Het verhaal van de Brown Mountain-lichten is een van de best gekende legenden van Noord-Carolina. De Brown Mountain-lichten haalden tientallen keren de voorpagina van diverse Amerikaanse kranten en zijn minstens twee keer door de United States Geological Survey onderzocht. Sinds de ontdekking in 1771, door de Duitse ingenieur Gerard Will de Brahmin, ageerden de mysterieuze Brown Mountain-lichten als een magneet voor tal van wetenschappers en historici.

De Brahmin verklaarde dat uit de bergen opstijgende salpeterhoudende dampen zich met de wind verplaatsten. Wanneer deze salpeterdampen in aanraking komen met een gelijkaardige salpeterwolk, 'ontvlamt' volgens de Brahmin de salpeter naar een zwavelverbinding, wat de lichtflitsen zou veroorzaken. De Brahmin was een wetenschapper en dus bracht hij een wetenschappelijke verklaring naar voren, maar de eerste kolonisten geloofden dat de lichten de geesten van Cherokee- en Catawbastrijders waren die tijdens een oude veldslag op de berghellingen gedood werden.

Eén ding is zeker: de Brown Mountain-lichten bestaan. De lichten worden al heel lang waargenomen en verschijnen met onregelmatige intervallen boven de top van de Brown Mountain, een niet zo hoge maar lange bergrug als uitloper van de Blue Ridge. De Blue Ridge is een bergketen in het oosten van de Verenigde Staten, die deel uit maakt van de Appalachen en is bekend om zijn blauwe schijn die van op een afstand kan worden waargenomen.

De Brown Mountain-lichten bewegen zich op een onregelmatige manier op en neer en kunnen alleen van op afstand worden waargenomen, ze verdwijnen zodra men de berg beklimt. De lichten zijn het best te zien vanaf de naburige Linvill Mountain en op het eerste gezicht lijken de lichten twee keer zo groot als een ster als ze boven de Brown Mountain verschijnen. Soms hebben ze een rode of blauwe kleur en op de meest donkere nachten zijn de lichten zo frequent en veelvuldig te zien dat ze onmogelijk te tellen zijn.

Legenden

Een eerste legende over de Brown Mountain lichten verhaalt over een hoefsmid van het platteland die in de bergen ging jagen maar de weg kwijt raakte. Een van zijn slaven ging naar hem op zoek en werd op de heuvels verschillende nachten na elkaar opgemerkt met zijn lantaarn. Volgens de legende is de slaaf gestorven, maar dwaalt zijn geest nog steeds mét de lantaarn door de heuvels, op zoek naar zijn meester.

Een andere legende gaat over een vrouw die in 1850 spoorloos verdween. Er werd aangenomen dat haar echtgenoot haar had omgebracht. Bijna iedereen uit de omgeving ging op zoek naar het lijk en op een donkere nacht verschenen plots vreemde lichten op de Brown Mountain. Verschillende hulpvaardige medemensen dachten dat het licht de geest van de vermoorde vrouw was die gekomen was om wraak te nemen op haar moordenaar. De geest zou hen ook gewaarschuwd hebben om de zoektocht naar haar lijk te stoppen. De zoektocht werd gestaakt zonder een spoor van een lijk te vinden, maar jaren later werd onderaan een steile rots een stapel beenderen gevonden. Ze werden geïdentificeerd als het skelet van de verdwenen vrouw.

De Cherokee Indianen zijn al 800 jaar vertrouwd met de Brown Mountain-lichten. Volgens hun legende werd er in 1200 rond de Brown Mountain een grote veldslag gestreden tussen de Cherokee en Catawba Indianen. De Cherokees geloven dat de lichten de geesten van jonge Indiaanse vrouwen zijn die door de eeuwen heen bleven zoeken naar hun echtgenoot, lief of minnaar. De eerste Indiaanse kolonisten geloofden dan weer dat de lichten de geesten van Cherokee- en Catawbastrijders waren die sneuvelden tijdens een oude oorlog. Anderen geloven dan weer dat de lichten een bende geesten - mét brandende kaarsen - zijn, die gedoemd werden om onophoudelijk de Brown Mountain te beklimmen en af te dalen.

Wetenschappelijke theorieën

Van de vele wetenschappelijke theorieën over wat de Brown Mountain-lichten in werkelijkheid zijn is nog geen enkele daadwerkelijk bewezen. Sommige wetenschappers denken dat de lichten ontstaan door een chemische wisselwerking van verschillende mineralen met gassen in de omgeving. Een of andere geoloog beweert dat een radioactieve uraniumertslaag verantwoordelijk is voor de lichten. Het radioactieve mineraal uraniet zou volgens andere bronnen de lichtbrenger zijn, maar voor beide geldt de wetenschap dat radioactieve straling onzichtbaar is voor mensenogen.

Andere wetenschappers stellen dat de Brown Mountain-lichten een luchtspiegeling zijn. Door een of andere vreemde atmosferische conditie zou de verlichting van dorpen in de omgeving in de atmosfeer weerspiegelen. Nadeel aan deze theorie is dat de Brown Mountain-lichten al vóór de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) werden waargenomen, lang voor er elektriciteit gebruikt werd om licht te genereren.

Een U.S. Geological Survey rapport uit 1913 besliste dat de Brown Mountain-lichten de koplichten van locomotieven waren, die door de Catawba Vallei, ten zuiden van de Brown Mountain, tuften. Maar drie jaar later zorgde een grote overstroming ervoor dat de meeste spoorwegbruggen in de Catawba Vallei vernietigd of zwaar beschadigd werden. Ook gewone wegen en elektriciteitsleidingen werden weggespoeld. Het duurde weken vooraleer de spoorweg hersteld kon worden en tijdens de herstelwerkzaamheden - nog voor de eerste locomotief weer door het dal kon sporen - bleven de Brown Mountain-lichten verschijnen. Toen werd duidelijk dat het rapport uit 1913 het bij het verkeerde eind had met koplampen van locomotieven of gemotoriseerd verkeer.

Een tweede U.S. Geological Survey rapport maakt zich er van af door de Brown Mountain-lichten toe te schrijven aan de spontane zelfontbranding van moerasgassen. Maar er zijn geen moerassen op of rond de Brown Mountain, en als logisch gevolg dus ook geen moerasgassen.

De Brown Mountain-lichten blijven een vreemde verschijning. De beste omstandigheden om de lichten te zien blijken rustig weer met weinig of geen maanlicht, hoewel de lichten ook al bij mist en lichte regen zijn waargenomen. De lichten zijn al op alle mogelijke uren van de nacht gerapporteerd, maar de uren voor de duidelijkste waarnemingen liggen tussen 22:00 en 02:00 uur. Volgens de lokale bevolking zijn de Brown Mountain-lichten in de maanden september en oktober prominenter aanwezig, maar net als zoveel wetenschappers weten ze niet wat aan de oorsprong van het natuurlijke fenomeen ligt.

Lemetje: Het doet mij denken aan de dwaallichtjes die je ook weleens op moerassen ziet. Gassen die spontaan branden en ook weer snel doven. Witte Wieven(moerasnevel) zullen het niet zijn, die geven geen licht. Het kunnen ook ogen van wild zijn die oplichten in het lamp(kaars-, toorts-)licht, die rennen weg als je dichterbij komt.
Het is maaar een wild idee..
Op 16-09-2009 0:02:29 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
BeyondPerceptio: Leuk artikel!
Op 16-09-2009 14:21:06 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
ourobouros: dansende orbjes, joepie voor het kleine volkje
niets is iets, niet?
Op 16-09-2009 15:37:26 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Chris de Boden: Gewoon kaboutertjes met maglites
Linux=Technisch lego voor volwassenen. Project SteviaLX 1404 v1.0
Op 17-09-2009 1:16:34 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Kanu: Groepje jeugd die nou dikke pret hebben achter hun pc...
Licht is sneller dan geluid. Daarom zien mensen er intelligent uit, tot je hen hoort spreken.
Op 17-09-2009 17:32:12 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden