Nog maar net uit de tent gekropen in warm Frankrijk buigen wij ons hoofd vandaag eens over kamperen op de maan. 
NASA wil graag een permanente maanbasis opzetten en ondanks het ontbreken van duidelijke financiële toezeggingen van het Amerikaanse Congres, zijn ze toch al vast begonnen met het maken van plannen en het in kaart brengen van te verwachten moeilijkheden. Het NASA Lunar Architecture Team, oftewel het Maan Ontwikkelings Team, heeft zich ten doel gesteld om antwoorden te formuleren op een aantal lastige problemen.

Ten eerste zal elke constructie absoluut niet zwaar mogen zijn, elke kilo die vanaf de aarde gelanceerd moet worden kost klauwen vol brandstof en dus geld. Daarnaast moet de constructie ook stevig genoeg zijn om een lancering überhaupt te kunnen overleven, want lanceren gaat gepaard met bruut geweld.

Met temperaturen van -233° tot 123° Celsius zal de constructie toch ook over een zekere isolerende waarde moeten beschikken en zal het bestand moeten zijn tegen de brute omstandigheden op de maan door het ontbreken van een atmosfeer.

Straling wordt ongehinderd losgelaten op de maanbasis en micrometeorieten zullen met een snelheid van rond de 100.000 kilometer per uur inslaan op het maanoppervlak. Het daarbij vrij te komen stof genaamd regoliet kan flinke schade berokkenen aan mens en machine.

Opblaasbare structuren, gemaakt van flexibele maar stevige materialen zoals Kevlar, zouden door het lage gewicht ideaal zijn om naar de maan te transporteren. Een woonunit zou echter door meerdere lagen gevormd moeten worden om afdoende bescherming te bieden, wel tot totaal 30 centimeter dikte. Een lichte folie zoals Mylar of Kapton zou goede bescherming kunnen bieden tegen hoge temperatuurschommelingen. Om tegen de hoog-energetische protons uit de zonnestraling bescherming te kunnen vinden, zou een laag van 5 centimeter water tussen de laagjes een oplossing kunnen zijn.

Kijk hier eens naar een filmpje met onder meer een prototype van ILC Dover, de fabrikant van de mooie witte maanpakken die de Apollo-astronauten 40 jaar geleden al droegen:

Naast alle problemen om voldoende water, eten en energie aan te kunnen voeren voor de maanbewoners en ook nog eens voldoende bescherming te kunnen bieden, speelt het ontbreken van een duidelijk budget ook nog eens mee. Gelukkig is er voldoende Helium 3 te vinden op de maan en ik denk eerlijk gezegd dat dat ook de enige reden is waarom de halve wereld zo nodig een permanente maanbasis wil opzetten.


Voorlopig heeft NASA nog tijd genoeg om alle ideeën en modellen uitgebreid te testen. De opblaasbare maantent werd onlangs op de Zuidpool getest en zal in een later stadium aan tests in een vacuümkamer onderworpen worden.


NASA verwacht voor 2015 een compleet programma te hebben voor het inrichten van een fatsoenlijk kampeerterrein op de maan. Over bedden voor de maanbewonders hebben ze zich nog niet gebogen voor zover ik weet, maar dat zal wel geen comfortabel waterbed worden. Ik durf te wedden dat ze luchtbedden meenemen.

stef: Kunnen ze niet ondergronds gaan? Intelligente mechanische mols zenden die vooraf aan het graven slaan, zodat er ruimte klaar tegen dat de mens arriveert?
Op 05-08-2009 14:10:11 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
3.14po:
stef:

Kunnen ze niet ondergronds gaan? Intelligente mechanische mols zenden die vooraf aan het graven slaan, zodat er ruimte klaar tegen dat de mens arriveert?

Sterk idee.
United as one. Divided by zero.
Op 06-08-2009 0:02:53 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
paps: Een mol die mechanisch is moet enorm sterk zijn om een fatsoelijk gat in de grond te kunnen graven.

Dat kost ten eerste brandstof en dat is nou precies wat ze niet vanaf de aarde mee willen nemen. Verder zal zo'n apparaat flink zwaar zijn en elke kilo extra is echt heel erg vervelend...

De Saturnus raket, die de Apollo vluchten deed, woog 3.000.000 kg.
Er was voor 3.500.000 kg stuwkracht maar liefst 2.700.000 kg brandstof nodig.

Bij de start is de verhouding stuwkracht / gewicht dus = 3.500.000 / 3.000.000 = 1,2.

3.000.000 kg stuwkracht is er nodig om het gewicht van de raket te dragen, en dus blijft er 500.000 kg over voor de accelleratie. In de eerste seconde beweegt het gevaarte maar een meter omhoog. Dat lijkt heel wat, maar op een lengte van 111 meter zie je nog nauwelijks beweging.
Maar, door het verstoken van brandstof wordt de raket iedere seconde 12000 kg lichter......

Na 2 minuten is 1500 ton verbruikt waardoor die zelfde 3,5 miljoen kg stuwkracht tegenover "slechts" 1,5 miljoen kg gewicht komt te staan. De acceleratie is dan al bijna 4 G. De eerste trap brengt Apollo naar een hoogte van 60 kilometer.

Elke kilo extra die je meeneemt kost een veelvoud aan brandstof. Dat is extra vervelend want de brandstof die je nodig hebt om het naar boven te krijgen zul je in eerste instantie dus óók moeten optillen.......

Het is dus een accelererend effect.... elke kilo extra vraagt extra kilo's brandstof die op hun beurt weer extra kilo's vragen waardoor je bijna oneindig zwaar moet worden.....

Gewicht de ruimte in schieten is ontzettend duur... Vandaar de opblaastenten dus....

Koester uw onwetendheid, de rest kunt u opzoeken.
Op 06-08-2009 2:58:00 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
stef: Ja, maar ik denk een beetje SF. Kan men geen robotmollen maken die op helium 4 werken? Dan hoef je geen brandstof te versturen, maar wel een toestel dat helium 4 op kleine schaal produceert. Genoeg om die eerste mollen hun werk te laten doen. Een andere toestel zou er één kunnen zijn die robotmollen maakt... Trouwens als je begint te graven waar er ijs is, is het meer een kwestie van een soort ijs-sculptuur te maken. Dus op de juiste plaats kan je mss verschillende vliegen in één klap slaan. Je in het ijs ingraven, zorgen voor water, en mss ook zorgen voor helium 4.
Op 07-08-2009 11:11:44 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
weerman: Dit soort animatiefilmpjes wordt jaarlijks door NASA verspreid en met veel bombarie aangekondigd. Het resultaat is nu, dat we straks weer zitten aan te kijken tegen een ouderwetse vaste-brandstofraket, geen recyclebaar vliegtuig, wel verspilling van dure rakettrappen, weer een "ouderwetse" capsulelanding op zee, maar géén basis op de maan. Het zal worden alsof we naar een opgelapte auto uit 1969 kijken, maaaaarr MET een nieuw laagje verf, ennn een andere naam...
Ik las pas nog eens, naar aanleiding van de maanlanding van 40 jaar terug, de kranten door die op zolder liggen, over die eerste maanlanding... "Het is voor 99,9 % zeker dat vóór het jaar 2000 de eerste baby op de maan wordt geboren!" zei Wernher von Braun toen, in 1969...

Helaas, de benodigde miljarden zijn niet voor de wetenschap, maar voor het leger. Om weer "vrede, veiligheid ennnn democratie" te mogen brengen bij de arme mohammedaantjes en zo... En om grondstoffenbelangen veilig te stellen.

Ik blijf het zeggen: mensen ZIJN helemaal niet zo intelligent als door optimisten beweerd wordt...
Op 08-08-2009 21:44:21 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
paps: Mensen zijn wél hebzuchtig....

Koester uw onwetendheid, de rest kunt u opzoeken.
Op 09-08-2009 23:04:57 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden