De unieke monolieten van het Paaseiland hebben de tand des tijd doorstaan. Nu blijkt uit een recent onderzoek dat de ondergrond van het Paaseiland ons ook zou kunnen helpen om als levend wezen de tand des tijd te doorstaan, of op zijn minst 'het leven' te verlengen. Boodschapper van dienst zijn de University of Texas Health Science Center in San Antonio, samen met twee andere gerenommeerde onderzoekscentra.

Een chemische verbinding in de ondergrond van het Paaseiland met de wetenschappelijke naam 'rapamycine' (genoemd naar de Polynesische naam van het eiland 'Rapa Nui') verlengde de verwachte levensduur van muizen op 'middelbare leeftijd' met 28 tot 38 percent. In menselijke termen is dit percentage hoger dan de voorspelde stijging in levensduur dan wanneer kanker en hartkwalen genezen of voorkomen zouden kunnen worden (rapamycine werd toegediend aan 'oudere' muizen met een equivalent van mensen op 60-jarige leeftijd).

Het onderzoek maakt deel uit van het National Institute on Aging (NIA) Interventions Testing Program, dat onderzoek doet naar chemische samenstellingen die mensen zouden kunnen helpen om doorheen het ouder worden actief en vrij van allerhande ziektes te blijven. De twee andere onderzoekscentra die hun bijdrage leverden zijn de universiteit van Michigan in Ann Arbor en de Jackson Laboratory in Bar Harbor, Maine.

Rapamycine werd voor het eerst ontdekt op het Paaseiland in 1970, en werd toegepast als medicijn om het afstoten van organen bij transplantaties te verminderen. Het werd ook in 'stents' gebruikt, die bij patiënten werden ingeplant om bepaalde kransslagaders open te houden. Vandaag wordt rapamycine klinisch getest voor de behandeling van kanker. Nieuw onderzoek bij de drie onderzoekscentra toonde aan dat wanneer rapamycine werd toegevoegd aan het voedsel voor muizen de levensduur van de lieve beestjes aanzienlijk verlengde.

Randy Strong, hoofd van de NIA-funded Aging Interventions Testing Center in San Antonio en professor in de farmacologie bij het UT Health Science Center én senior research career scientist bij de South Texas Veterans Health Care System, zegt dat deze interessante bevindingen ons een betere kijk geven op het menselijke verouderingsproces. Aansluitend zouden ze een directe toepassing bieden voor een preventieve medicatie in het belang van de gezondheid van ouderen, zestig plussers zeg maar.

De moleculaire weg om oud te worden

Wetenschappers kennen momenteel slechts twee levensverlengende toepassingen, en dan nog enkel bij zoogdieren: caloriebeperking en genetische manipulatie. Volgens wetenschappers lijkt rapamycine dezelfde moleculaire weg (gedeeltelijk) te volgen wat betreft de verminderde of meer beperkte voedselinname én zelfs bepaalde groeifactoren te beheersen.

Voor de wetenschappers onder ons: rapamycine maakt gebruik van een cellulair proteïne met de naam mTOR dat veel metabolismeprocessen controleert en reageert op stress. Tien jaar geleden stelde Dr. Sharp al dat mTOR deel uit maakte van de caloriebeperkingen in het lichaam. Maar in die tijd was die stelling slechts een 'off-the-wall-idea'.

In 2004, een jaar na de lancering van het NIA Interventions Testing Program, deed Dr. Sharp een voorstel om rapamycine verder te onderzoeken wat betreft het antiverouderingsproces. Zijn voorstel werd goed ontvangen en verschillende onderzoekscentra begonnen rapamycine toe te voegen aan het voedsel van hun proefdieren: muizen.

Er liepen in eerste instantie een hele boel dingen fout: rapamycine was niet stabiel genoeg om in voedsel en via het spijsverteringskanaal door de muizen te worden verteerd. De muizen kregen maag- en darmproblemen en abnormale bloedwaarden zodat op het einde van de wetenschappelijke rit enkel een speciaal aangepaste formule van rapamycine via een bypass in de maag kon worden geloosd, om het van daaruit een gemakkelijkere toegang tot de bloedstroom te geven.

Oude muizen en jonge bejaarden

Het originele doel voorzag in het toedienen van rapamycine bij muizen van 4 maanden oud. Maar wegens de opgelopen vertraging voor de vernieuwde samenstelling en toediening van rapamycine werd het onderzoek gestart bij muizen die al de middelbare leeftijd van 20 maanden, het equivalent van 60 jaar bij mensen, hadden bereikt. Het was kiezen of delen, maar uiteindelijk wezen de resultaten uit dat rapamycine enkel een verlengde levensduur oplevert wanneer toegediend bij 'middelbare leeftijd'.

Indien de medische wetenschap zo ver geraakt om rapamycine ook als 'verlenger' van de levensduur toe te passen bij mensen, en rapamycine daarenboven dezelfde karakteristieken vertoont bij mensen, dat krijgen we uiteindelijk een medicijn dat we niet vanaf de geboorte moeten nemen. Het wordt pas pilletjes slikken wanneer we zeg maar met pensioen gaan, om dubbel en dik - en veel langer dan berekend - te genieten van ons pensioen. In de veronderstelling dat er nog iets te genieten valt natuurlijk.

Cultuurmeneer: Degene die uit dit goedje als eerste het werkzame en probleemloze 'levenselixer' destileert zal het wel vliegensvlug patenteren en vervolgens in de luie stoel multi-biljonair worden.

(Ik heb ondertussen ook m'n middelbare-school scheikunde-boeken en mijn Bart Smit microscoop al weer uit de kast gehaald en afgestoft! Wie weet.......)
(bericht gewijzigd op 25-7-2009 13:20:10)
God... Dat ben je zelluf!
Op 25-07-2009 13:16:10 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Obnoxious: [quote=Cultuurmeneer]
Degene die uit dit goedje als eerste het werkzame en probleemloze 'levenselixer' destileert zal het wel vliegensvlug patenteren en vervolgens in de luie stoel multi-biljonair worden.

Ik denk eerder dat deze persoon spoorloos verdwijnt en dat uit nader onderzoek zal blijken dat het 'elixer' zeer scadelijk is voor de gezondheid...
A fairytale called 'life'.
Op 26-07-2009 14:55:56 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Fik2000: Oei, lang genieten van ons pensioen? Nee nee dat zal nooit toegelaten worden.. Daar baat het bedrijf (staat) niet mee ;-)
Op 27-07-2009 18:06:33 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden