Sinds 1994 zijn verschillende nieuwe piramiden en piramidecomplexen ontdekt. Tezelfdertijd duiken nieuwe theorieën van Mark Lehner, Zahi Hawass en Jeremy Naydler op over de Egyptische piramiden. De piramiden zouden niet alleen gebruikt zijn als graven, maar hoofdzakelijk als ontmoetingsplaats voor het Heb-Sed festival.

Popol Vuh

Laten we de creatie mythe van de Maya's, die de vernietiging van de Spaanse invasie overleefde, eens nader ontleden. De mythe zit binnen de Popol Vuh, een boek uit de zeventiende eeuw over de geschiedenis van de Quiche Maya's. De nadruk ligt op de activiteiten van de tweelinggoden en hun familie op het tijdstip van de derde creatie die de Maya's dateren op 3.114 voor Christus. Veel geleerden geloven nu dat 12 augustus 3.114 voor Christus een belangrijke hemelgebeurtenis merkte, hoewel de nauwkeurige aard moeilijk te vatten blijft.

Er zijn verscheidene parallellen tussen de Matz-Ayauhtla codex die de New Fire ceremonie beschrijft en de Popol Vuh. Tijdens het balspel stoorden de maïsgodentweeling de koningen van Xibalba, de Mayaanse onderwereld. De koningen van Xibalba riepen de maïsgoden naar de onderwereld om uitleg te krijgen over hun oneerbiedig gedrag. Daar werd de tweeling onderworpen aan een reeks proeven. Toen ze bij deze testen faalden werden zij gedood en werden ze begraven op het balspeelveld van Xibalba. De oudste van de tweeling werd onthoofd, zijn hoofd werd in de boom naast het balspeelveld gehangen als waarschuwing aan iedereen die de inbreuk zou herhalen. Het is het Mayaanse equivalent van de twee mededingers voor de nieuwe zon die het vuur ingingen en omkwamen.

Balspelveld

Ondanks de strenge waarschuwing om zich niet meer met de goden te bemoeien, bracht de dochter van één van de koningen van Xibalba een bezoek aan de schedel in de boom. De schedel sprak haar aan, spuugde in haar hand en maakte haar zo zwanger. Ze ontsnapte uit de onderwereld en gaf geboorte aan tweelingjongens, de Heldentweeling Hun-Ahaw en Yax-Balam, die ook bijeengeroepen werden in de onderwereld nadat zij het balspelmateriaal van hun overleden vader hadden gevonden. Net als hun vader hadden ze teveel lawaai gemaakt, maar zij, in tegenstelling tot hun voorgangers, werden niet voor gek gehouden door de proeven van de koningen.

Na een lange reeks van balspelen versloeg de heldentweeling de koningen van de dood en lieten hun vaders opstaan uit de dood; zij werden als zuigelingen herboren. Ze groeiden snel naar volwassenheid en met de hulp van dwergen (inderdaad) wekten ze drie oude goden uit de dood. Twee van hen raakten bekend als de peddelaargoden omdat zij de maïsgoden naar de creatieplaats peddelden. Het derde oudje, god L, was de patroon van de handelaars en strijders en vernietigde de derde creatie door een grote vloed. Coppens wijst kort op de vele parallellen tussen beide mythes: het balspel versus de New Fire ceremonie, de vernietiging van de derde creatie versus het einde van een wereldtijd, enz. Maar bovenal impliceert het nog een ander creatieaspect.

Xibalba?

Toen de goden bij de nieuwe creatieplaats aankwamen sprongen zij uit een barst in de rug op van een kosmische schildpad. De barst wordt geïdentificeerd met het speelveld van het balspel. Maar de Maya's identificeerden deze schildpad met de drie centrale sterren van het sterrenbeeld Orion, waardoor wij eindelijk begrijpen waarom de piramiden van Teotihuacan, en hoogstwaarschijnlijk de piramiden van Gizeh, werden uitgelijnd in deze lijn.

Eenmaal herboren dragen de maïsgoden vier oude goden op om de eerste 'creatiehaard' op te stellen, het centrum van de nieuwe orde. Deze haard werd met drie stenen gemaakt. De eerste steen was in de vorm van een jaguar, tweede in de vorm van een slang en het derde was een krokodil of een haai. De eerste steen werd geplaatst op een plek met de naam Na-Ho-Kan, door de peddelaargoden. De tweede werd op de aarde geplaatst, maar door wie is niet bekend. De laatste werd door Itzamna, de eerste tovenaar, in zee geplaatst.

De Maya's zagen deze haard in de nachtelijke hemelen als de driehoek van sterren onder de Orion gordel (Al Nitak, Saiph en Rigel), met de Orionnevel als het vuur. Het is deze haard die opkwam aan de horizon op 12 augustus 3.114 voor Christus, de creatiedag, de datum van een New Fire ceremonie. De maïsgoden voltooiden de vierde creatie door de vier kanten en hoeken van creatie vast te leggen en de centrale boom, de wereldboom neer te zetten. Deze boom was de Wakah-Kan, of 'verheffing van de hemel'. Het was een grote ceibaboom in volle bloei omdat op 5 februari, de dag van zijn neerplanting, ook het bloeiseizoen van deze populaire Latijns-Amerikaanse boom was. Het stellaire equivalent van de boom is de Melkweg, die ons opnieuw naar de Avenue van de Doden in Teotihuacan leidt.

Centrale sterren in het sterrenbeeld Orion

Teotihuacan zou me vanaf de avenue een 'droomlandschap' kunnen geven, maar de tempels van de Chitzén Itzá site zijn de gemakkelijkste plaatsen waar men in de mening van zijn bouwers kan binnengaan, of om specifieker te zijn, waar wij de allerbelangrijkste 'waarom-vraag' kunnen beantwoorden en waarnemen dat het een driedimensionale weergave is van de Mayaanse creatiemythe.

Wordt vervolgd in deel 5/7.

Bron: www.philipcoppens.com

Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden