Ook wel eens geprobeerd om uw (klein)kinderen met het huiswerk te helpen? Los van het feit of we nog precies weten wat er in de onderwijswereld speelt, zouden we toch op enigerlei wijze moeten kunnen aanhaken bij de naschoolse taken van ons kroost. Jammer, doch helaas, zo simpel is het leven anno 2009 niet meer. Het onderwijsstelsel is langzaam maar onherroepelijk veranderd en het decor ziet er heel anders uit dan vroeger. Sommige wijzigingen gingen schoksgewijs, zoals het samenvoegen van kleine schooleenheden naar leerfabrieken, maar anderen gingen sluipenderwijs. Veel ruchtbaarheid werd aan die veranderingen niet gegeven, maar de gevolgen zijn vaak schokkend. Taalgebruik en rekenkunde van onze toekomstige middelbare scholieren zijn vaak bedroevend. Nog een stap verder - van middelbaar naar hoger onderwijs - en het resultaat is gelijk of nog erger. Onlangs werd hier in de nieuwsdienst van GW aandacht aan besteed. Maar er is meer aan de hand en daar weet oom Farao meer van.

Van oud naar nieuw

Op voornoemd artikel over de noodkreet van hoogleraar watermanagement Ruud Schotting (zie voor het origineel in de Telegraaf hier) die in zijn bevestigingsrede klaagde over de dramatisch slechte rekenvaardigheid van eerstejaarsstudenten (!), kwamen maar liefst 25 reacties die een redelijke afspiegeling vormen van de huidige tegenstellingen in gedachte. De ene partij ziet het kind liever een eigen soort van ontwikkeling volgen en de andere wijst op de realiteit van de veeleisende maatschappij en de verworverheden die nodig zijn om daarin mee te kunnen draaien. Een kleine greep:

"Ik ben blij dat ze bij mijn kind er niets meer 'instampen'.
Dat er tegenwoordig meer naar het kind gekeken wordt en de behoefte die het kind heeft. Het kan simpelweg ook niet meer, omdat er een duidelijke verandering gaande is waarbij het linear denken steeds minder voorkomt en het beeldbewustzijn groeit."

"Jouw antwoord is exemplarisch voor de 'moderne' manier zoals er tegenwoordig naar school en leren gekeken wordt. Alles moet vooral leuk zijn, niets moet, en alles mag. Laten we het ook niet moeilijk maken want dat is belastend. Deze volstrekt naïeve manier van denken levert kinderen af met een dramatische algemene ontwikkeling, die 19% BTW niet kunnen uitrekenen en die eigenlijk volstrekt onbruikbaar zijn voor welke functie met enige diepgang dan ook."

Voor woordkeus hebben we inmiddels het Groene boekje, maar ook het alternatief, het Witte. Kunt u alles nog uit elkaar houden , of houdt u vast aan datgene dat u vroeger ooit geleerd heeft. Pannekoeken, of pannenkoeken, waarschijnlijk weten kinderen en voetbalfanaten daar meer van dan u en ik. Maar daar gaat de discussie niet over.

Welke methode is nu de beste 

Het rekenen van tegenwoordig heet : realistisch rekenen (zie ook hier) in tegenstelling tot wat tot ongeveer 5-10 jaar geleden nog werd onderwezen, het traditioneel rekenen of 'cijferen', zoals de voorstanders van het huidige systeem de rekenkunde van toen wat meewarig noemen. Traditioneel werkten we - voor mij heel vroeger - op school met telraam, tafels en staartdelingen. Optellen, aftrekken en vermenigvuldigen gebeurde 'onder elkaar' en had een heel logische en consequente weg naar het antwoord. Het realistisch rekenen daarentegen biedt niet één, maar liefst drie methoden tegelijk aan waarbij de zogenaamde getallenlijn een hoofdrol speelt.

Hoe het realistich rekenen nu precies in elkaar steekt is helaas niet in een paar woorden samen te vatten (zie voor een aardige poging hier). Schrijver dezes heeft vorig jaar als goede 'leeropa' een cursus in deze nieuwe methode gevolgd van liefst tien lesuren, maar veel ben ik er niet mee opgeschoten. Niet uit ouderwetse onwil, maar omdat je door de veelheid aan oplossingsmogelijkheden snel het overzicht verliest. En dat is meteen de kern van de kritiek (zie ook hier) van wie verbonden is aan het realistisch rekenen. De kindergeest snakt naar eenvoud en structuur. Duidelijkheid en leeftijdgebonden antwoorden zorgen veelal voor veel rust en weinig verwarring.

Waar ligt de basis

Als de 'uitvinder' van het realistisch rekenen wordt altijd professor Hans Freudenthal genoemd. Professor Hans FreudenthalOp verzoek van zijn vrouw, die pedagoge en grondlegster van het Jenaplanonderwijs was in Nederland, ontwikkelde hij deze methode voor kinderen met rekenproblemen. Dat was dus bedoeld om naast het traditionele rekenen te functioneren. Als redmiddel zeg maar. Niemand kon toen nog bevroeden dat het door de onderwijsraad later als zaligmakend zou worden gepropageerd en dat onze kindertjes van heden niet meer tradiotioneel mogen rekenen.

Ondanks zijn bijzondere prestatie bleek onlangs dat de prof zijn ideeën toch kennelijk ergens anders vandaan haalde dan alleen zijn onvolprezen brein. In het boek 'De Tempel van de Mens' beschrijft Egyptoloog John Anthony West rekenmethodes (blz. 142-146) die in het oude Egypte (zo'n 2.500 jaar vóór Christus) gangbaar waren en als twee druppels water lijken op bepaalde structuren in het realistisch rekenen. Bij het schattend vermenigvuldigen bijvoorbeeld worden veelvouden van het eerste te vermenigvuldigen getal onder elkaar gezet. Dit geldt zowel voor het Egyptische- als het Freudenthalmodel. Ook het hoofdrekenen als consequentie van beide modellen en de veelheid aan benodigd papier (of papyrus) als je de berekening persé wilt opschrijven zijn identiek.

En het is veelzeggend dat de methodes die tegenwoordig in onze moderne rekenmachines en computers worden toegepast, dichter bij die van de Egyptenaren staan dan de methodes waarin wij op school werden onderwezen en die wij elke dag gebruikten.

Zo omschrijft John West de mening van mathematici die zeggen dat... 'de oudste rekenmethode ter wereld tevens de modernste is'.

En waar gaat het naartoe?

Hoe dan ook, onze (klein)kinderen zullen vooralsnog op de basisschool geconfronteerd worden met een rekensysteem waar de meningen flink over verdeeld blijven. Treffend voorbeeld is het rapport van de Inspectie van het Onderwijs van september 2008 waarin de Inspectie vaststelt dat op scholen die zogenaamd rekenzwak zijn meer didactisch falen voorkomt en zegt dan ook:

Deze constateringen maken het zeer waarschijnlijk dat rekenzwakke scholen door het verbeteren van het onderwijsproces de rekenvaardigheid van hun leerlingen kunnen verbeteren.

Kort gezegd, het ligt niet aan de rekenmethode, maar aan de manier waarop het gebracht wordt. In het bedrijfsleven denkt men daar anders over gezien een artikel in Sync, een magazine over innovatie en ondernemen uit mei 2007. En daar zullen onze kinderen toch ooit in terecht komen, of soms bij de overheid?

marwinius: Ach, altijd handig als onze kinderen piramides willen bouwen.....
Op 28-03-2009 0:31:10 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
haras: Ik heb een hele goede rekenmehode. Daar zijn in principe geen cijfers bij nodig. Ik heb altijd genoeg aan: Niks. Een beetje. Wat meer. Veel. En: een heleboel.
Mijn vingers, functioneren daar naast ook nog heel goed als computer.
(Die moch ik op de tweede klas van de lagere school niet meer gebruiken. Maar dat deed ik stiekem toch.)
Behalve in mijn loonzakje had ik nooit behoefte aan een precieze uitkomst. Zonder iets te hoeven uitrekenen en gewoon af te ronden, kwam en en kom ik met schatten, nog altijd en zonder problemen, een heel eind in de goede richting.

Er wordt vooral door overheden en in stellingen, veel te veel overdreven en onnodig, tot in kleine getallen gerekend.
Op 28-03-2009 0:58:11 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Tetzmol:
haras:

Ik heb een hele goede rekenmehode. Daar zijn in principe geen cijfers bij nodig. Ik heb altijd genoeg aan: Niks. Een beetje. Wat meer. Veel. En: een heleboel.
Mijn vingers, functioneren daar naast ook nog heel goed als computer.
(Die moch ik op de tweede klas van de lagere school niet meer gebruiken. Maar dat deed ik stiekem toch.)
Behalve in mijn loonzakje had ik nooit behoefte aan een precieze uitkomst. Zonder iets te hoeven uitrekenen en gewoon af te ronden, kwam en en kom ik met schatten, nog altijd en zonder problemen, een heel eind in de goede richting.

Er wordt vooral door overheden en in stellingen, veel te veel overdreven en onnodig, tot in kleine getallen gerekend.

Dat gaat prima denk je totdat je op een dag een laminaatvloertje wil leggen. Kom je thuis met 78 vierkante meter in plaats van de benodigde 62. Oeps, had ik toch maar een beetje leren rekenen.
Wel leuk en aardig allemaal dat nieuwe leren, maar met een klein beetje kennis kom je in deze wereld niet ver. Ik ken VWO-ers wiens kennis gelijk staat aan dat van een MAVO leerling van pak weg 30 jaar geleden. Dat kunnen we wel kennisinflatie noemen, nog een paar duizend jaar en we zijn weer neanderthalers.

Tetzmol.
“You never know what is enough unless you know what is more than enough.”
Op 28-03-2009 15:00:00 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Gerard: Schatten kan heel goed werken, als je weet wat je doet en waar het wel en niet handig is om toe te passen. Daarnaast is het voor lang niet iedereen nodig om goed te kunne rekenen, maar wel heel erg handig. Persoonlijk vind ik dat het goed is als kinderen een goede basis leren, maar wel op een prettige manier. Ook domweg tafels uit het hoofd leren kan op een leuke manier, zeg maar de sesamstraatmethode.
'Don't forget rule number 6'
Op 28-03-2009 15:03:36 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
phx: Ik zie een trend, het nieuwe onderwijs devalueerd net zo snel als de euro en zijn ongeveer gelijktijdig ingevoerd.

Het PGO (Probleem Genererend *sorry* Gestuurd Onderwijs) zet duidelijk geen zode aan de dijk. Je hebt immers basis kennis nodig wil je een probleem kunnen analyseren. Zonder de basis is het bijna onmogelijk.

Ik heb een tijdje MBOers ICT begeleid maar mijn god wat een drama! Zij hebben totaal geen basis kennis van de techniek. Dus wanneer er een probleem is die geanalyseerd moet worden om deze op te lossen, zitten ze vast. Omdat zij de basis details niet geleerd hebben.
Zij krijgen een opdracht: "Installeer een DNS server". Nou dat doen ze na a.d.h.v. voorbeelden die gevonden zijn online en klaar. Echter hebben ze geen idee wat een DNS server doet, wat vereist is en wat optioneel. De leraren hebben zelf te weinig kennis en ervaring om deze kritische vragen te stellen.
Ik vind het niet erg des te meer werk is er voor mij als freelancer
Op 28-03-2009 21:55:43 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
phx: Mee eens leren van de basis is belangrijk maar leren moet ook leuk zijn en zodanig motiverend werken.

Gerard:

Schatten kan heel goed werken, als je weet wat je doet en waar het wel en niet handig is om toe te passen. Daarnaast is het voor lang niet iedereen nodig om goed te kunne rekenen, maar wel heel erg handig. Persoonlijk vind ik dat het goed is als kinderen een goede basis leren, maar wel op een prettige manier. Ook domweg tafels uit het hoofd leren kan op een leuke manier, zeg maar de sesamstraatmethode.

Op 28-03-2009 21:57:17 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
3.14po:
phx:

Mee eens leren van de basis is belangrijk maar leren moet ook leuk zijn en zodanig motiverend werken.


Nee.

Leren KAN ook leuk zijn. Maar de basis is hoogstzelden leuk om te leren. Ieder niveau kent een niet-leuk moment waar mietjes afhaken.

Seperating men from pussies.
Who's gonna miauw on my comments?
(bericht gewijzigd op 28-3-2009 23:23:27)
United as one. Divided by zero.
Op 28-03-2009 23:23:27 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
sufi: "Modern"rekenen houdt in:spelend leren. Heel leuk, kids vinden het geweldig, maar het gaat te langzaam. Eigenlijk zou je daarnaast het ouderwetse stampen (van tafels bv) moeten hebben en veel oefening van cijferen. Ook regelmatig A4tjes met spel- en grammaticaoefeningen zijn nodig. Dit zou dan als huiswerk moeten gebeuren en dat is uit den boze op de meeste scholen. Op Curacao deden we dat wel en gevolg is, dat ieder kind dat net uit ned. kwam achter liep op het gemiddelde van de klas met rekenen en (hoor dit goed) achterliep met grammatica. Dus niet met nederlandse taal, want de woordenschat is te klein, maar op Cur. worden de gram. regels beter beheerst dan hier. Gek he. Ze krijgen wel iedere dag huiswerk mee voor ongeveer 1 uur. Jammer dan. Het werkt wel. Zonder goede basis loopt het op het vervolgonderwijs gegarandeerd mis.
Op 29-03-2009 0:27:44 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Lanoe: "Op verzoek van zijn vrouw, die pedagoge en grondlegster van het Jenaplanonderwijs was in Nederland, ontwikkelde hij deze methode voor kinderen met rekenproblemen."

En daar was de oudere generatie indertijd in het begin ook zwaar tegen gekeerd.
Nu zijn de aanmeldingen legio en is de vraag naar Jenaplanonderwijs steeds groter.
Andere vormen van onderwijs komen bij het Jenaplanonderwijs kijken en hebben al veel dingen overgenomen.
Dit heb ik zelf met mijn kind ook mogen ervaren.
Men ging bij het Jenaplanonderwijs kijken hoe men met kinderen als mijn kind om moest gaan en men ontdekte dat dat groeiende was (beeldbewustzijn).
Hoofdzakelijk gebaseerd op de angst van de oudere generatie voor het onbekende en een vorm van zelfprojectie op de volgende generatie.
Dan kun je wel zeggen dat je je kind iig niet lastig valt met geloven en dingen zelf wil laten bepalen, maar dat doe je dan toch, enkel op een andere manier
Mijn kind is net zo goed een leraar voor mij als ik dat voor hem kan zijn.
Ik vind ook dat men zich teveel op de school verlaat en nogal snel met het vingertje naar de school wijst.
Ik ga uit van mezelf en heb en doe nog steeds geregeld sommen thuis met mijn kind, hij leest als een tierelier want hij mocht van ons altijd voor het naar bed gaan een kwartier lezen (tijdschriften als de nickelodeon en de quest waren ook goede motivatie) en hij zag het bij zowel vader als moeder.
Ga niet uit van de school, maar van jezelf.
JIJ hebt je kind gewild, JIJ hebt je kind op de wereld gezet (hij/zij wilde dat natuurlijk ook anders was hij/zij er niet) en je wist/weet wat voor wereld het was en is.
Scholen zijn (gelukkig) tegenwoordig wat minder, maar nog steeds voor een groot deel papagaaifabrieken, hoofdzakelijk gebaseerd op herinneren (lees het napapagaaien wat de leraar/lerares zegt).
Ik wil niet dat mijn kind maar wat napapagaait, maar ZELF nadenkt over wat er hem gezegd wordt, het zelf onderzoekt.

(bericht gewijzigd op 29-3-2009 3:15:33)
Carpe diem homo universalis
Op 29-03-2009 1:56:11 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Lanoe: Jep dan worden ze mondig en dat ervaren volwassenen dan weer als vervelend, maar dat vind ik dan HUN probleem
Door omstandigheden had men vroeger al vrij vlug geen grip meer op mij en ik had niets meer met wat de zgn volwassenen beweerde.
Ze logen, verdraaiden de dingen vaak naar hun hand en waren bang voor iets dat "anders" was.
Nu ben ik daar blij om en zie ik mijn winst en ben nog steeds zeer sceptisch tegenover ons zgn "volwassenen" en zie mezelf altijd nog als een kind.
Mijn opleiding is nog lang niet klaar, niet in dit leven en waarschijnlijk vele levens daarna nog steeds niet.
Als dat zo zou zijn dan was ik wat men vaak god noemt, alomtegenwoordig, alwetend en al dat soort nonsens.
Ik weet ook niet of ik dat ook wel zou willen zijn, want damn, wat lijkt mij het leven dan saai!

(bericht gewijzigd op 29-3-2009 3:16:09)
Carpe diem homo universalis
Op 29-03-2009 3:10:48 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Mnakkie: De egyptische, chinese rekenmethodes (en in zekere zin ook hoe de moderne computer werkt/rekent). Het wordt heel grappig uitgelegd in dit youtube filmpje. en kan helpen bij sommige sommen.


Wat wel belangrijk is is het wiskundige bewijs waarom dit werkt, anders blijft het een truukje.
Op 30-03-2009 18:34:58 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden