Mensen nemen zichzelf doorgaans zo serieus dat het lachwekkend is. Alles wat we menen te weten beschouwen we doorgaans als hoogste waarheid en alles wat we voelen weten we o zo goed te herleiden tot situaties of personen. Als we boos, blij, verliefd, depressief, angstig of geil zijn ligt het altijd aan een ander of iets anders maar nooit aan onszelf. Sommigen gaan daarin zo ver dat ze het nog geloven ook. De werkelijkheid is natuurlijk dat we allemaal slaaf zijn van duistere psychologische en biochemische processen die in ons lichaam plaatsvinden. Dat we niet noodzakelijkerwijs onze gedachten en gevoelens zijn is een belangrijke wijsheid die maar bij weinigen bekend is. Tijd om daar wat aan te doen.


(Zodra mensen zichzelf en hun geadopteerde denkbeelden serieus gaan nemen kunnen er rare situaties ontstaan)

Het is al diverse malen onderzocht en verklaard waarom voor- en tegenstanders van een bepaald onderwerp zo ontzettend volhardend zijn in het eigen gelijk, dat ze blind zijn voor de keiharde feiten die hun denkbeelden tegenspreken.

Zodra we berichten horen die rechtstreeks tegen onze zo geliefde denkbeelden ingaan, worden de rationele gebieden in onze hersenen actief. We worden alert en proberen vooral de zwakke plekken in het pleidooi van de tegenstander te ontdekken om zo het eigen gelijk te kunnen onderstrepen. Feiten en goed onderbouwde argumentering filteren we dan zoveel mogelijk uit of we zijn er domweg blind voor.

Maar zodra we meningen horen die perfect aansluiten bij ons individuele paradigma, worden de emotionele centra's in de hersenen actief en stijgt het niveau van het ‘feel-good’ hormoon dopamine. Rationeel denken is er dan niet meer bij en zaken als kritische zelfreflectie of het afwegen van feiten is er dan niet meer bij. We horen wat we willen horen en dus is het per definitie 'juist' en het voelt nog goed ook. (Bron)

"Als geloof en verstand strijden wint het geloof altijd"

Een neveneffect van het overtuigd zijn van het eigen gelijk en het luisteren naar wat we willen horen, is dus de afgifte van hormonen waarbij we ons prettig voelen. In die zin is er dus ook sprake van een verslaving. Misschien is dat wel de reden dat zoveel gelovige mensen een groot deel van hun leven in jubel-joechei stemming 'Gods woord' tot zich nemen. Ze horen wat ze willen horen en het lichaam geeft als bonus nog een fijne drug ook.

Het heeft geen enkele zin om een gelovige met goed onderbouwde rationalisaties te overtuigen of vice versa. Wat het onderwerp ook is, er zullen altijd voor- en tegenstanders zijn die zich niet laten overtuigen. Hopelijk zitten onder dit blog bij de 'comments' enkele mooie voorbeelden daarvan.

Onze gedachten en ideeën of ons geloof en voorkeuren hebben we niet sinds onze geboorte. Het is een optelsom van onze sociaal-culturele achtergrond, ervaringen en persoonlijke interpretaties daarvan. Heel zorgvuldig bouwen we goed/fout-oordelen op en zoeken vooral bevestiging in datgene wat we al geaccepteerd hadden. Zo leest u waarschijnlijk wel de artikelen op Grenswetenschap.nl maar niet die van de Stichting Skepsis. We willen nu eenmaal onze geadopteerde denkbeelden in stand houden.

Het kan ook anders. Neem twee mensen met onverzoenlijke denkbeelden en laat ze in debat gaan om de ander te overtuigen. Maar in plaats van dat ze hun eigen stokpaardje moeten verdedigen is het zaak dat ze het zo verguisde denkbeeld van de ander gaan verdedigen. Er gebeurt wat vreemds. Als beide partijen serieus elkaars denkbeelden gaan verdedigen, krijgen ze gaandeweg ook meer en meer sympathie voor het denkbeeld van de ander.

Helaas is het effect niet blijvend en naarmate de tijd verstrijkt en men elkaars denkbeelden niet meer hoeft te verdedigen, neemt de sympathie weer af tot het oude niveau van verwerping.


(Vechten voor je eigen gelijk)

Beter is het om te begrijpen dat de wijsheden en bijbehorende gedachten die we in onze hoofden hebben slechts aan zijn komen waaien met de willekeur van het lot. Was u bijvoorbeeld in Somalië of Taiwan geboren, dan had u compleet andere gedachten en opvattingen gehad. Natuurlijk kunnen we onze denkbeelden niet schoonvegen, maar we kunnen wel bij iedere opkomende sterke mening onszelf realiseren dat die niet zaligmakend of absoluut hoeft te zijn.

Wees ervan bewust dat gevoelens en ideeën voort kunnen komen uit de biochemische processen van uw lichaam. In die zin zou men iedere aansprekende visie met de nodige argwaan moeten bekijken en iedere weerzinwekkend idee juist moeten doorgronden.

Waarom? Omdat we als we de geschiedenisboeken openslaan kunnen leren dat nagenoeg al het leed in deze wereld is voortgekomen door mensen die hartstochtelijk meenden de weg, de waarheid of het licht te zijn. Maar ook op microniveau is er veel leed door mensen die niet kunnen ontsnappen uit de greep van een heilig geloof van het eigen gelijk.

Jezelf vrij denken kan en wie het probeert loopt kans de werkelijke 'ik' te ontmoeten. Eén ding is dan zeker. Die nieuwe 'ik' zal zichzelf een stuk minder serieus nemen, waarmee het leven voor uzelf en uw omgeving gelijk een stuk prettiger wordt.

Ik zeg DOEN.

C.: Super blog!

Ik zou graag een zinvolle discussie willen starten, en een punt uit het stuk onderuit halen met goed onderbouwde argumenten maar zou niet weten welk punt.


Jezelf vrij denken kan en wie het probeert loopt kans de werkelijke 'ik' te ontmoeten. Eén ding is dan zeker. Die nieuwe 'ik' zal zichzelf een stuk minder serieus nemen, waarmee het leven voor uzelf en uw omgeving gelijk een stuk prettiger wordt.

Ik zeg DOEN.


In ieder geval een goede tip en aanrader!

(bericht gewijzigd op 25-9-2009 13:54:47)
Op 25-09-2009 13:54:20 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Tru: Geweldig:
"Mensen nemen zichzelf doorgaans zo serieus dat het lachwekkend is."
en vlak daarna:
"De werkelijkheid is natuurlijk dat we allemaal slaaf zijn van ... "
Op 25-09-2009 14:25:38 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Ganzfeld: grrr schaakmat gezet door een bloggert....
(bericht gewijzigd op 25-9-2009 14:34:44)
Op 25-09-2009 14:34:32 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
eoi: ja DOEN! we zijn allemaal clowns! oewe oewe oewe tuut oppe nuus!
Niet je overtuigingen serieus nemen, dat is een mooie voor de passieve mens maar mensen die toch liever ergens heen willen met hun leven doen er goed aan druk op hun passie te zetten, of het nu goed of fout is, het schept wel stof tot nadenken, zonder de boevenstreken van corporaties hadden wij immers nooit zo zelfbewust geweest over waar we onszelf mee belasten, en hoe sommige dingen anders zouden kunnen.

Jammer pino, je andere blogs waren beter.
Op 25-09-2009 15:38:21 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Gerard: Het zou interessanter zijn om van kinderen te leren

in plaats van hén te leren hoe ze zich dienen te gedragen,

hoe ze moeten leven en functioneren.


U.G. Krishnamurti
'Don't forget rule number 6'
Op 25-09-2009 15:50:38 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Antoine: We zijn allemaal slaven van ons ego: ons artificiële zelf dat we in de loop der jaren samen met onze omgeving gecreëerd hebben, en waar we ons ten volle mee identificeren. Identificatie als actie van het denken is dus het probleem. We 'denken' onze denkbeelden (vooral vanuit angst, en van daaruit onze ha,g naar zekerheid), en 'denken' na verloop van tijd dat we diezelfde denkbeelden zelf zijn. We zien dus geen verschil meer tussen beide.
Vanuit die overtuiging dienen we uiteraard wanneer onze denkbeelden aangevallen worden, wij zelf aangevallen worden. Waardoor we de behoefte voelen om onszelf, in de vorm van onze overtuigingen te verdedigen. Vrij simpel eigenlijk, ware het niet zo moeilijk om de verbinding tussen onszelf en onze overtuigingen los te laten. Ons "zelf" (lees: ego) en onze denkbeelden relativeren lijkt me de enige goede oplossing. Relativeren wil zeggen vergelijken met andere ideeën, door er niet a priori van uit te gaan dat onze concepten juister zijn. Maar bovenal wil het inderdaad zeggen om onszelf en het leven minder ernstig en luchtiger op te nemen.
Iets wat op zich ook niet zo moeilijk hoeft te zijn, ware het niet dat we dikwijls met onze emoties geconfronteerd worden. En emoties zijn uiteindelijk niets anders dan reacties van het lichaam op ons denken. Al is dat wel iets moeilijker om te herkennen.
Spijtig genoeg komen de meesten onder ons niet ooit tot een begin van wat je als een zelfonderzoek en een zich zelf in vraag stellen zou kunnen noemen. Eerder lijken we, niet beseffend hoe kort het leven eigenlijk wel is, er van te houden om tijd en energie te steken in het verdedigen van onze denkbeelden. Desnoods door anderen hier voor de kop in te slaan. Ziedaar de tragiek van ons mens zijn...
Op 25-09-2009 19:37:53 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
luidspreker: Hele goede blog, een topper!


Jezelf vrij denken kan en wie het probeert loopt kans de werkelijke 'ik' te ontmoeten.


Na 23 jaar vanuit het land waar ik geboren en getogen ben vertrokken, inmiddels 15 jaar in het andere rijk. NL.
Na 15 jaar objectiviteit weet ik niet hoe ver ik de de eigen ik heb kunnen bereiken, maar wel zie ik meer dan ooit te voren dat iedereen in mijn omgeving ver weg van eigen ik zijn.
Ik ben blijkbaar de enige, die zich dichtst bij de eigen 'ik' bevindt.
Moet je opletten. Dit is nou wel de toppunt van eenzaamheid.
Het is eenzaam om de zwarte schaap zijn.
Falen van sociale wetenschap zal ik het maar noemen.
Volgende keer beter over na denken.
Dus
Ik zeg NIET DOEN.

Als je het toch doet, neem dan genoeg rust. Zoals hierboven word aangegeven
Wees ervan bewust dat gevoelens en ideeën voort kunnen komen uit de biochemische processen van uw lichaam.



(bericht gewijzigd op 25-9-2009 20:36:13)
Op 25-09-2009 19:54:00 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
sufi: Zoals een vriend van me altijd zegt: "Wie ben ik, dat ik het beter meen te weten en anderen daarvan wil overtuigen?"
Je kunt je denkbeelden duielijk maken, maar niet verwachten dat je een ander overtuigt. Waarom zou je ook? Zoveen mensen zoveel zinnen, en dat maakt het juist leuk.
Als ik na lang nadenken en (be)studeren tot een mening ben gekomen, dan is dat mijn mening. Als iemand anders een andere ingang heeft genomen en daardoor tot een andere mening is gekomen, dan kan hij me misschien daarvan overtuigen. Moet het wel onderbouwd zijn.
Ben ik daardoor minder, als blijkt dat ik misschien ongelijk had?
Dat is denk ik, waar mensen bang voor zijn.
Voor dom versleten te worden.
Bovendien, als iemand gelukkig is met zijn mening, (en dat geldt vooral voor religies) waarom zou ik die dan onderuit willen halen? Alleen maar om gelijjk te krijgen? Kom nou.
Op 25-09-2009 20:35:48 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
paps: Ik heb gelijk maar ik hoef gelijk niet te hebben of zo?

Je hebt in het algemeen trouwens twee soorten mensen:

Mensen die ergens voor zijn (moeilijk) en mensen die ergens tegen zijn (makkelijk).

Mensen die tégen iets zijn, zijn vaak vrij armoedig in hun denken. Iets zelf verzinnen kunnen ze niet maar ze weten wel wat ze niet aanstaat en dat zal de rest van de mensheid weten ook!

Mensen die ergens vóór zijn, zijn meestal wel creatief in hun denken. Ze kunnen nieuwe dingen verzinnen, zien voordelen ipv nadelen.

Ik ben zelden ergens tegen, tenzij het nadrukkelijk iemand anders schaadt. Ik vind dat iedereen vooral maar lekker moet doen wat hij of zijn goed vindt. Maar helaas zit de calvinitische geest nogal nadrukkelijk in het hoofd van de Nederlanders....

Foei! Dát mag niet! We hebben tenslotte REGELS!

Brrrrr.... Ik leef in de geest van de wet, niet naar de letter.

Koester uw onwetendheid, de rest kunt u opzoeken.
Op 25-09-2009 20:47:35 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
C.:
luidspreker:

Ik ben blijkbaar de enige, die zich dichtst bij de eigen 'ik' bevindt.
Moet je opletten. Dit is nou wel de toppunt van eenzaamheid.
Het is eenzaam om de zwarte schaap zijn.
Falen van sociale wetenschap zal ik het maar noemen.


Tja, en zulke uitspraken intrigeren me dan, he...

Hoezo 'toppunt van eenzaamheid', 'zwarte schaap' en 'falen van sociale wetenschap'? Het is bijna vaag en cryptisch....
Mag ik zo vrij en brutaal zijn om een toelichting te vragen?

Ik denk namelijk dat ik je begrijp, maar ben er niet zeker van.
Op 25-09-2009 21:08:50 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
luidspreker: @C.
Hoe nuchter is een nuchtere Hollander?
Minder dan een wereldburger.
Beter is het om te begrijpen dat de wijsheden en bijbehorende gedachten die we in onze hoofden hebben slechts aan zijn komen waaien met de willekeur van het lot. Was u bijvoorbeeld in Somalië of Taiwan geboren, dan had u compleet andere gedachten en opvattingen gehad. Natuurlijk kunnen we onze denkbeelden niet schoonvegen, maar we kunnen wel bij iedere opkomende sterke mening onszelf realiseren dat die niet zaligmakend of absoluut hoeft te zijn.

Oftewel, iemand die naar een andere land verhuist, zal - uitzonderingen daar gelaten - relativeren.
Objectief handelen wordt van alledaags. Mens groeit tot een wereldburger.

Terug in zijn geboorteland, zijn naasten - voor wie hij onvoorwaardelijke liefde heeft -
blijken rare trekken te hebben. De een is egoïst, de ander zus en zo.
Bij deze is de basis om zich alleen, het zwarte schaap, te voelen gelegd.

Nou lekker die werkelijke eigen 'ik'.

Als iemand eenzaam is, bestaat nog dan "sociale wetenschap"?, Niet.

Ik zeg altijd;
Het leven is een grap, neem het niet zo serieus.

Tja, het leven of zichzelf of beide niet-serieus nemen ... ?
Op 25-09-2009 22:56:37 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
sufi: Als je in een paar verschillende culturen hebt gewoond, ben je altijd tot op zekere hoogte eenzaam.
Je relativeert zeker, omdat je ook hebt geleerd dat in wezen iedereen dezelfde doelstellingen heeft.
Maar door alle franjes die overal anders zijn, blijf jij met je stukjes franje van overal een buitenstaander.
Maar een zwart schaap....? Je wordt door je omgeving wel beschouwd als "vreemd".
Ook door je landgenoten en dat terwijl je dacht naar huis te gaan. Maar een zwart schaap heeft toch wel een negatieve klank...of niet?
Op 25-09-2009 23:17:10 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Marsepars: Ik ben ik.
En ik ben jij.
En jij bent mij.
En samen zijn we alles.
En totaal onbelangrijk.
Cannot kill the Battery!!!
Op 25-09-2009 23:19:32 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
C.: @ luidspreker en sufi.

Inderdaad, leven/wonen in of met verschillende culturen kan relativerend maar ook verwarrend werken.

Maar je kan je ook al een buitenbeentje voelen bij bv. je familie, als je andere ideeen of principes hebt, of als je jezelf hebt losgemaakt van bepaalde patronen, en de anderen niet. Dat kan ook eenzaam aanvoelen.

Niemand heeft ooit beweerd dat het vinden van je zelf (of eigen ik) a piece of cake zou zijn. En hoe eenzaam ook, je bent wel trouw aan jezelf. En het relativeren en het leven niet te serieus opvatten, helpt dan enorm.

Er is maar 1 persoon die 24/7 bij je is, en dat ben jezelf. Voor de rest mag je hopen dat er mensen zijn die een stuk meereizen, en je leven verrijken.
(bericht gewijzigd op 26-9-2009 0:34:18)
Op 26-09-2009 0:33:35 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Maan:
Antoine:

Spijtig genoeg komen de meesten onder ons niet ooit tot een begin van wat je als een zelfonderzoek en een zich zelf in vraag stellen zou kunnen noemen. Eerder lijken we, niet beseffend hoe kort het leven eigenlijk wel is, er van te houden om tijd en energie te steken in het verdedigen van onze denkbeelden. Desnoods door anderen hier voor de kop in te slaan. Ziedaar de tragiek van ons mens zijn...


Ik meen dat toch steeds meer en meer mensen zich hier aan gaan wagen. Ik bedoel maar, spiritualiteit (en bewustzijnsverruiming) is nu populairder dan van te voren, en als mensen vervolgens gaan leven naar wat ze geleerd hebben dan komt dat zelfonderzoek heus wel ter plaatse.
(bericht gewijzigd op 26-9-2009 1:29:40)
The Lost History of Man: http://www.talc.site88.net
Op 26-09-2009 1:22:07 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Maan:
Marsepars:

Ik ben ik.
En ik ben jij.
En jij bent mij.
En samen zijn we alles.
En totaal onbelangrijk.


Het is maar net wat voor waarde je zelf aan iets geeft: belangrijk of onbelangrijk. Net zoals wat schoonheid in de ogen van de aanschouwer betekend. (Beauty is in the eye of the beholder.)

Goed blog trouwens!
(bericht gewijzigd op 26-9-2009 1:35:13)
The Lost History of Man: http://www.talc.site88.net
Op 26-09-2009 1:25:59 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Asterionix: Vrije keus is een illusie. Vrijheid is een illusie. Geloof is een illusie. Liefde is een illusie. Individualiteit is een illusie.

Maar illusies zijn alles wat onze hersenen kunnen bevatten, dus hebben wij geen keus om gedesillusioneerd in onze illusies te volharden...
Op 26-09-2009 11:32:56 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Cheshire Cat:
Asterionix:

Vrije keus is een illusie. Vrijheid is een illusie. Geloof is een illusie. Liefde is een illusie. Individualiteit is een illusie.

Maar illusies zijn alles wat onze hersenen kunnen bevatten, dus hebben wij geen keus om gedesillusioneerd in onze illusies te volharden...

Illusie is een illusie.
"We're all mad here."
Op 26-09-2009 18:56:41 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
MiSjA: Je leeft je leven met een pakketje van te voren uitgeselecteerde meningen of voor jou uitgekozen meningen.
Als je vanuit een religieuze overtuiging gewent bent om te handelen/antwoorden volgens het boekje, ben je gewent in bijna geen enkele situatie meer te hoeven nadenken of je mening wel gegrond is.
Wanneer je geen mening hebt en je keuzes laat bepalen door bv je geloof, ben je niet in staat om veranderingen te incasseren. Een conservatieve houding laat je stilstaan en houd zelfontwikkeling tegen.
Vandaar dat orthodoxe gelovigen niets moeten hebben van alles dat veranderd of recalcitrant gedrag.

Je mening is je persoonlijkheid.
En toch bewijst Nazi-Duitsland in de jaren 30 dat grote groepen mensen na enkele jaren van indoctrinatie kritiekloos werden. Een overgrote meerderheid is blijkbaar in staat om een bepaald gedachte goed over te nemen.
Als je in de zwarte kousen gemeenschap vraagt wat een kind er aan kan doen om te moeten branden in de hel, omdat hij of zij tijdens de opvoeding gehersenspoeld wordt met een ander geloof of atheïsten als opvoeders heeft, zal het niet zijn van een Christen doorslaggevend zijn voor de hoeveelheid clementie aan zijn of haar adres.
Blijkbaar is de grootste zwakte van de mens dat je van jaren intimidatie niet meer in staat bent een eigen mening te hebben.

Der Mensch ist, was er isst (Ludwig Feuerbach)

Maar een collectieve mening onstaat ook vaak uit het verlangen naar saamhorigheid.
Kijk nou naar bv voetbal. Het is bijna altijd zo dat de supporters ongeacht de kwaliteit van de club, supporter zijn van de club bij hun in de omgeving.
Ook al is het de meest waardeloze en onhandigste keuze wanneer je er van houdt om te vieren als ze kampioen worden.
Daar waar je je liefde voor koesterd ben je blind.

Laten we hopen dat een mening gewoon een wisselwerking is van je persoonlijkheid en je ervaring.
Op 27-09-2009 11:27:42 | Kudos: 0 Bericht positief waarderen
 Directe link naar reactie Meld ongepaste reactie
Sitemap - © 2016Grenswetenschap.nl - Reageervoorwaarden