die men eveneens in dit boek tegenkomt is ‘Christus de Romein’. Zoiets kan velen aan het denken zetten.

Men denkt tegenwoordig doorgaans dat het woord ‘Paulis’ is ontleend aan het Perzische woord voor ‘misleider’ en ‘bedrieger’ en natuurlijk is dit heel goed mogelijk. Maar als men al het voorgaande in ogenschouw neemt heeft het er eerder de schijn van dat die ‘volgelingen van Johannes’ in het rijk der Nabateeërs door de eeuwen heen Jezus en Paulus met elkaar zijn gaan verwarren in de door hen overgeleverde verhalen.

Want de beschrijvingen die zij geven van Jezus zijn eigenlijk veel meer op Paulus van toepassing dan op Jezus zelf. De naam ‘Paulis’ is natuurlijk al zoiets, maar dan is er ook nog dat van die ‘Romein’. Paulus was namelijk wel een Romeins staatsburger en dat stak hij niet onder stoelen of banken. Daar zou hij op een later tijdstip nog dankbaar gebruik van weten te maken toen de Judeese inwoners van Jeruzalem hem naar het leven begonnen te staan. Maar dat is een heel ander verhaal.

Minstens tot in de tijd van de kruistochten is bekend gebleven dat de plaats waar wij ons nu bevonden voor het Christendom een uiterst belangrijke plaats is geweest. Daar herinnert heden ten dage het tegenover de Djebel Madhbah gelegen kruisvaarderskasteel ‘El Habis’ nog aan.

Zeker de in het jaar 1307 na Christus tot ‘ketters’ verklaarde orde der Tempelheren (oftewel de Tempeliers’, ontbonden in het jaar 1312) moeten veel hebben afgeweten van al datgene wat wij hierboven hebben verteld. In ieder geval menen we dat er nog voldoende informatie is om de Djebel Madhbah te Petra te identificeren als de ‘Berg van God’ uit het Oude Testament en dat deze berg tevens ’Zijn Huis’ was, oftewel Bethel.

Na vele jaren van onderzoek waren we dan eindelijk eens bij Hem ‘Thuis’ geweest en ondanks dit relatief korte bezoekje had het aan alle verwachtingen voldaan. Boven hadden we alle hoekjes en gaatjes afgezocht naar aanwijzingen die konden bevestigen wat we al over de geschiedenis van deze bijzondere plaats wisten en natuurlijk hadden we gelijk vele foto’s ervan gemaakt, waarvan er een aantal in dit verhaal zijn terug te vinden.

We hadden die dag natuurlijk toch nog veel te lang doorgebracht daarboven en moesten nu snel terug naar beneden om de bus niet op ons te hoeven laten wachten. We namen daarvoor de snelle weg omlaag, via de trappen die bij het amfitheater uit moesten komen.

Deze tocht ging aanmerkelijk sneller dan de reis omhoog, en niet enkel omdat we de zwaartekracht nu mee hadden. We begrepen waarom deze trap later zou zijn aangelegd, het is veruit de snelste weg omhoog. Maar niet de mooiste! We hadden die andere – meer historische - weg voor geen goud willen overslaan. En zo daalden we langs een andere ‘Jacobsladder’ weer af van de Berg van God.

We zouden de dagen erna nog veel andere mooie dingen gaan zien in Jordanië, wat evengoed deel uitmaakt van het ‘Heilige Land’ als het hedendaagse Israël. Maar ook dat is eigenlijk weer een ander verhaal.

We willen dit reisverslag - dat eigenlijk meer weg heeft van een duik in de geschiedenis en een preek van de eerste de beste ketterse ‘priester’ - nu afsluiten met een spreuk uit één van de in 1948 te Qum Ran gevonden Dode Zeerollen. Dit betreft een citaat uit de rol die men nu de ‘oorlogsrol’ noemt en die verwijst naar het Bijbelse boek ‘Numeri’ (24:17) waarin staat:

”Een ster gaat op uit Jacob, een scepter rijst op uit Israël.”

Zowel de naam Jacob als ‘Israël’ verwijzen waarschijnlijk eerder naar de Heilige Hoogte te Bethel dan naar iets anders. Het pentagram zou eerder die bedoelde ‘ster’ kunnen zijn geweest dan de latere zeshoek die men ‘Davidsster’ of ‘Zegel van Salomo’ ging noemen. Als men tijdens Kerstmis kijkt naar die altijd weer op vele plaatsen zichtbare ‘Ster van Bethlehem’ dan moet met de punten maar eens tellen. Het zijn er doorgaans vijf.

“De Wegen des Heeren zijn ondoorgrondelijk”

Ivoryke^: Een zeer indrukwekkende reeks! Chapeau en bedankt! Met veel plezier gevolgd!
Moeten is een keuze...
Op 01-02-2009 0:50:09 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Iglootje: Prachtig!
Op 01-02-2009 13:11:41 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Ja Horus: Aan al het goede komt een eind, helaas. Bedankt, het was een inspirerende lees- en leerervaring.
I'm not a complete idiot. Some parts are missing.
Op 01-02-2009 13:46:53 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Cultuurmeneer: Op zichzelf wel een interessante visie; ik heb best wat geleerd en zo zie je het christendom (en jodendom) ook weer eens vanuit een heel ander perspectief.
Maar de objectiviteit is natuurlijk ver te zoeken... Daarnaast zijn verschillende conclusies mijns inziens veel te snel getrokken en niet 'wetenschappelijk' onderbouwd.
Maar uiteindelijk toch wel de moeite van het lezen waard! (Hoewel ik toch maar 'ongelovige' blijf... )
God... Dat ben je zelluf!
Op 01-02-2009 14:31:56 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Luk:
Cultuurmeneer:

...
Maar de objectiviteit is natuurlijk ver te zoeken... Daarnaast zijn verschillende conclusies mijns inziens veel te snel getrokken en niet 'wetenschappelijk' onderbouwd.
....

Dat is ook mijn idee. Soms wordt de indruk wel gewekt dat er 'objectief' naar dingen gekeken wordt, maar de invulling is toch steeds weer gekruid 'naar persoonlijke wens en smaak'.
En wat die smaak en wens zijn is me net iets te duidelijk.

Blijf mij ook maar bij de ongelovigen rekenen. Ik zou haast zeggen: zeker na het lezen van deze (daarom niet minder) interessante reeks.
De schijnheiligen hebben het schijnbaar gehaald. Ehyeh Asher Ehyeh.
Op 01-02-2009 15:22:34 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Tetzmol: Mooi stuk, ik heb het met grote interesse gevolgd allemaal. Petje af!

Voor hen die niet geloven kan ik zeggen, verklaar uzelve! Want wat ben je nu eigenlijk werkelijk? Want wie zichzelve waarlijk kent, kent ook God.

Tetzmol.
“You never know what is enough unless you know what is more than enough.”
Op 01-02-2009 16:55:30 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Clavius: Goeiendag wat een opperbeste artikel-reeks! Grenswetenschap heeft zichzelf overtroffen!

Hulde!
I might just be saying that to get you mad...
Op 02-02-2009 9:29:24 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Broh-Koh Lee:
Luk:

Cultuurmeneer:

...
Maar de objectiviteit is natuurlijk ver te zoeken... Daarnaast zijn verschillende conclusies mijns inziens veel te snel getrokken en niet 'wetenschappelijk' onderbouwd.
....

Dat is ook mijn idee. Soms wordt de indruk wel gewekt dat er 'objectief' naar dingen gekeken wordt, maar de invulling is toch steeds weer gekruid 'naar persoonlijke wens en smaak'.

Ideeën leven in je eigen hoofd. Als de schrijver objectief schrijft, hoeft dat voor jou nog niet objectief te zijn. Voor een ander weer wel.
Wat/wie is wél objectief. Objectiviteit is een niet nastreefbare illusie.

Heb je ervan genoten?
Dat lijkt me relevanter dan je bovenstaande mening.
Sjappoo Jean-Bob, voor het delen van jouw objectieve visie!

(bericht gewijzigd op 2-2-2009 10:25:16)
Fruit dan?
Op 02-02-2009 10:23:25 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
dangerous: het is de eerste serie
waarvan ik ook alle delen gelezen heb
en volgens mij is jou logisch denken ook mijn visie

wat koste die reis eigenlijk
ik zou ook wel willen gaan
Op 02-02-2009 21:13:14 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
lonley wolf: Goed verhaal , eenzijdig, maar goed geschreven.
Voor liefhebbers in dit genre kijk ook eens bij www.Ghaoskronieken.nl.
Op 03-02-2009 15:33:57 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
3.14po:
lonley wolf:

Goed verhaal , eenzijdig, maar goed geschreven.
Voor liefhebbers in dit genre kijk ook eens bij www.Ghaoskronieken.nl.

Die site doet het niet bij mij.
United as one. Divided by zero.
Op 03-02-2009 15:37:37 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
lonley wolf:
probeer dit eens:

http://www.chaoskronieken.nl/_sgg/m1_1.htm
Op 03-02-2009 16:24:23 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
celtic: Ik vond het geweldig. Ik zou het graag als een boek willen lezen. Dan kan ik het naast mij bed leggen als lectuur om er af en toe in te lezen en over na te denken.
Condemnation without investigation is the highest form of ignorance
Op 03-02-2009 16:43:44 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Cultuurmeneer: Hier nog een leuke BBC documentaire:

Did Jesus Die On The Cross? (Nee dus... Volgens deze docu.)

http://video.google.com/videosearch?q=BBC+Nebra#q=Skydisc+BBC&emb=0
God... Dat ben je zelluf!
Op 05-02-2009 0:24:30 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
jaer: Ik zou zeggen verzamel eerst de feiten en onderzoek ze of ze daadwerkelijk waar zijn.
Maar zonder meer een mooi reisverslag.
succes
Op 07-02-2009 17:21:33 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Ron B.:
jaer:

Ik zou zeggen verzamel eerst de feiten en onderzoek ze of ze daadwerkelijk waar zijn.
Maar zonder meer een mooi reisverslag.
succes

welke feiten heb jij dan die wij niet hebben, ik vind dit artikel een stuk beter onderbouwd dan jou bewering zonder enige onderbouwing
We're Not Retreating; We're Advancing in a Different Direction
Op 07-02-2009 18:50:00 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Cultuurmeneer: Nieuwe discussie rond de lijkwade van Turijn: een wetenschapper claimt een afdruk van een Romeins label van "executiebevestiging" op de lijkwade te hebben aangetroven.

"Death certificate is imprinted on the Shroud of Turin, says Vatican scholar."

http://www.timesonline.co.uk/tol/comment/faith/article6925371.ece
God... Dat ben je zelluf!
Op 22-11-2009 13:31:09 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
tracer50: nou zeg,daar bent u lang mee bezig geweest alles by elkaar te zoeken,en moet zeggen abzoluut de moeite waard om te lezen,toch moet ik u vertellen dat u al aan de basis fout zat,sinai,sinai,sinai ofwel het land van Tillmun daar moet u zyn voor de berg Horeb,wat heet berg,droogte zo,meer of minder berg in de droogte,goed gezien heeft u dat mount Mussa niet in aanmerking komt,daar zou Moses met z,n sandaaltjes niet opgekomen zyn,en het volk en vee zou van dorst omgekomen zyn,ben net vorige week uit de sinai terug gekomen,ben er mee bezig een vergunning aan te vragen via het Egyptische consulaat.je moet het zoeken rond de omgeving van El Nahkl,daar zit onder de grond een grote zoetwaterzee,dat konden 5duizend jarige overleveringen je al vertellen,net als de 10 geboden die Moses zou krygen,die zyn ook al wel 1000jaar ouder als de bybel
Op --0 0:41:43 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
elia-raaf: Men zoekt naar een berg omdat men denkt dat hoe hoger hoe dichter bij de Hemel en de top moet dan de Hemel raken. Men zoekt in het uiterlijke en men moet naar het innerlijke want als de mens sterft kan geen uiterlijk die van de pijn afhelpen. dan is er nog één weg open: innerlijk om van de pijn af te komen want waar God is is volmaakte onschuld en waar volmaakte onschuld is is geen pijn!
Zo is de berg van God het Godsgericht waar God recht spreekt en die is de 7e kamer van de ziel(H.Theresia van Avila).

Toch zijn er bergen waar God de mens verscheen. De eerste is de Horev, de tweede Tabor de derde de dorsvloer van Jeruzalem! De eerste ligt in de woestijn van Zin in de Negev waar Mozes en Elia God zagen. De Tweede is waar Mozes en Elia weggenomen werden en Jezus met de Petrus, Jacobus en Johannes was en Jezus van gedaante veranderde en Mozes en Elia verschenen. De derde is waar de engel der wrake een halt toe werd geroepen toen de pest Jeruzalem zou aandoen en waar de 1e tempel is gebouwd!
Men zou het weten als men leert het wit te lezen naar De Waarheid: alles in de waarheid is geheel in volmaakte harmonie met volmaakt vrije keuze en wil!
Nog beter is direct naar God te gaan(1 Kor 4;1-5 en 2Kor 12; 1b-5a) en Die te spreken en omdat te doen moet men de weg der profeten lopen(Psalm 82), ook wel de weg naar de raad der engelen genoemd omdat het daarheen leidt waar de Goden zonen samenkomen en God recht spreekt(Job 1;6)
Op 17-08-2013 0:04:41 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden