Sinds 1994 zijn verschillende nieuwe piramiden en piramidecomplexen ontdekt. Tezelfdertijd duiken nieuwe theorieën van Mark Lehner, Zahi Hawass en Jeremy Naydler op over de Egyptische piramiden. De piramiden zouden niet alleen gebruikt zijn als graven, maar hoofdzakelijk als ontmoetingsplaats voor het Heb-Sed festival.

Teotihuacan, Piramide van de Maan

Toen astronoom Gerald Hawkins Teotihuacan onderzocht, ontdekte hij dat de straten waren opgemaakt volgens een rastersysteem dat bij de hoeken kruiste onder een hoek van 89 graden in plaats van de verwachtte 90 graden. Dit zou een eenvoudig ontwerpgebrek kunnen zijn, tot Hawkins zich realiseerde dat het raster niet op de vier windstreken werd gericht, maar zijdelings werd verdraaid zodat de 'Avenue van de Doden' zich noordnoordoost richtte naar de Plejaden. Op 17 mei, circa 150 na Christus, kwamen de Plejaden bij het aanbreken van de dag vlak vóór de zon in de hemelen op. Deze synchronisatie, die als het heliacale toenemen van de Plejaden bekend staat, duurde slechts een eeuw. Men suggereert nu dat deze gebeurtenis bij de oorsprong van Teotihuacan betrokken was en zijn stichting merkte.

Avenue van de doden

De zon en de Plejaden zijn belangrijk in de godsdienstige rituelen van de Nieuwe Wereld. De zon en Plejaden zenitcombinatie raakte bekend onder de naam 'New Fire' ceremonie. Priester Bernardino de Sahugun's Azteekse informanten verklaarden dat de ceremonie op het einde van iedere kalenderronde van 52 jaar gehouden werd. De Azteken en hun voorgangers hadden de Plejaden zorgvuldig geobserveerd en in de nacht waarop de constellatie verondersteld werd om door het zenit (precies bij middernacht) te gaan, werd de New Fire ceremonie uitgevoerd. Het verhaal stemt overeen met de legende over de goden die in Teotihuacan verzamelden en angstvallig benieuwd waren wie van hen de volgende zon moest zijn.

Het conclaaf deed zich aan het eind van de vorige 'World Age' voor, die net door een vloed vernietigd was. Nu zou het heilige vuur alleen in de duisternis kunnen worden gezien, nog naschokkend in de winden van de recente chaos. "Iemand zal zich moeten offeren, zichzelf in het vuur werpen", schreeuwden ze, "slechts dan zal er een zon zijn". Twee goden, Nanahuatzin en Tecuciztecatl, probeerden allebei het goddelijke offer te worden. Één van hen brandde snel, terwijl de andere langzaam werd geroosterd. Het is hier dat het godsdienstige belang van Quetzalcoatl verklaard wordt; toen hij zich vertoonde en de brand overleefde verzekerde hij ons van een nieuw wereldtijdperk, het onze.

In Teotihuacan leidt een ondergrondse passage van een natuurlijke grot (een eigenschap die het deelt met de grote piramide van Gizeh) naar de onderkant van de westelijke zijde van de Piramide van de Zon. Men gelooft dat deze grot een belangrijke rol in de New Fire ceremonie speelde. De opening van de grot wijst rechtstreeks naar de plaats waar de zon op 19 mei en 25 juli opkomt, sleuteldata voor Teotihuacan. De grot is 2,1 meter hoog om in oostelijke richting 91 meter ver door te lopen tot ze een punt dicht bij het geometrische centrum van de piramide bereikt.

Piramide van de Zon, westelijke zijde

Van hier leidde het naar een tweede grot die kunstmatig groter gemaakt was in de vorm van een klavertje vier. Elk 'blad' is een aparte kamer van ongeveer 18,3 meter omtrek die een verscheidenheid van artefacten, zoals leien schijven of spiegels, bevat. Er was ook een complex drainagesysteem van met elkaar verbonden segmenten van gesneden rotspijpen. Dit is vreemd aangezien er geen bekende bron van water binnen de piramide is.

Het New Fire verhaal van Teotihuacan past binnen een verloren Azteekse Codex, die door Martin Matz uit monde van de Mazateken werd neergeschreven; indianen die het verschillende eeuwen binnen hun eigen gemeenschap doorgaven. De tekst is bekend geworden als de Matz-Ayauhtla codex of de 'Pyramid of Fire' en beschrijft een reeks legenden, van de creatiemythe tot de New Fire ceremonie die het einde van de geestelijke inwijdende reis is, die in de codex wordt gecodeerd.

De tekst onderstreept de essentie van de godsdienstige ervaring van de Maya's, namelijk dat het leven een geestelijke reis is naar de beklimming van, en terugkeer aan, God, de persoon die het heelal creëerde. De tekst vertelt hoe de opperste godheid, Tloque Nahuaque, zich vertoonde als drie krachten, een dualiteit die tegen een neutrale achtergrond werkt en waaruit de vier eerste elementen werden gecreëerd.

Matz maakte de reis zelf. Hij bezocht met zijn sjamaanse gids een inwijdingsplaats waar hij een hallucinogene substantie gebruikte (in zijn geval paddenstoelen), ging op een welbepaald ogenblik van het kalenderschema een grot in en kreeg een landschap van piramiden te zien, met inbegrip van de piramide die was opgedragen aan de maan. De ingewijde werd toen onderwezen over de 'World Ages', het succes van Quetzalcoatl en hoe de beklimming en wereldtijden met de New Fire ceremonie verbonden werden, hoe zij iedere 52 jaar werden uitgevoerd.

New Fire ceremonie

De Amerikaanse auteur John Major Jenkins heeft dit beschreven als "het ultieme zelfoffer, dat is de rituele dood die de mystieke initiatie bijwoont in het goddelijke leven om zich met Quetzalcoatl samen te voegen, die volgens mijn wederopbouw van de New Fire ceremonie de Plejaden in zenit met Zon bij Nadir vertegenwoordigt".

Het is duidelijk dat Teotihuacan een plaats was waar dit New Fire festival werd uitgevoerd: de grot binnen in de Piramide van de Zon, met zijn specifieke groepering, is primair bewijsmateriaal. Maar wij moeten ook in vraag stellen of de piramiden van Teotihuacan een visuele vertegenwoordiging van het hallucinogene landschap, dat de ingewijden ervoeren, was of zou kunnen zijn. Was Teotihuacan letterlijk de driedimensionale projectie van een landschap dat in dromen werd gezien?

Opmerkelijk is ook dat het doel van de codex, en de nadruk van vele traditionele godsdienstige doctrines, de transformatie van de mens in God is. En dat is wat de naam Teotihuacan betekent. Maar hoe werd de mens omgezet in God? Was de New Fire ceremonie het letterlijke branden van mensen die voor de beklimming stierven? Het lijkt nu duidelijk dat Teotihuacan ook inderdaad een 'Toren van Babel' of een 'Toren van Cholula' was: een plaats waar de mensen probeerden één te worden met de goden.

Wordt vervolgd in deel 4/7.

Bron: www.philipcoppens.com

vlinder: Synchronisatie - Rastersysteem - Geestelijke reis.
52 jaar = rituelen die de natuurrampen moesten afweren om een nieuwe cyclus te maken.
Op 28-02-2010 18:48:48 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden