Astronomen hebben een nieuw licht aan de hemelen ontdekt: de quarkster, een nieuw soort restant van een ontplofte ster. De hypothetische quarkster zag eigenlijk het officiële levenslicht in The Astrophysical Journal, maar dat terzijde. Wetenschappers vonden het nieuwe licht tussen het afval van een supernova die na ontploffing ofwel een zwart gat, ofwel een neutronenster achterlaat. Nu is het ook nodig te vertellen dat een neutronenster onder druk in zijn samengestelde quarks kan uiteenvallen.

Tot op heden werd algemeen aanvaard dat een supernova óf een zwart gat, óf een kleine neutronenster achterlaat. Nu wijzen nieuwe berekeningen uit dat er nog een derde optie is, op voorwaarde dat de druk ná de ontploffing niet groot genoeg is om een zwart gat te creëren: een quarkster. Indien de druk na de ontploffing van een neutronenster hoog genoeg wordt zou deze kunnen uiteenvallen in quarks, de kleinst bekende elementaire deeltjes.

Om met de voeten op de grond te blijven moeten we meegeven dat de quarkster niets meer dan een theoretisch concept is, om de eenvoudige reden dat er nog nooit eentje met zekerheid is gevonden. Er zou zich een quarkster bevinden in het centrum van de dichtst bij de aarde waargenomen supernova ooit: Supernova 1987A. Maar niet alle astronomen gaan akkoord met de aanwijzingen.

Supernovarestant van 1987A
(Supernovarestant van 1987A)

Observaties van een quarkster zouden heel wat informatie kunnen opleveren over wat er in het heelal gebeurde net ná de oerknal. De regel zegt immers dat er aanvankelijk alleen maar quarks aanwezig waren in het heelal. Het blijft dus verder zoeken en veel hoop gaat uit naar nieuwe waarnemingssatellieten die het volgende decennia de ruimte ingestuurd zullen worden.

Ondertussen publiceerde het Monthly Notices of the Royal Astronomical Society berekeningen die aantonen dat onze Melkweg nog altijd aan het bekomen is van een botsing met een ander sterrenstelsel die circa 2 miljard jaar geleden heeft plaatsgevonden. Er zijn immers een aantal sterren aan de buitenzijde van onze Melkweg die veel sneller bewegen dan van een voor mensen vatbaar model mag worden verwacht. Een model waar ondertussen miljarden geregistreerde sterren deel van uit maken.

I'm not a complete idiot. Some parts are missing.
Op 11-05-2009 11:54:30 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
rudiev: Als het daadwerkelijk om een quarkster gaat en ze kunnen de uitstoot van quarks waarnemen, met een satelliet die pas een volgende decennia wordt gelanceerd, dan zouden ze, theoretisch, een waarneming kunnen maken van een eventuele andere, vijfde, dimensie.
Een eventuele andere, vijfde, dimensie zou uit kleine 'ringetjes' kunnen bestaan. Op normale materie heeft deze dimensie geen effect, maar onder de extreme zwaartekracht van de ster zouden sommige andere type quarks zich 'vreemd' kunnen gedragen. Deze andere quarks zouden dan langzamer door onze dimensie reizen dan verwacht, omdat ze om de 'ringetjes' van de andere, vijfde, dimensie moeten reizen.
http://www.newscientist.com/article/dn12120-astronomers-look-to-quark-stars-for-a-fifth-dimension.html
je mag me beledigen, je mag me kwetsen, maar spreek wat je denkt, dan discussieren we verder...
Op 11-05-2009 0:05:37 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
The Boognish: Helaas weer wetenschap van het dode spoor. Ons universum wordt vnl. gedreven door electriciteit en niet door zwaarte kracht. Zolang wetenschappers alleen maar rekening blijven houden met deze zwaarte kracht zullen we continue geconfronteerd blijven worden met steeds exoticere ontdekkingen die niet passen in het zwaartekrachtmodel die met steeds krommere theorieen weer aan elkaar gebreid moeten worden. Als uitgaat van de aanname dat ons universum op electra loopt dan zijn praktische alle 'anomalien' in de ruimte verklaren met plasma modellen.
Op 11-05-2009 13:56:00 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden