In Tibet werd de kunst om de toekomst te voorspellen al voor de komst van het Boeddhisme gepraktiseerd. Toch wordt waarzeggerij niet beschouwd als een vreemde eend in de bijt binnen het globale boeddhistische kader. De kunst om de toekomst te voorspellen werkt immers samen met andere boeddhistische principes zoals karma. In de Tibetaanse maatschappij maakt waarzeggerij deel uit van het dagelijkse leven, maar wat houdt het eigenlijk in?

Na de algemene informatie in het eerste deel en de soorten waarzeggerij in deel twee, de interpretatie van toevallige gebeurtenissen en dromen in deel drie, gebruiken we dit vierde deel voor de interpretatie van de waarzeggerij van vlammen, een boterkaars en een spiegel.



Vlammen

Het observeren van de vlammen van rituele vuuroffers is ook een vorm van waarzeggerij. Nadat de vuurgod is opgeroepen observeert men de vlammen. Vlammen met een heldere, goudoranje kleur, van rookvrije en geluidloze kwaliteit, hevige vlammen die naar rechts draaien of recht omhoog naar eenzelfde punt, lang brandend vuur en een aangename geur zijn over het algemeen gezien positieve tekenen. Het betekent dat welke vraag ook iemand in gedachten had positief zal beantwoord worden. Wanneer het vuur zachtjes brand en kleur van de vlammen sneeuwwit is dan betekend dit iemand verlost is van verderfelijke gedachten en gereinigd van kwaadaardige geesten.

Een gele vlam betekent dat iemand invloedrijk en rijk zal worden. Wordt de vlam helder rood dan betekend dit succes bij elke onderneming en een rookloze blauwe vlam symboliseert een goede gezondheid en de uitbreiding van het nageslacht. Tekenen van ziekte en andere ongelukken worden opgevangen wanneer het vuur hevig brand en de vlammen rookdonker, de kleur van mensenvlees, vegetarische olie of vaal kleuren, twee of drie vlamtoppen hebben en een slechte geur verspreiden. Wanneer er echter bewust een hevig brandend vuurritueel wordt uitgevoerd dan worden bovengenoemde signalen als positief beschouwd.

In het geval van vredevolle of juist toornige rituelen zijn vuursprankels en rook negatieve signalen. Donkere vlammen die zich in alle richtingen bewegen en zich onrustig bewegen duiden op het einde van iemands nageslacht.

Boterkaars

Een boterkaars die gebruikt wordt voor waarzeggerij moet onberispelijk schoon gemaakt worden en moet van goud, zilver of een ander edel metaal gemaakt zijn. De wiek moet gemaakt zijn uit een droog en geurloos stuk hout en niet te dik of te dun zijn. De hoogte van de wiek moet de rand van de boterkaars bereiken en moet zich centraal in de kaars bevinden.

Nadat er wat gerst op de bodem gestrooid is wordt er zuivere gesmolten boter overheen gegoten. Nadien moet men honderd keer "Om ah hum vajra guru dhe vadakki nihum' od' od li sarva ah lo ke praha dhe naye svan bah" reciteren, terwijl men de vraag die men wil stellen in gedachten houdt. Nu kan men de boterlamp aansteken en de vorm van de vlam observeren.

Een puntvormige vlam betekent dat iemand macht zal vergaren en twee punten betekent dat de persoon zal vertrekken naar een andere locatie. Als de vlam flikkerend dof is dan wil dat zeggen dat de persoon een vijand zal krijgen of dat hij of zij een gast van een verre locatie op bezoek zal krijgen. Een gele vlam voorspelt geen hindernissen. Neemt de vlam de vorm aan van een lotusbloem of een juweel dan is er rijkdom weggelegd.

Een vlam die zich in twee delen splitst wijst op een scheiding binnen de familie. Een donkerrode vlam betekent dat de oudste zoon zal sterven. Als het midden van de vlam rood kleurt en de wiek rook afgeeft betekent dit verlies van eigendom. Een boterkaars die zonder gegronde reden dooft betekend dood. Morsen van gesmolten boter staat voor de duur van een onderneming.

Spiegel

De spiegelwaarzeggerij van Dorje Yudronma moet in een stille en vreedzame ruimte uitgevoerd worden. De spiegel wordt op een proper kussen boven in een bak die gevuld is met korrels geplaatst. De waarzegger strooit er dan vermiljoenpoeder overheen en reciteert de mantra's verbonden aan het ritueel. Recht voor de spiegel wordt een kleine kristallen stoepa of een stukje kristal geplaatst.

Aan de achterkant van de spiegel wordt een vijfkleurige vlag - die de Boeddha's en hun vijf families vertegenwoordigd - aan een paaltje vastgemaakt. Rechts wordt rituele cake aangeboden die verfraaid is met boterornamenten en aan de linkerzijde wordt roodkleurige rituele cake voorzien. Helemaal rondom zijn er voorzieningen om drank, geroosterde gerstebloem (tsampa) gemengd met boter, wierook en diverse soorten hout te offeren.

De waarzegger plaatst voor zich een Varja, en heeft een bel en een damaru (trommel), gerstebloem en vermiljoenpoeder om in de drank te strooien en een paaltje waar een witte sjaal rond gebonden is bij zich. De voorspeller genereert zich als een goddelijkheid en begint aan het inleidende ritueel om hindernissen te vermijden. Hierna wordt de Dorje Yudronma, één van de belangrijkste beschermers van Tibet die een paaltje met vijf kleuren in rechterhand en een witte zilveren spiegel in haar linkerhand houdt, aanroepen.

De spiegel wordt niet gelezen door de waarzegger maar door een maagdelijke jongen of meisje jonger dan 15 jaar. Het kind, dat proper en goed gekleed moet zijn, zit op een kussen waaronder een hakenkruis, het symbool van stabiliteit, is getrokken. Hij of zij wordt gevraagd om een steen te nemen en te verpakken in stukken rode doek. Het kind plaatst de steen onder zijn of haar knie en moet dan een oranjekleurig drankoffer opdrinken. Daarna wordt heilige gerstebloem rond het hoofd van het kind aangebracht dat verpakt wordt met een tulband.

De waarzegger reinigt de spiegel en steekt de boterlamp aan. Het kind onderzoekt de spiegel en afhankelijk van het soort waarzegging ziet hij of zij beelden als in een film of geschreven tekst. Bij geschreven tekst horen de geschreven vragen die de waarzegger ontvangen heeft. Het kind beschrijft wat hij in zijn visioen gezien heeft en de waarzegger legt deze na interpretatie uit in termen die bij de geschreven vragen horen.

Het kind dat de spiegel leest heeft geen kennis van de gestelde vragen en de waarzegger kijkt niet naar de spiegel. Toch zijn beiden complementair en wederzijds afhankelijk voor dit soort waarzeggerij. De capaciteit van het kind om de spiegel te lezen verdwijnt bij de puberteit, zodat de waarzegger verschillende kinderen in de loop der tijd zal gebruiken.

carpin: Prachtig om dit toneel stukje met een heel hoog gehalte aan hocus pocus en kwakzalverij te zien natuurlijk.
Is dit niet iets voor de nieuwe Uri Geller show?
Op 06-06-2009 15:10:51 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden